มหาอุทกภัยปากีสถาน : วงจรอุบาทว์ของหนี้และวิกฤตสภาพภูมิอากาศ
มหาอุทกภัยในปากีสถานในปี 2565 เป็นมหากาพย์แห่งวิกฤตด้านมนุษยธรรม เมืองทั้งหมด โครงสร้างพื้นฐานที่สําคัญ บ้านเรือน พื้นที่เพาะปลูก และพืชผลต่างราบพนาสูร หนึ่งในสามของพื้นที่ประเทศจมอยู่ใต้น้ํา ผู้คน 33 ล้านคนได้รับผลกระทบ และจํานวนผู้เสียชีวิตมากกว่าพันคนและเพิ่มขึ้น ต้นทุนของมนุษย์และเศรษฐกิจนั้นมหาศาล คาดว่าความเสียหายอย่างกว้างขวางทั้งประเทศคิดเป็นอย่างน้อย 10,000 ล้านดอลลาร์ ประเทศต้องเผชิญกับทั้งความท้าทายอย่างฉับพลันจากการพลัดถิ่นครั้งใหญ่ คนไร้บ้าน ความหิวโหย และการแพร่กระจายของโรคที่เกิดจากน้ํา ตลอดจนค่าใช้จ่ายระยะยาวในการสร้างและฟื้นฟูประเทศขึ้นใหม่ ปากีสถานต้องตกในบ่วงวิกฤตหนี้เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายสำหรับผลกระทบจากหายนะของสภาพภูมิอากาศที่ตนเองไม่มีส่วนก่อขึ้น Sherry Rehman รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสภาพภูมิอากาศของปากีสถานออกคําเตือนที่ชัดเจนว่าปากีสถานเป็น “จุดศูนย์กลาง” ของ “น้ำท่วมฉับพลัน ทะเลสาบน้ําแข็งแตกออกหลายครั้ง คลื่นความร้อน และตอนนี้เป็นมรสุมยักษ์แห่งทศวรรษ” ปากีสถานมีธารน้ําแข็งมากกว่า 7,000 แห่ง ซึ่งถือว่ามีจํานวนมากที่สุดนอกเขตขั้วโลก อุณหภูมิโลกที่ร้อนขึ้นทําให้ธารน้ำแข็งละลายเร็วขึ้นและเร็วขึ้น เกิดทะเลสาบน้ําแข็งและเติมน้ําจํานวนมากให้แม่น้ําและลําธาร ฤดูมรสุมเริ่มต้นเร็วขึ้นและกินเวลานานขึ้น เนื่องจากฝนตกหนักได้ช่วยสะสมน้ําส่วนเกินอย่างไม่หยุดยั้ง สถานการณ์นี้ทําให้ปากีสถานเป็นประเทศที่เปราะบางต่อวิกฤตสภาพภูมิอากาศมากที่สุดเป็นอันดับ 8 ของโลก และมีส่วนในการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์น้อยกว่า 1% ของโลก ในขณะที่ชาวปากีสถานกำลังงต้องแบกภาระราคาแพงจากวิกฤตที่พวกเขาไม่ได้มีส่วน แต่เกิดจากกลุ่มประเทศในซีกโลกเหนือที่ขุดเจาะและนำเชื้อเพลิงฟอสซิลมาใช้นานนับหลายศตวรรษ แม้จะมีคําเตือนหลายครั้งจากผู้เชี่ยวชาญและนักวิทยาศาสตร์ให้ทิ้งเชื้อเพลิงฟอสซิลไว้ใต้ดิน โครงการก๊าซและน้ํามันโครงการใหม่ยังคงอนุมัติให้เดินหน้าต่อไปในประเทศอย่างสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา โดยผลกระทบที่เป็นหายนะนั้นตกอยู่กับประเทศอย่างปากีสถานที่ต้องเผชิญกับอันตรายจากภาวะฉุกเฉินด้านสภาพภูมิอากาศมากที่สุด กลุ่มประเทศที่ร่ำรวยให้คํามั่นทางการเงินเพื่อช่วยกลุ่มประเทศที่มีรายได้น้อยในการรับมือกับผลกระทบของวิกฤตสภาพภูมิอากาศเพื่อสะท้อนถึงภาระรับผิดต่อการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ในอดีต แต่เป้าหมาย 100,000 ล้านดอลลาร์ต่อปีของการเงินด้านภูมิสภาพอากาศภายในปี […]
เมื่อฝุ่นและเมฆหมอกปะทะกับเทือกเขาสุไลมาน
เรียบเรียงจาก https://earthobservatory.nasa.gov/images/152736/haze-meets-the-sulaiman-mountains นักบินอวกาศบนสถานีอวกาศนานาชาติถ่ายภาพเฉียงของเทือกเขาสุไลมานในเขตภาคกลางของปากีสถาน แนวเทือกเขานี้เป็นผลมาจากการปะทะกันแบบสโลว์โมชั่นของแผ่นเปลือกโลกอินเดียและยูเรเซียที่เริ่มขึ้นเมื่อประมาณ 60 ล้านปีก่อน ยอดเขาสูงจากระดับน้ําทะเลมากกว่า 3,000 เมตร (10,000 ฟุต) ทางตอนเหนือของเทือกเขา ดังแสดงในภาพถ่ายนี้ เทือกเขาสุไลมานเป็นแนวปราการธรรมชาติระหว่างที่ราบสูงทางทิศตะวันตกและหุบเขาแม่น้ําสินธุทางทิศตะวันออก ลมที่พัดมาจากมหาสมุทรอินเดียและที่ราบน้ําท่วมถึงของลุ่มแม่น้ำสินธุนําความชื้นและละอองลอยเข้าไปในแผ่นดิน ทําให้เกิดฝุ่น หมอก และเมฆรวมกันในส่วนที่เป็นกระแสลมของเทือกเขา เมฆและฝุ่นไม่อาจเคลื่อนตัวผ่านผ่านภูมิประเทศที่มีความสูงในเขตเทือกเขา ดังนั้นจึงเคลื่อนตัวไปตามลักษณะภูมิประเทศ(Terrain-forced flow) ตามช่องว่างของเทือกเขา อย่างไรก็ตาม มีการเคลฃื่อนตัวของกระแสไอน้ําขนาดเล็กผ่านช่องเขาใกล้เมือง Dhana Sar คุณลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ของการถ่ายภาพนักบินอวกาศของโลกคือความสามารถของลูกเรือบนสถานีอวกาศในการเน้นถึงภูมิทัศน์โดยการถ่ายภาพจากมุมมองอื่นที่ไม่ใช่แบบตรงลงมา (nadir) ภาพนี้ใช้ประโยชน์จากมุมมองเฉียงเพื่อเน้นถึงความสลับซับซ้อนของแนวเทือกเขาสุไลมาน Astronaut photograph ISS070-E-42565 was acquired on December 17, 2023, with a Nikon D5 digital camera using a focal length of 460 millimeters. It is provided by […]
อุทกภัยยังส่งผลกระทบต่อเนื่องในปากีสถาน
ในช่วงต้นเดือนกันยายน 2565 อุทกภัยในปากีสถานจัดว่าเลวร้ายที่สุดในรอบทศวรรษ ฝนมรสุมเข้าถล่มภูมิภาคนี้เป็นเวลาหลายสัปดาห์ และมีน้ำท่วมพื้นที่ 75,000 ตารางกิโลเมตรของประเทศ หกสัปดาห์ต่อมา เมื่อฝนหยุดตก และทุ่งนาเริ่มน้ำระบายออก แต่พื้นที่เพาะปลูกอันกว้างใหญ่ยังคงมีน้ำท่วมขัง โรคติดเชื้อกำลังแพร่ระบาด และเกิดการขาดแคลนอาหาร ภาพด้านบนแสดงแบบแผนของอุทกภัย ภาพที่ 2 แสดงจังหวัด Sindh เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2565 ใกล้จุดสูงสุดของน้ำท่วมในวันที่ 13 ตุลาคม 2565 (ภาพที่สาม) ปริมาณน้ำได้ระบายออกจากพื้นที่ลงสู่แม่น้ำเป็นจำนวนมาก แต่หลายพื้นที่ยังคงมีน้ำขังเมื่อเปรียบเทียบกับเดือนมิถุนายน 2565 (ภาพแรก) ภาพทั้งสามได้มาจากเครื่องมือ Visible Infrared Imaging Radiometer Suite (VIIRS) บนดาวเทียม NOAA-20 ภาพเหล่านี้เป็นภาพสีเทียมจากการบันทึกของ VIIRS ของอินฟราเรดคลื่นสั้นและแสงที่มองเห็นได้ ซึ่งเป็นการผสมผสานที่ทำให้แยกแยะระหว่างน้ำ (สีน้ำเงิน) กับพื้นดิน (สีเขียว) ได้ง่ายขึ้น ปริมาณน้ำฝนในเดือนกันยายน 2565 มีเพียงเล็กน้อย แต่น้ำท่วมที่เห็นในภาพเหล่านี้เกิดจากการมาถึงของมรสุมที่พัดกระหน่ำทางตอนใต้ของปากีสถานในเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม (ฝนมีแนวโน้มที่จะรุนแรงขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศตามโครงการ World Weather […]
อุทกภัยยังคงเป็นหายนะสำหรับปากีสถาน
ฝนฤดูมรสุมเข้าถล่มปากีสถานในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ทำให้เกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ น้ำท่วมเริ่มขึ้นในกลางเดือนสิงหาคม ส่งผลกระทบต่อผู้คนมากกว่า 33 ล้านคน และทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 1,400 คน ภาพด้านบนประกอบด้วยภาพที่บันทึกโดยเครื่องมือบนดาวเทียมโคเปอร์นิคัส เซนติเนล-3 เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2564 (ก่อนเกิดอุทกภัย) วันที่ 31 สิงหาคม และ 10 กันยายน พ.ศ. 2565 (ระหว่างหายนะจากอุทกภัย) พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศยังคงถูกน้ำท่วม โดยเฉพาะในแคว้นสินธุ หนึ่งในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด การบริการจัดการภาวะฉุกเฉินในโครงการ Copernicus ได้ติดตามสถานการณ์น้ำท่วมอย่างใกล้ชิดโดยอาศัยเครื่องมือ Global Flood Monitoring (GFM) แบบใหม่ที่ปฏิวัติวงการ ที่มา : https://www.copernicus.eu/en/media/image-day-gallery/floods-continue-affect-pakistan
