คนเมืองหายใจไม่เต็มปอดจากมลพิษ PM2.5

มลพิษทางอากาศเป็นปัจจัยเสี่ยงอันดับที่ 4 ของการเสียชีวิตทั่วโลก  แต่มลพิษที่เป็นอันตรายอย่างยิ่ง คือ ฝุ่น PM2.5 อนุภาคขนาดเล็กที่หายใจเข้าไปได้เหล่านี้ (เส้นผ่านศูนย์กลางน้อยกว่า 2.5 ไมครอน) เป็นผลมาจากการปล่อยสู่อากาศโดยตรง ตลอดจนปฏิกิริยาระหว่างสารมลพิษอื่นๆ  ฝุ่น PM2.5 เป็นสาเหตุสำคัญของการเสียชีวิตในบรรดามลพิษทางอากาศต่างๆ ซึ่งมีส่วนทำให้เกิดโรคหลอดเลือดหัวใจและระบบทางเดินหายใจ และการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรนับล้านทั่วโลกในแต่ละปี

ในการศึกษาใหม่ที่ครอบคลุมการตั้งถิ่นฐานในเมืองทั่วโลก นักวิจัยพบว่าความเข้มข้นของมลพิษ PM2.5 และอัตราการเสียชีวิตที่เกี่ยวข้องลดลงในบางพื้นที่เนื่องจากการลดลงของมลพิษตั้งต้นบางชนิด (เช่น ออกไซด์ของซัลเฟอร์และไนโตรเจน) หลังจากมีกฎหมายอากาศสะอาด  อย่างไรก็ตาม อัตราการเสียชีวิตเฉลี่ยทั่วโลกที่เกิดจากฝุ่น PM2.5 ยังคงค่อนข้างคงที่ระหว่างปี 2543 ถึง 2562

“นั่นคือค่าเฉลี่ยทั่วโลก” Susan C. Anenberg รองศาสตราจารย์ด้านสุขภาพระดับโลกที่มหาวิทยาลัย George Washington กล่าว “และนั่นเป็นการซ่อนการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นจริง ๆ ขึ้นอยู่กับว่าคุณอยู่ส่วนไหนของโลก”

การศึกษาโดย Anenberg และเพื่อนร่วมงานเป็นหนึ่งในการศึกษาที่ได้รับทุนสนับสนุนจาก NASA ซึ่งตีพิมพ์ใน The Lancet Planetary Health เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2565 ซึ่งให้ค่าประมาณภาระโรคจากมลพิษทางอากาศในเขตเมืองมากกว่า 13,000 แห่งทั่วโลก  การศึกษาครั้งแรกมุ่งเน้นไปที่ไนโตรเจนไดออกไซด์ (NO2) ซึ่งเป็นสารตั้งต้นของมลพิษ PM2.5  ในการศึกษาทั้งสอง ทีมงานได้รวมการสังเกตการณ์ผ่านดาวเทียมเป็นเวลา 20 ปีเข้ากับข้อมูลด้านสุขภาพจากการศึกษา Global Burden of Disease ซึ่งเป็นการศึกษาที่ครอบคลุมด้านสุขภาพ ปัจจัยเสี่ยง โรคและการเสียชีวิตใน 204 ประเทศตั้งแต่ปี 2533

แผนที่ด้านบนแสดงการเปลี่ยนแปลงของความเข้มข้นของมลพิษ PM2.5 และอัตราการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรสำหรับพื้นที่เขตเมืองทั่วโลกระหว่างปี 2543 ถึง 2562 แผนที่แรกแสดงการเปลี่ยนแปลงอย่างสมบูรณ์ในความเข้มข้น PM2.5 ที่ถ่วงน้ำหนักโดยประชากร  แผนที่สองแสดงการเปลี่ยนแปลงของอัตราการเสียชีวิตที่เกิดจาก PM2.5 ต่อประชากร 100,000 คน พบว่ามีการเพิ่มขึ้นเฉลี่ยรายปีครั้งใหญ่ที่สุดในทั้งสองเมตริกในเมืองต่างๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

แผนที่นี้สังเคราะห์การวัดความลึกของแสงของละอองลอยที่ได้มาจากเครื่องวัดความละเอียดภาพในระดับปานกลาง (MODIS) ของ NASA, เครื่องวัดสเปกตรัมภาพแบบหลายมุม (MISR) และเซ็นเซอร์วัดระยะมุมกว้างสำหรับการดูทะเล (SeaWiFS) ซึ่งเป็นเครื่องมือบนดาวเทียมตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1990

กราฟด้านบนแสดงค่าเฉลี่ยในเมืองทั่วโลกและระดับภูมิภาคของอัตราการเสียชีวิตจากมลพิษ PM2.5 ในภูมิภาคต่างๆ ระหว่างปี 2543 ถึง 2562 เส้นประแสดงอัตราเฉลี่ยทั่วโลกที่ค่อนข้างคงที่

“ความเข้มข้นของมลพิษ PM2.5 โดยเฉลี่ยมีช่วงกว้างและความเสี่ยงด้านสุขภาพที่เกี่ยวข้องสำหรับพื้นที่ในเมืองในภูมิภาคต่างๆ ของโลก” Anenberg กล่าว “มลพิษ PM2.5 ในเมืองและผลกระทบด้านสุขภาพที่เกี่ยวข้องกำลังดีขึ้นในยุโรปและในอเมริกา และแย่ลงในเอเชียใต้ ในแปซิฟิกตะวันตก รวมถึงจีน มลพิษทางอากาศในเมืองและผลกระทบด้านสุขภาพที่เกี่ยวข้องเพิ่มขึ้นอย่างมากก่อนที่จะลดลงเมื่อเร็ว ๆ นี้”

ในบางเมือง แม้ว่าความเข้มข้นของมลพิษ PM2.5 จะลดลง แต่อัตราการเสียชีวิตจากมลพิษ PM2.5 ก็เพิ่มขึ้น เนื่องจากประชากรสูงอายุและอัตราการเกิดโรคที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา “นอกจากความเข้มข้นของมลพิษ” Anenberg กล่าว “เราต้องคำนึงถึงความอ่อนแอของผู้คนที่หายใจเอามลพิษทางอากาศเข้าไป”

ในปี 2562 พบว่าประมาณ 86 เปอร์เซ็นต์ของชาวเมืองทั่วโลก (2.5 พันล้านคน) อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่ความเข้มข้นของมลพิษ PM2.5 เกินค่าแนะนำขององค์การอนามัยโลก นักวิจัยพบว่าระดับมลพิษ PM2.5 ดังกล่าวส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 1.8 ล้านคนในปีนั้น

Anenberg สมาชิกทีมวิทยาศาสตร์ประยุกต์ด้านสุขภาพและคุณภาพอากาศของ NASA กล่าวว่าเกือบทุกคนในเมืองต่างๆ ทั่วโลกสัมผัสกับอากาศที่มีระดับมลพิษทางอากาศที่เป็นอันตราย

สำหรับพื้นที่ที่มีการตรวจวัดมลพิษจากภาคพื้นดินเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย ข้อมูลจาก Anenberg และเพื่อนร่วมงานอาจเป็นข้อมูลแรกสำหรับเจ้าหน้าที่ในระดับพื้นที่ที่ทำงานเกี่ยวกับผลกระทบของมลพิษทางอากาศในเมืองของตน ทีมงานวางแผนที่จะทำงานร่วมกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในท้องถิ่นและรัฐบาลต่อไปเพื่อช่วยในการตีความข้อมูล

“แม้แต่เมืองที่มีการตรวจวัดภาคพื้นดินก็จะได้รับประโยชน์จากข้อมูลนี้ เนื่องจากสถานีตรวจวัดอาจไม่ครอบคลุมพื้นที่เมืองทั้งหมด” Anenberg กล่าว ขั้นต่อไป ทีมงานของเธอวางแผนที่จะใช้วิธีการและข้อมูลดาวเทียมเพื่อตรวจสอบแนวโน้มตามเวลาที่ผ่านไปสำหรับสารมลพิษอื่นๆ รวมถึงโอโซน

NASA Earth Observatory images by Joshua Stevens, using data courtesy of Southerland, V. A., et al. (2022). Story by Sara E. Pratt.

References & Resources
Anenberg, S.C., et al. (2022) Long-term trends in urban NO2 concentrations and associated paediatric asthma incidence: estimates from global datasets The Lancet Planetary Health, 6: e49–e58.
Hammer, M.S. et al. (2020) Global Estimates and Long-Term Trends of Fine Particulate Matter Concentrations (1998â2018) Environmental Science and Technology 54, 13, 7879–7890.
NASA Applied Sciences (2022, January 5) Child Asthma and Other Health Effects of Long-Term Urban Air Pollution.
NASA Earth Observatory (2021, November 8) An Extra Air Pollution Burden.
NASA Earth Observatory (2017, May 26) Diesel Fumes Take a Toll on Health.
NASA Earth Observatory (2013, September 19) The Global Toll of Fine Particulate Matter.
Southerland, V.A. et al. (2022) Global urban temporal trends in fine particulate matter (PM2.5) and attributable health burdens: estimates from global datasets. The Lancet Planetary Health, 6: e139–146.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s