หิมะตกมิได้หมายถึงมีความชื้นสูงเสมอไป(Snowy Drought)

มกราคม 2011 เป็นเดือนแห่งพายุหิมะที่เข้าถาโถมทั่วสหรัฐอเมริกา โดยวันที่ 12 มกราคม ร้อยละ 71 ของประเทศมีหิมะปกคุลม มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 5 ในช่วง 45 ปีที่ผ่านมา ภาพข้างต้นเป็นข้อมูลจาก Spectroradiometer (MODIS) บนดาวเทียม NASA Terra (ข้อมูลพื้นที่หิมะปกคลุมรายเดือน) แสดงให้เห็นถึงพื้นที่ที่มีหิมะปกคลุมมากที่สุด จากภาพแสดงให้เห็นว่ามีหิมะปกคลุมทุกรัฐในสหรัฐอเมริกาในเดือนมกราคม ยกเว้นแต่รัฐฟลอริด้า

จากภาพถ่าย เราจะรู้ได้ทั้งขอบเขตของพื้นที่ที่มีหิมะปกคลุมและระยะเวลาที่หิมะปกคลุม พื้นที่ที่มีสีขาวคือพื้นที่ที่ปกคลุมด้วยหิมะทั้งหมดในช่วงของเดือน พื้นที่สีเขียวอ่อนแสดงหิมะที่ปกคลุมเพียงส่วนหนึ่งของเดือนหรือมีเพียงบางส่วนเต็มไปด้วยหิมะ พื้นที่สีเขียวเข้มเป็นพื้นที่ที่ MODIS ไม่ได้สังเกตเห็นหิมะตกในช่วงเดือน เนื่องจากเซ็นเซอร์ไม่ทะลุผ่านเมฆ ดังนั้นจึงไม่เห็นหิมะที่มีเฉพาะบนพื้นดินในวันที่มีเมฆมาก

อาจเป็นเรื่องง่ายที่จะคิดว่าสหรัฐอเมริกาได้รับความชื้นมากในฤดูหนาว แต่เป็นเรื่องที่ผิดพลาด เมื่อหิมะละลาย ต้องใช้หิมะสด 1o นิ้ว เพื่อให้ได้น้ำ 1 นิ้ว พายุฤดูหนาวนำหิมะมามากขึ้น แต่มีฝนตกน้อยลงในพื้นที่ส่วนใหญ่ของสหรัฐอเมริกา เดือนมกราคม 2011 เป็นเดือนมกราคมที่แล้งเป็นลำดับที่เก้าในรอบ 117 ปี ของสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะครึ่งล่างของประเทศนั้นประสบกับความแห้งแล้งมากที่สุด รัฐนิวเม็กซิโกเป็นพื้นที่ที่แล้งที่สุดในเดือนมกราคมเท่าที่มีการบันทึกข้อมูลมา

การวัดพื้นที่หิมะปกคลุมโดยดาวเทียมนี้มีบทบาทสำคัญในการช่วยนักวิทยาศาสตร์หาแนวโน้มของพื้นที่ที่มีหิมะปกคลุมและวิธีการที่หิมะส่งผลต่อสภาพภูมิอากาศโลก การวัดจากดาวเทียมแสดงให้เห็นว่า แม้จะมีหิมะตกในเดือนมกราคม 2011 ขอบเขตของพื้นที่หิมะปกคลุมได้ลดลงโดยเฉลี่ยในซีกโลกเหนือในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา การวิจัยล่าสุดชี้ให้เห็นว่าการลดลงของพื้นที่ที่มีหิมะปกคลุมมีส่วนทำให้อุณหภูมิอบอุ่นขึ้นในซีกโลกเหนือ

References
Hall, D.K. and Riggs, G.A. (2007) Accuracy assessment of the MODIS snow-cover products. Hydrological Processes, 21(12):1534-1547.
NASA. (n.d.) The MODIS snow and sea ice global mapping project. Accessed February 24, 2011.
National Climate Data Center. (2011, February). State of the climate national overview, January 2011. National Oceanic and Atmospheric Administration. Accessed February 24, 2011
U.S. Drought Monitor. (2011, February 22). National drought summary – February 22, 2011. Accessed February 24, 2011.
NASA Earth Observatory image by Robert Simmon, based on data from the MODIS Snow and Sea Ice Global Mapping Project. Caption by Holli Riebeek.
Instrument: Terra – MODIS

Melting Snow and Ice Warm Northern Hemisphere

How could melting ice thousands of miles away possibly affect you? A recent study published in Nature Geoscience provides one answer to that question. Mark Flanner at the University of Michigan and his collaborators used satellite data to measure how much changes in snow and ice in the Northern Hemisphere have contributed to rising temperatures in the last 30 years. The loss of snow and ice warmed the planet more than models predicted it would.

Snow and ice help control how much of the Sun’s energy Earth soaks up. Bright white snow and ice reflect energy back to space. Because that energy does not get absorbed, it does not go into Earth’s climate. As a result, snow and ice cool the planet. This effect is called a climate forcing because snow and ice directly influence the climate.

The left image shows how much energy the Northern Hemisphere’s snow and ice—called the cryosphere—reflected on average between 1979 and 2008. Dark blue indicates more reflected energy, and thus more cooling. The Greenland ice sheet reflects more energy than any other single location in the Northern Hemisphere. The second-largest contributor to cooling is the cap of sea ice over the Arctic Ocean.

The right image shows how the energy being reflected from the cryosphere has changed between 1979 and 2008. When snow and ice disappear, they are replaced by dark land or ocean, both of which absorb energy. The image shows that the Northern Hemisphere is absorbing more energy, particularly along the outer edges of the Arctic Ocean, where sea ice has disappeared, and in the mountains of Central Asia.

“On average, the Northern Hemisphere now absorbs about 100 PetaWatts more solar energy because of changes in snow and ice cover,” says Flanner. “To put it in perspective, 100 PetaWatts is seven-fold greater than all the energy humans use in a year.” Changes in the extent and timing of snow cover account for about half of the change, while melting sea ice accounts for the other half.

Flanner and his colleagues made both calculations by compiling field measurements and satellite observations from the Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer (MODIS), Advanced Very High Resolution Radiometer, and Nimbus-7 and DMSP SSM/I passive microwave data. The analysis is the first calculation of how much the energy the entire cryosphere reflects. It is also the first observation of changes in reflected energy because of changes in the entire cryosphere.

Reference

Flanner, M.G., Shell, K.M., Barlage, M., Perovich, D.K., and Tschudi, M.A. (2011, January 16). Radiative forcing and albedo feedback from the Northern Hemisphere cryosphere between 1979 and 2008. Nature Geoscience.

Image by Rob Simmon, made with data provided by Mark Flanner, University of Michigan. Caption by Holli Riebeek.

Magnitude 6.3 Earthquake near Christchurch, New Zealand

At 12:51 p.m. local time on February 22, 2011 (11:51 p.m. February 21 UTC), a 6.3-magnitude earthquake struck the South Island of New Zealand, the U.S. Geological Survey (USGS) reported. Several smaller aftershocks followed. The quake occurred near the city of Christchurch, a community of some 400,000 residents on the east coast. The initial death toll was 65, according to news reports, and authorities warned that the toll could rise sharply as search-and-rescue efforts continued.

This map shows the earthquakes that occurred near Christchurch since September 3, 2010. On that day a magnitude 7.1 quake struck to the west of Christchurch. Black circles represent earthquakes from September 3, 2010, until February 21, 2011. Red circles show the locations of the magnitude 6.3 quake and aftershocks on February 22 and the morning of February 23. Larger circles represent stronger earthquakes. Yellow shows urban areas, including Christchurch.

The USGS characterized the 6.3-magnitude quake on February 22 as an aftershock of the quake that struck to the west, in Darfield, New Zealand, on September 3, 2010. Darfield lies about 50 kilometers (30 miles) west-northwest of Christchurch. Although no specific tectonic structure linked the two events, numerous aftershocks of the September quake occurred along a roughly east-west line, as this image indicates. The USGS stated that the quakes were associated with regional tectonic plate boundary deformation. The Pacific Plate and the Australia Plate interact under the South Island of New Zealand.

The Darfield earthquake in September 2010 caused no casualties, even though it had a higher magnitude. Besides striking closer to a major population center, the6.3-magnitude Christchurch earthquake had a depth of just 5 kilometers (3 miles). The New Zealand Herald reported that, whereas the Darfield quake happened in the early morning hours, the February 22 quake struck at the “worst possible time” of day—at the lunch hour when city streets were crowded with shoppers, diners, office workers, and school children. Moreover, some of the buildings that collapsed may have been weakened by the September 2010 quake.

Effects of the Christchurch earthquake were felt some 200 kilometers (125 miles) away, along the South Island’s west coast. A 30 million-tonne (33 million-ton) chunk of ice broke off from the Tasman Glacier, and slid into Tasman Lake. In fact, officials had expected ice would break off the glacier, although they expected the event to result from heavy rainfall caused by La Niña.

Source : http://earthobservatory.nasa.gov

ละอองลอย(Aerosols) – ฝุ่นละออง(ถ่านหิน)ในสายลม!

นับตั้งแต่ปี 2543 เป็นต้นมา เครื่องมือ Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer (MODIS) บนดาวเทียม Terra ขององค์การนาซาได้ทำการวัดแบบแผนของละอองลอย(aerosols) ซึ่งหมายถึงอนุภาคขนาดเล็กแขวนลอยในอากาศ ทั้งนี้เพื่อช่วยให้นักวิทยาศาสตร์เข้าใจถึงอิทธิพลอันสลับซับซ้อนที่ “ละอองลอย” มีต่อภูมิอากาศโลก แผนที่โลกเปรียบเทียบให้เห็นแบบแผนการกระจายตัวของละอองลอยทั่วโลกในช่วงปี 2543-2550 (ภาพบน) และค่าเฉลี่ยของละอองลอยในปี 2550(ภาพด้านล่าง)

แผนที่บนแสดงความหนา(ทึบแสง)ของละอองลอย จากสีเหลืองซึ่งหมายถึงทึบแสงน้อย ไปหาสีแดงเข้มซึ่งหมายถึงทึบแสงมาก ความหนา(ทึบแสง) บ่งบอกถึงว่า ละอองลอยจะป้องกันมิให้แสงผ่านออกไปสู่ชั้นบรรยากาศได้มากน้อยเท่าใด

แบบแผนของละอองลอย(aerosol patterns) ที่แสดงนี้เป็นผลมาจากทั้งกิจกรรมของมนุษย์และธรรมชาติ ในกรณีทางตอนเหนือของแอฟริกา ด้านตะวันออกของจีนและภูมิภาคตะวันออกกลางนั้นเป็นเรื่องของพายุฝุ่น ที่สำคัญโรงไฟฟ้าถ่านหินและยานยนต์ของจีนก่อให้เกิดละอองลอยปลดปล่อยออกสู่บรรยากาศเป็นจำนวนมหาศาล ส่วนทางตอนเหนือและตอนกลางของแอฟริกา เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อินโดนีเซีย อเมริกากลางและใต้ จะเป็นเรื่องของฤดูกาลเผาเศษวัสดุทางการเกษตร ส่วนทางตอนเหนือของอเมริกาตะวันตก ละอองลอยมาจากไฟป่าที่เกิดขึ้นโดยมนุษย์และธรรมชาติ ส่วนทางตอนเหนือของแอนตาร์ติก กระแสลมที่ไม่เคยหยุดพัดนำพาเอาละอองเกลือทะเลขึ้นสู่บรรยากาศ

แผนที่ด้านล่างแสดงค่าเฉลี่ยปี 2550 ที่ซึ่งมีละอองลอยเข้มข้นมากกว่าค่าเฉลี่ยจะเป็นสีแดง ส่วนที่ซึ่งมีค่าเฉลี่ยน้อยกว่าจะเป็นสีฟ้า การเผาไหม้ที่เกิดขึ้นในอเมริกาใต้นั้นมีความชัดเจนมากในปี 2550 ละอองฝุ่นควันจากลุ่มน้ำอะเมซอนแพร่กระจายลงไปทางตอนใต้สู่ชายฝั่งของอุรุกวัยและตอนเหนือของอาร์เจนตินา ละอองฝุ่นควันจากจีนตะวันออกก็มีความเข้มข้นสูงกว่าค่าเฉลี่ยเช่นกัน ส่วนอินเดียและเขตซาเฮลของแอฟริกาตะวันตกมีความเข้มข้นสูงกว่าค่าเฉลี่ยแต่น้อยกว่าเมื่อเทียบกับด้านตะวันออกของจีน

ในขณะที่ ละอองฝุ่นควันจากอินโดนีเซีย (โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากเกาะบอร์เนียวที่ซึ่งไฟจากป่าพรุส่งละอองฝุ่นควันเข้าปกคลุมท้องฟ้าในช่วงฤดูเผาไหม้) นั้นมีความเข้มข้นที่ไม่มากนัก เช่นเดียวกับพื้นที่แอฟริกาตอนกลาง ระดับของละอองลอยในเขตละติจูดสูงของป่าโบเรียลนั้นก็มีค่าต่ำ ชี้ให้เห็นว่า ปี 2550 นั้น มิใช่เป็นช่วงที่เกิดไฟป่าโบเรียลครั้งใหญ่

ก๊าซคลอรีนทำให้เกิดสารประกอบอินทรีย์คลอรีนที่มีพิษ

ในเทคโนโลยีการฟอกขาวที่ใช้กันทั่วไปสำหรับเยื่อเคมีนั้น  ลิกนินถูกสลายและกำจัดออกไปด้วยก๊าซคลอรีน  เยื่อกระดาษจะถูกฟอกขาวในอีกหลายขั้นตอนโดยการใช้คลอรีนไดออกไซด์หรือไฮโพคลอไรท์

โดยเฉลี่ยแล้ว การฟอกขาวเยื่อคราฟท์หนึ่งตัน จะใช้คลอรีนประมาณ 50 ถึง 80 กิโลกรัม หลังจากขั้นตอนสุดท้ายแล้ว  คลอรีนร้อยละ 10 จะผสมกับโมเลกุลของอินทรียสารจากเนื้อไม้และถูกปลดปล่อยพร้อมกับของเสียจากโรงงาน  ดังนั้นการฟอกขาวเยื่อกระดาษจึงก่อให้เกิดกลุ่มสารประกอบคลอรีนที่เป็นพิษ เรียกว่า สารประกอบอินทรีย์คลอรีน (Organochlorine)

กระบวนการฟอกขาวก่อให้เกิดสารประกอบอินทรีย์คลอรีนนับ 1,000 ชนิด แต่เรารู้จักเพียง 300 ชนิดเท่านั้น  ดังนั้น จึงเป็นการยากที่จะอธิบายองค์ประกอบทางเคมีของของเสียทั้งหมดที่โรงงานผลิตเยื่อกระดาษปล่อยออกมาได้อย่างถูกต้องแม่นยำ  อย่างไรก็ตาม ปริมาณของสารประกอบอินทรีย์คลอรีนที่ถูกปล่อยออกมานั้นสามารถตรวจวัดได้  โดยการใช้ค่าตัวแปรใดตัวแปรหนึ่งระหว่าง Absorbable Organic Halogen – AOX หรือ Total Organically-bound Chlorine-TOCI

โรงงานผลิตเยื่อเคมีซึ่งใช้เทคโนโลยีการฟอกขาวที่ใช้กันทั่วไปโดยปกติจะปล่อย AOX  หรือ TOCI ประมาณ 5 ถึง 8 กิโลกรัมต่อเยื่อกระดาษที่ฟอกขาวแล้ว 1 ตัน  และระบายของเสียลงสู่ทะเลสาบ แม่น้ำ และมหาสมุทร  ถ้าโรงงานผลิตเยื่อคราฟท์มีกำลังผลิตเยื่อ 600 – 1,000 ตันต่อวัน  และ AOX 1 กิโลกรัมเป็นตัวชี้วัดว่ามีปริมาณสารประกอบอินทรีย์คลอรีน 10 กิโลกรัม จึงชัดเจนว่าโรงงานผลิตเยื่อกระดาษและอุตสาหกรรมกระดาษคือผู้ก่อมลภาวะที่เกิดจากสารประกอบอินทรีย์คลอรีนรายใหญ่  โดยเฉลี่ยแล้วโรงงานผลิตเยื่อกระดาษก่อให้เกิดสารประกอบอินทรีย์คลอรีนประมาณ 30 – 80 ตันต่อวัน

ภาคประชาชนประกาศแผนผลิตไฟฟ้าใหม่ เลิก Ft เลิกนิวเคลียร์ หนุนชุมชนผลิตพลังงานใช้เอง

แกนนำเครือข่ายผู้บริโภคและผู้ได้รับความเดือดร้อนจากโครงการโรงไฟฟ้าทั่วประเทศ ชี้แผนพีดีพีของรัฐเป็นเหตุให้เกิดการสร้างโรงไฟฟ้ามากเกินจำเป็น  มุ่งเน้นแต่ประโยชน์ของกลุ่มอุตสาหกรรมพลังงานโดยไม่คำนึงถึงความเดือดร้อนของผู้บริโภคและชุมชนซึ่งเป็นพื้นที่เป้าหมายในการก่อสร้างโรงไฟฟ้า จึงพร้อมใจประกาศหมดยุคการผลักภาระค่าไฟฟ้าที่ไม่เป็นธรรม เร่งจัดเวทีทั่วประเทศเรียกร้องสังคมหนุน  “เลิก Ft เลิกนิวเคลียร์ หนุนชุมชนผลิตพลังงานใช้เอง” เป้าหมายเพิ่มกำลังผลิตพลังงานหมุนเวียนให้ได้ 30% ของกำลังผลิตไฟฟ้าทั้งระบบภายใน 10 ปี

วันนี้(11 ก.พ.2554) นางสาวรสนา โตสิตระกูล วุฒิสมาชิกกรุงเทพมหานคร ประธานคณะกรรมาธิการศึกษา ตรวจสอบเรื่องการทุจริต และเสริมสร้างธรรมาภิบาล วุฒิสภา ได้ร่วมกับ มูลนิธิสุขภาพไทย   มูลนิธิเพื่อผู้บริโภค  และมูลนิธิไฮน์ริค  เบิลล์ จัดเวทีเสวนาเรื่อง “จินตนาการใหม่ เรื่อง พลังงานใน 20 ปี ข้างหน้า : ข้อเสนอสู่แผนพีดีพี” ขึ้น โดยได้เชิญตัวแทนเครือข่ายผู้บริโภคและเครือข่ายประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากโครงการโรงไฟฟ้าต่างๆทั่วประเทศ รวมทั้งหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จำนวนรวม 100 คน ให้มาร่วมแลกเปลี่ยนข้อมูลและระดมความคิดเห็น เพื่อจัดทำข้อเสนอต่อแผนพัฒนากำลังผลิตไฟฟ้าของประเทศใหม่ให้เกิดความเป็นธรรมต่อสังคม

นางสาวรสนากล่าวว่า การที่รัฐบาลได้กำหนดแผนพัฒนากำลังผลิตไฟฟ้าหรือแผนพีดีพี ซึ่งในปัจจุบัน คือแผนพีดีพี 2007 ต่อเนื่องแผนพีดีพี 2010 โดยขาดการมีส่วนร่วมของภาคประชาชนอย่างเหมาะสมทำให้เกิดการร้องเรียนจากประชาชน กลุ่มเครือข่ายในพื้นที่ซึ่งเป็นเป้าหมายในการก่อสร้างโรงไฟฟ้าและกลุ่มเครือข่ายผู้บริโภคมาอย่างต่อเนื่อง  ว่าจะก่อให้เกิดการสร้างโรงไฟฟ้าเพิ่มขึ้นโดยไม่จำเป็น และส่งผลต่อราคาค่าไฟฟ้าที่จะเพิ่มขึ้น อีกทั้งยังก่อให้เกิดความเดือดร้อนต่อชุมชนซึ่งเป็นพื้นที่เป้าหมายในการก่อสร้างโรงไฟฟ้า

“สาเหตุของปัญหาที่สำคัญในการกำนดแผนพีดีพีของรัฐบาลที่ผ่านมาคือ การขาดการมีส่วนขาดการรับฟังความคิดเห็นของประชาชนโดยเฉพาะประชาชนที่เป็นพื้นที่เป้าหมายในการก่อสร้างโรงไฟฟ้าที่ใช้เชื้อเพลิงประเภทต่างๆ รวมทั้งโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ที่แผนพีดีพีกำหนดให้มีขึ้นจำนวน 5 โรง และไม่มีการเปิดเผยข้อมูลที่ชัดเจนถึงพื้นที่ที่จะใช้ก่อสร้างโรงไฟฟ้า ภาพรวมของแผนพีดีของภาครัฐมุ่งเน้นประโยชน์ของธุรกิจพลังงานมากกว่าประโยชน์ของสังคมโดยรวม ”

ด้วยเหตุผลดังกล่าวจึงเป็นที่มาของการจัดเวทีระดมความเห็นของประชาชนในครั้งนี้ และเครือข่ายผู้บริโภคและเครือข่ายประชาชนผู้ได้รับผลกระทบได้มีข้อเสนอถึงรัฐบาลผ่านคณะกรรมาธิการศึกษา ตรวจสอบเรื่องการทุจริต และเสริมสร้างธรรมาภิบาล วุฒิสภา ดังนี้

  1. ข้อเสนอต่อการกำหนดแผนพีดีพี
    1. ให้ยกเลิกแผนพีดีพี 2007 และ 2010 เพราะเน้นการสร้างโรงไฟฟ้าเกินความจำเป็นและขาดการมีส่วนร่วมของภาคประชาชนอย่างเพียงพอ
    2. ก่อนการจัดทำเวทีสาธารณะเพื่อรับฟังความคิดเห็นจากประชาชน รัฐต้องเปิดเผยข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับกิจการพลังงานอย่างเพียงพอโดยเฉพาะการพยากรณ์ความต้องการใช้ไฟฟ้าก่อนการจัดเวทีในระยะเวลาที่เหมาะสม
    3. การเปิดรับฟังความคิดเห็นต่อแผนพีดีพีต้องกระทำอย่างกว้างขวาง และให้สนับสนุนกลุ่มประชาชนทั่วไปและประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากการก่อสร้างโรงไฟฟ้าเข้าร่วมอย่างเต็มที่
    4. รัฐต้องจัดการปัญหาผลประโยชน์ทับซ้อนของข้าราชการระดับสูงกับกลุ่มธุรกิจพลังงาน โดยต้องห้ามไม่ให้ข้าราชการที่เกี่ยวข้องกับการกำหนดนโยบายหรือกำกับดูแลกิจการสามารถเข้าไปเป็นกรรมการหรือผู้บริหารในหน่วยงานหรือกิจการด้านพลังงานทุกประเภท
    5. แผนพีดีพีต้องมุ่งเน้นประสิทธิผลทางเศรษฐกิจ มิใช่เน้นการเพิ่มกำลังการผลิต
  2. ข้อเสนอต่อการจัดการปัญหาภาระการลงทุนที่ไม่เป็นธรรมกับผู้บริโภค
    1. ให้ยกเลิกการจัดเก็บค่าไฟฟ้าผันแปร(Ft) กับผู้ใช้ไฟฟ้าภาคครัวเรือนทั้งหมด และควรให้กลุ่มธุรกิจอุตสาหกรรมรับภาระการลงทุนการผลิตไฟฟ้าที่เปลี่ยนแปลงทั้งหมด เพื่อการลงทุนและการใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพ ทั้งนี้เนื่องจากการเก็บค่า Ft ในปัจจุบันส่งผลให้ผู้ใช้ภาคครัวเรือนต้องรับภาระสองต่อทั้งจากค่า Ft  ในการใช้ของตัวเองและการส่งผ่านภาระค่า Ft ของธุรกิจอุตสาหกรรมในราคาค่าสินค้าต่างๆ
    2. ให้ยกเลิกการเก็บค่าธรรมเนียมการตัดไฟฟ้า 107 บาท รวมภาษีมูลค่าเพิ่มในกรณีที่มีการค้างชำระค่าไฟฟ้า  เนื่องจากผู้บริโภคได้จ่ายค่าธรรมเนียมการใช้ไฟฟ้าประจำเดือนและถูกลงโทษด้วยการระงับการจ่ายไฟฟ้าอยู่แล้ว และไม่เห็นควรให้มีการจัดเก็บข้อมูลค้างชำระค่าสาธารณูปโภคในเครดิตบูโร
    3. ให้ยกเลิกสูตรการคำนวณโครงสร้างค่าไฟฟ้าทั้งหมดที่มีมาก่อนการจัดตั้งคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน(กกพ.) และให้มีการจัดทำสูตรคำนวณการคิดค่าบริการไฟฟ้าใหม่ภายใน 2 ปีโดยให้กลุ่มผู้ใช้ไฟทุกกลุ่มเข้ามามีส่วนร่วมพิจารณาอย่างเต็มที่
    4. ให้ผู้บริโภคสามารถเลือกใช้ไฟฟ้าตามประเภทพลังงานได้ โดยผ่านใบแจ้งค่าไฟฟ้า
  3. ข้อเสนอในการสนับสนุนพลังงานทางเลือกและการตัดสินใจการใช้ประเภทเชื้อเพลิง
    1. ต้องไม่มีการสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ตามแผนพีดีพีใดๆ เพราะยังขาดความชัดเจนในมาตรการด้านความปลอดภัย และการกำจัดกากนิวเคลียร์
    2. ให้รัฐบาลยอมรับและสนับสนุนแผนพลังงานหมุนเวียนในจังหวัดที่มีความพร้อมตามศักยภาพ
    3. ให้ชุมชนมีสิทธิเข้าถึงแหล่งเงินกู้ ดอกเบี้ยต่ำ เพื่อผลิตพลังงานทางเลือก
    4. ให้ลดภาษีนำเข้าอุปกรณ์ของพลังงานทางเลือก
    5. ให้มีนโยบายสนับสนุนการผลิตและการลงทุนพลังงานแสงอาทิตย์
    6. กรณีพลังงานทางเลือกขนาดใหญ่ เช่น กลุ่มชีวมวล ต้องทำ IEE ก่อนแต่หากมีข้อพิพาทกับชุมชนจะต้องจัดทำ EIA และให้ระงับการดำเนินการชั่วคราวก่อน
    7. พลังงานทางเลือกที่ใช้ทรัพยากรร่วมกับชุมชน คือ พลังงานน้ำ ชีวมวล จะต้องทำการศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อมเบื้องต้นก่อน
    8. ให้มีการชดเชยผู้ที่ได้รับผลกระทบโครงการอย่างเป็นธรรม
  4. ข้อเสนอต่อการบริหารจัดการความต้องการใช้ไฟฟ้า
    1. ให้เพิ่มสัดส่วนการลงทุน DSM และเพิ่มกำลังผลิตไฟฟ้าจากพลังงานหมุนเวียนไม่ต่ำกว่าร้อยละ 30 ของการลงทุนด้านพลังงานของประเทศภายใน 10 ปี
    2. รัฐควรมีนโยบายการรับซื้อไฟฟ้าที่เปิดกว้างไม่ผูกขาดและสนับสนุนการผลิตไฟฟ้าทางเลือกของชุมชน
    3. ให้ปรับปรุงประสิทธิภาพของโรงไฟฟ้าเดิมก่อนสร้างโรงไฟฟ้าใหม่ทั่วประเทศ
    4. การสำรองพลังงานไฟฟ้าไม่ควรเกินร้อยละ 10
    5. ค่าใช้จ่าย DSM ให้ถือเป็นส่วนหนึ่งของงบการลงทุนของการไฟฟ้า
    6. ควรมีมาตรการส่งเสริมและจำกัดเพื่อการใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพ

กระดาษ พลาสติกและถุงผ้า

ถึงจะเป็นกระดาษที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมก็จำเป็นต้องใช้อย่างรอบคอบระมัดระวัง  ถ้าเรายังคงบริโภคกระดาษในอัตราเท่ากับที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน และกระตุ้นให้เกิดการใช้ผลิตภัณฑ์กระดาษแบบใช้แล้วทิ้งในอัตราดังกล่าว ป่าไม้ของโลกจะหมดสิ้นไปภายในอีกไม่กี่ทศวรรษข้างหน้า

ผู้บริโภคผลิตภัณฑ์กระดาษที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมปฏิบัติสิ่งต่อไปนี้ได้ทันที  โดยไม่จำเป็นต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านผลิตภัณฑ์กระดาษหรือการฟอกขาว  พื้นฐาน 3 ประการที่ทุกคนทำได้มีดังนี้

  • หลีกเลี่ยงผลิตภัณฑ์กระดาษชนิดที่ใช้แล้วทิ้ง
  • รีไซเคิลกระดาษ
  • ใช้กระดาษอย่างประหยัด

เพราะฉะนั้น  นักสิ่งแวดล้อมตัวจริงจะไม่เลือกระหว่างถุงกระดาษที่(ไม่) ฟอกขาว และถุงพลาสติกที่(ไม่) ย่อยสลาย แต่ใช้ตะกร้าหรือถุงผ้าเวลาจ่ายตลาด

นักสิ่งแวดล้อมตัวจริงจะไม่ซื้อผ้าอ้อมสำเร็จรูปปลอดคลอรีน  หรือแม้กระทั่งผลิตภัณฑ์ที่เรียกว่าย่อยสลายด้วยชีววิธีได้ แต่จะใช้ผ้าอ้อมผ้าเท่านั้น

นักสิ่งแวดล้อมตัวจริงจะไม่ใช้กล่องนมกระดาษแม้ว่าผลิตด้วยกระดาษแข็งไม่ฟอกขาว  เพราะขวดนมที่ทำด้วยแก้วอย่างแข็งแรงไม่เพียงแต่เก็บรักษานมได้นานกว่า  แต่ช่วยลดการสูญเสียทรัพยากรและลดภูเขาขยะลง  ข้อเท็จจริงนี้ใช้ได้กับภาชนะบรรจุน้ำผลไม้ด้วย

ผลิตภัณฑ์กระดาษที่รีไซเคิลได้และรีไซเคิลไม่ได้

กระดาษที่รีไซเคิลได้กระดาษที่รีไซเคิลไม่ได้
กระดาษเขียน

กระดาษถ่ายเอกสาร

กระดาษแบบฟอร์มต่างๆ

กระดาษเขียนบันทึก

ซองจดหมาย

แฟ้มเอกสาร

บัตรรายการ

แฟ้มกระดาษ (ป่าน) มะนิลา

บัตรคอมพิวเตอร์

กระดาษพิมพ์คอมพิวเตอร์

กระดาษรายงาน

สมุดโทรศัพท์

หนังสือพิมพ์

นิตยสาร

กระดาษคาร์บอน

ฉลากสำเร็จ (ติดกาวเหนียว)

กระดาษเครื่องโทรสาร

ซองจดหมายที่มีช่องติดพลาสติก

ซองจดหมายแบบมีกาวในตัว

กระดาษไข

กล่องนมหรือกล่องเครื่องดื่ม

ผ้าอ้อมสำเร็จรูปแบบใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้ง

กระดาษม้วนใช้ในครัว

ถุงใส่อาหารกลางวัน

กล่องบุหรี่

ถ้วยและจานกระดาษทุกชนิด

กระดาษห่อขนมและกระดาษตะกั่ว

กระดาษเช็ดหน้า