ผลิตภัณฑ์กระดาษที่ควรหลีกเลี่ยง

กระดาษกรองเครื่องต้มกาแฟ

เครื่องต้มกาแฟของคุณควรใช้กรวยกรองทองเหลืองหรือใช้กรวยกรองชนิดที่ไม่ต้องทิ้งแทนที่จะใช้กระดาษกรอง  ถุงกรองที่ทำด้วยผ้าฝ้ายที่นำกลับมาใช้ซ้ำได้ก็มีเช่นกัน  ทางเลือกอีกประการหนึ่งคือ ใช้เครื่องทำกาแฟแบบ Plunger

กระดาษม้วนใช้ในครัว

ไม่ควรใช้กระดาษม้วนในครัวแม้ว่าจะผลิตด้วยเยื่อกระดาษไม่ฟอกขาว  ควรเลือกใช้ผ้าแทน

ถ้วยและจานกระดาษ

ผลิตภัณฑ์กระดาษเหล่านี้เคลือบด้วยไขหรือพลาสติกเพื่อป้องกันการซึมน้ำและไม่อาจย่อยสลายได้ด้วยชีววิธี  ทั้งยังสร้างปัญหาขยะเช่นเดียวกับถ้วยและจานโฟมชนิดปลอดซีเอฟซี (Chlorofluorocarbon – CFC)   ทางแก้ปัญหาคือใช้ภาชนะกระเบื้อง โลหะเคลือบ สังกะสี หรือภาชนะพลาสติกชนิดที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้

กระดาษรองจาน

อย่าใช้กระดาษรองจาน และต่อว่าร้านอาหารเมื่อเห็นมันบนโต๊ะอาหาร  ผลิตภัณฑ์ชนิดนี้เป็นขยะที่ไม่จำเป็นและไม่อาจนำไปรีไซเคิลได้

ถุงกระดาษแก้ว

ผลิตภัณฑ์จำพวกนี้ผลิตขึ้นจากเส้นใยเซลลูโลส  แต่ไม่มีกระบวนผลิตเซลลูโลสบริสุทธิ์ซึ่งจำเป็นต่อการผลิตกระดาษแก้วใดๆ ในปัจจุบันที่ไม่ต้องใช้คลอรีนจำนวนมหาศาล   ถุงกระดาษแก้วฉีกขาดง่ายและนำมาใช้ใหม่ได้ไม่กี่ครั้ง

ซองจดหมาย/เอกสาร

ไม่ใช้ซองจดหมายแบบเจาะช่องหน้าต่างติดพลาสติก  นอกจากคุณมั่นใจว่าช่องหน้าต่างใสนั้นผลิตจากแป้งข้าวโพดหรือวัสดุธรรมชาติอื่นๆ ที่ย่อยสลายได้ด้วยชีววิธี และไม่ใช้ซองจดหมายที่มีส่วนประกอบของกาวสังเคราะห์  เช่น ซองจดหมายแบบมีกาวในตัว  พลาสติกและกาวสงเคราะห์รบกวนกระบวนการรีไซเคิล

กางเกงในและถุงน่องชนิดใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้ง

เป็นผลิตภัณฑ์กระดาษที่ใช้แล้วทิ้งชนิดที่แย่มาก  อย่าซื้อเด็ดขาด!

กระดาษรองโถห้องน้ำ

ผลิตภัณฑ์ไร้สาระที่ไม่จำเป็นอีกชนิดหนึ่งของสังคมที่ถูกครอบงำด้วยสุขอนามัยเกินขนาด

กระดาษชำระ

ผ้าเช็ดหน้าเป็นทางเลือกที่ดีกว่า

กระดาษห่อของขวัญ

กระดาษที่มีสีสันแพรวพราวมากเท่าใดก็ยิ่งส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมมากเท่านั้น  ซื้อกระดาษห่อของขวัญที่เรียบง่าย ไม่ฟอกขาว และไม่เคลือบสารพิเศษ  และนำกระดาษของขวัญมาใช้ใหม่มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้  หรือหลีกเลี่ยงการใช้กระดาษห่อของขวัญไปเลย

การรีไซเคิลกระดาษ

สิ่งที่ดีที่สุดในสำนักงานคือ ควรแยกกระดาษถ่ายเอกสารและกระดาษติดต่อภายในสำนักงานออกจากกระดาษชนิดอื่นๆ เพราะสามารถนำไปใช้ผลิตกระดาษรีไซเคิลคุณภาพสูงได้ เช่น กระดาษถ่ายเอกสาร  การทิ้งกระดาษชนิดอื่น ปะปนกับกระดาษาถ่ายเอกสารและกระดาษติดต่อภายในสำนักงานจะเป็นอุปสรรคต่อการรีไซเคิลกระดาษอย่างยิ่ง

ควรแยกเก็บกระดาษแข็งและกระดาษพิมพ์ไว้ต่างหาก เพราะนำไปรีไซเคิลได้ง่ายกว่า

ถ้าคุณมีข้อสงสัยว่ากระดาษที่คุณส่งไปรีไซเคิลเคลือบด้วยไขหรือพลาสติกหรือไม่  อย่าเก็บรวมกับกล่องกระดาษหมุนเวียน และหลีกเลี่ยงการซื้อในครั้งต่อไป และควรเก็บกระดาษหนังสือพิมพ์แยกจากกระดาษชนิดอื่นๆ ด้วย

ประหยัดกระดาษในสำนักงาน

วิธีประหยัดกระดาษทำได้หลายทาง ตัวอย่างเช่น ใช้กระดาษทั้งสองหน้าบันทึกแทนการใช้กระดาษเพียงด้านเดียว  พยายามถ่ายเอกสารแบบสองหน้า และอย่าถ่ายเอกสารเกินกว่าความจำเป็นใช้จดหมายเวียนเพื่อแจ้งบันทึกที่ไม่เร่งด่วน หรือติดประกาศที่ป้ายประกาศแทนการถ่ายเอกสารให้ทุกคนที่เกี่ยวข้อง

เป็นความคิดที่ดีที่จะซื้อถาดเฉพาะไว้ใส่กระดาษที่ใช้ด้านหนึ่งแล้วจากเครื่องพิมพ์และเครื่องถ่ายเอกสาร (ปกติแล้วกระดาษดังกล่าวจะถูกทิ้ง)  กระดาษอีกด้านหนึ่งอาจใช้ถ่ายเอกสารหรือบันทึกภายใน

…และที่บ้าน

หลีกเลี่ยงการซื้อผลิตภัณฑ์ที่ใช้บรรจุภัณฑ์เกินความจำเป็น  และหลีกเลี่ยงการซื้อเครื่องดื่มบรรจุกล่อง  จำไว้ว่าครึ่งหนึ่งของกระดาษทั้งหมดในสหรัฐอเมริกาใช้เพื่อการบรรจุหีบห่อและตกแต่งผลิตภัณฑ์

ความคิดที่เข้าทีประการหนึ่งคือ ตรวจสอบสิ่งของที่จะทิ้ง โดยการแยกกระดาษทั้งหมดออกจากถังขยะในครัวเรือนหรือสำนักงานเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์หรือหนึ่งเดือนแล้วเก็บรวมรวมต่างหาก (เช่นเดียวกับแก้ว กระป๋อง และพลาสติก) หลังจากหนึ่งสัปดาห์หรือหนึ่งเดือนผ่านไป คุณจะมีจิตสำนึกมากขึ้นเกี่ยวกับขยะที่คุณสร้างขึ้น  ประเมินปริมาณขยะที่คุณทำให้เกิดได้  และคุณจะหลีกเลี่ยงการสร้างขยะได้โดยเปลี่ยนแปลงอุปนิสัยในการบริโภค


จากปาปีรัส(Papyrus) สู่กระดาษ(Paper)

วัสดุลักษณะคล้ายคลึงกับกระดาษ เป็นหนึ่งในผลิตภัณฑ์เก่าแก่ที่สุดจากยุคอารยธรรมอันเจริญรุ่งเรือง  กระดาษเป็นสื่อเครื่องมือยุคแรกในการบันทึกความรู้  ความคิด และถ่ายทอดส่งต่อระหว่างบุคคล  วัฒนธรรม จากคนรุ่นหนึ่งไปสู่คนอีกรุ่นหนึ่ง

กระดาษและผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง เช่น กระดาษแข็ง ผลิตจากส่วนประกอบเส้นใยเซลลูโลสของพืช  คำว่า “เปเปอร์“ ( Paper) มาจากภาษาอียิปต์โบราณว่า ปาปีรัส ( Papyrus) หมายถึง พืชน้ำจำพวกต้นอ้อ ต้นกก ซึ่งเคยใช้ทำกระดาษด้วยการแผ่ลำต้นออกแช่น้ำ เรียงสลับเป็นชั้นๆ รูปกากบาท  จากนั้นนำมาทุบเป็นแผ่นหยาบๆ แล้วตีแรงๆ เป็นแผ่นยาวจนสำเร็จจึงม้วนเก็บรวมไว้ด้วยกัน

ปาปีรัสและแผ่นหนังซึ่งทำอย่างปราณีตจากหนังสัตว์ (ลูกวัวหรือลูกแกะ) มีความเหนียวมากเป็นวัสดุสำหรับใช้เขียนเพียงชนิดเดียวในยุโรปตะวันตก  จวบจนถึงศตวรรษที่ 12  ชาว Moors ในสเปนนำวิธีการทำกระดาษของจีนเข้าสู่ยุโรปโดยใช้วัสดุจากพืชชนิดอื่น เช่น ไม้ไผ่  ป่าน  ฟางข้าว  และปอกระเจา

จากประดิษฐกรรมด้านข่าวสารการพิมพ์  และการเพิ่มขึ้นของการอ่านออกเขียนได้ในศตวรรษถัดมา  ส่งผลให้ความต้องการกระดาษเพิ่มสูงขึ้นเกินกว่าการตอบสนองของลินินและเส้นใยจากหญ้า  และ “ภาวะกระดาษขาดแคลน”  เริ่มคุกคามการค้าการพาณิชย์เป็นระยะๆ

ช่วงกลางศตวรรษที่ 19  การคิดค้นกระบวนการทำกระดาษจากไม้  ไม่เพียงแก้ไขปัญหาการผลิตสินค้าให้เพียงพอต่อความต้องการของผู้บริโภคได้เท่านั้น  แต่เป็นการสร้างตลาดใหม่ ๆ ที่เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์ไม้อีกด้วย

ปัจจุบันนี้ผลิตภัณฑ์กระดาษถูกมองว่าเป็นของธรรมดาสามัญประเภทหนึ่ง และยากที่จะจินตนาการชีวิตประจำวันของเราที่ปราศจากกระดาษได้   นอกจากการใช้กระดาษและเส้นใยเซลลูโลสเพื่อบันทึกถ้อยคำแล้ว   มีการใช้ผลิตภัณฑ์กระดาษอย่างกว้างขวางมากมาย  รวมทั้งผลิตภัณฑ์หีบห่อ  บรรจุภัณฑ์  วัสดุทำฉนวน กันกระแทก ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด  และแม้กระทั่งสารเสริมแต่งอาหาร  หากปราศจากกระดาษเสียแล้ว  รัฐบาล อุตสาหกรรมและระบบการศึกษาก็มิอาจปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้

จากข้อเท็จจริงที่ว่า แผนภาพแสดงปริมาณกระดาษต่อประชากรมักจะถูกนำไปอ้างอิงชี้วัดมาตรฐานความเป็นอยู่ของประเทศ  จึงเป็นเรื่องที่สำคัญจำเป็นยิ่งยวดที่ต้องคิดค้นพัฒนาวิธีการที่สะอาดปลอดภัยและยั่งยืนสำหรับผลิตปัจจัยขั้นพื้นฐานดังกล่าวนี้