บทวิเคราะห์ : 48 ชั่วโมงหลังเหตุการณ์ไฟฟ้าดับครั้งใหญ่ในคาบสมุทรไอบีเรีย(สเปน/โปรตุเกส) — ประเด็นการถกเถียงอยู่ที่ไหน?
เรียบเรียงจากบทความของโฆเซ่ หลุยส์ การ์เซีย หัวหน้างานรณรงค์ด้านภูมิอากาศและพลังงาน กรีนพีซ สเปน ใน https://es.greenpeace.org/es/noticias/analisis-48-horas-despues-del-apagon-donde-esta-el-debate/ หลังจากระบบพลังงานล่มไปเมื่อสองวันก่อน ยังมีคำถามอีกมากที่ไร้คำตอบ แม้ยังไม่มีหลักฐานยืนยัน แต่การคาดเดาต่างๆ ก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งในรายการโทรทัศน์และกลุ่ม WhatsApp อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เพราะความอยากรู้อยากเห็นของมนุษย์ ความจริงแล้ว ไม่บ่อยนักที่ระบบพลังงาน—ซึ่งดูเป็นเรื่องห่างไกล ยุ่งยาก และเข้าใจยาก—จะกลายเป็นศูนย์กลางของวาระสาธารณะ ไม่ใช่เพราะเรื่องค่าไฟและค่าครองชีพ (ที่เคยเป็นประเด็นมาแล้วหลายครั้ง) แต่เพราะเป็นบริการที่สำคัญต่อการดำรงชีวิตประจำวัน แม้จะเกิดขึ้นจากสถานการณ์เลวร้าย แต่ก็ถึงเวลาที่เราต้องพูดถึงประเด็นสำคัญที่กระทบเราทุกคน ไม่ใช่แค่เรื่องค่าไฟฟ้า เรากำลังห่วงใยสามประเด็นหลักต่อไปนี้สำหรับอนาคต: 1. พลังงานหมุนเวียน พลังงานหมุนเวียนคือกุญแจในการสร้างระบบพลังงานที่ปลอดภัย เข้าถึงได้และยั่งยืน พร้อมรับมือกับวิกฤตภูมิอากาศ กรีนพีซเคยแสดงให้เห็นมาแล้วเมื่อ 20 ปีก่อนว่า ระบบไฟฟ้าที่มาจากพลังงานหมุนเวียน 100% นั้นไม่เพียงจำเป็น แต่ยังเป็นไปได้จริงและให้ประโยชน์ต่อทุกคน แต่การบรรลุเป้าหมายนี้ไม่ใช่แค่การเพิ่มพลังงานหมุนเวียนจำนวนมากเข้าระบบเท่านั้น ยังต้องมีเครื่องมือเสริมเพื่อให้ระบบมีความยืดหยุ่นและฟื้นตัวได้ เช่น เครื่องกำเนิดพลังงานหมุนเวียนแบบจัดการได้ รวมถึงโซลาร์แบบเทอร์โมอิเล็กทริก ระบบกักเก็บพลังงานหลายรูปแบบ อินเวอร์เตอร์อัจฉริยะ ระบบผลิตและใช้ไฟเอง (autoconsumo) และไมโครกริดที่แยกตัวทำงานได้ ระบบตอบสนองต่อความต้องการใช้ไฟ (demand response) ฝ่ายตรงข้ามพลังงานหมุนเวียนกำลังฉวยโอกาสโจมตีว่า “สเปนเดินเร็วเกินไปกับพลังงานสะอาดหมุนเวียนที่สะอาด” และต้องการให้เรากลับไปพึ่งพาก๊าซและนิวเคลียร์แบบเดิม อย่าหลงกล […]
นโยบายสภาพภูมิอากาศของไทยขาดความมุ่งมั่นที่เพียงพอ สะท้อนถึงการดำเนินการภายในประเทศที่จำกัด
การติดตามความก้าวหน้าของตัวชี้วัดหลักในการเปลี่ยนผ่านพลังงานและโครงการด้านสภาพภูมิอากาศของประเทศไทย ความมุ่งมั่นของประเทศไทยต่อพันธสัญญาด้านสภาพภูมิอากาศโลกจำกัดอยู่ที่ COP28 Global Pledge on Renewables and Energy Efficiency แสดงให้เห็นถึงการดำเนินการด้านสภาพภูมิอากาศในระดับนานาชาติที่ค่อนข้างน้อย เป้าหมาย NDC ของประเทศสอดคล้องกับเส้นทางอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น 4°C และแผนพัฒนากำลังไฟฟ้าใหม่ตั้งเป้าหมายพลังงานหมุนเวียนที่ 51% ภายในปี 2037 ซึ่งยังห่างไกลจากเส้นทางที่สอดคล้องกับ 1.5°C แม้จะมีแรงจูงใจเช่น Enhanced FiT และการเรียกเก็บเงินสุทธิสำหรับโซลาร์รูฟท็อป แต่ก็ยังมีอุปสรรคเชิงระบบในตลาดไฟฟ้าที่ขัดขวางการเติบโตของพลังงานหมุนเวียน การพึ่งพาก๊าซฟอสซิลของประเทศไทย แผนการสร้างโรงไฟฟ้าก๊าซใหม่ และการใช้ถ่านหินอย่างต่อเนื่องจนถึงปี 2037 ขัดแย้งกับเป้าหมายการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก แม้ว่าการสนับสนุนจากนานาชาติจะมีความสำคัญต่อการเร่งการเลิกใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล แต่นโยบายภายในประเทศที่เข้มแข็งขึ้นและเป้าหมายที่ทะเยอทะยานมากขึ้นนั้นมีศักยภาพในการสร้างแรงกระตุ้น เส้นตายของการมีส่วนร่วมที่กำหนดในระดับประเทศในปี 2035 ที่กำลังจะมาถึงคือโอกาสสำหรับประเทศไทยในการยกระดับความทะเยอทะยานด้านสภาพภูมิอากาศ แก้ไขปัญหาอุปสรรคเชิงโครงสร้าง และปรับการเปลี่ยนผ่านพลังงานให้สอดคล้องกับเป้าหมายระดับโลก ประเทศไทยมีความมุ่งมั่นในการดำเนินการด้านสภาพภูมิอากาศระหว่างประเทศอย่างจำกัด โดยเฉพาะการสนับสนุนเพียง COP28 Global Pledge เกี่ยวกับพลังงานหมุนเวียนและประสิทธิภาพพลังงาน ซึ่งทำให้ประเทศไทยมีความแตกต่างจากประเทศที่เป็นจุดสนใจอื่นๆ ท่าทีนี้เสี่ยงทำให้ประเทศไทยพลาดเป้าหมายด้านสภาพภูมิอากาศตามที่ระบุไว้ใน LT-LEDS ปี 2022 เช่น การบรรลุความเป็นกลางทางคาร์บอนภายในปี 2050 และการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ภายในปี 2065 ซึ่งอาจชะลอเป้าหมายการลดการปล่อยก๊าซในภูมิภาคและการเปลี่ยนไปใช้พลังงานสะอาด […]
