เลี้ยงวัวบนชายฝั่ง
เรียบเรียงจาก Drawdown: The Most Comprehensive Plan Ever Proposed to Reverse Global Warming by Paul Hawken (Editor) ตั้งแต่กรีกโบราณจนถึงไอซ์แลนด์ สาหร่ายทะเลถูกใช้เป็นอาหารเลี้ยงสัตว์มานานหลายพันปี โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาวเมื่ออาหารสัตว์ตามธรรมชาติมีจำกัด เกษตรกรเลี้ยงสัตว์และชาวปศุสัตว์สังเกตมานานแล้วว่าสาหร่ายมีผลช่วยให้สัตว์เลี้ยงอ้วนท้วนขึ้น ในปัจจุบัน บนเกาะปรินซ์เอ็ดเวิร์ด (Prince Edward Island) ประเทศแคนาดา โจ ดอร์แกน (Joe Dorgan) เกษตรกรผู้เลี้ยงโคนมพบว่า วัวที่เลี้ยงใกล้ชายฝั่งมีสุขภาพดีกว่าและผลิตนมได้มากกว่าวัวที่เลี้ยงอยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดิน เขาจึงเริ่มเก็บสาหร่ายทะเลที่ถูกพัดขึ้นฝั่งจากพายุเพื่อนำมาเป็นอาหารให้สัตว์ทั้งหมดของเขา ไม่นานนัก ดอร์แกนก็ตระหนักว่า นี่อาจเป็นโอกาสทางธุรกิจ หากเขาสามารถทำให้สาหร่ายที่ใช้เลี้ยงสัตว์ได้รับการอนุมัติให้จำหน่ายได้ นักวิจัย ร็อบ คินลีย์ (Rob Kinley) เข้ามาช่วยทำการทดสอบที่จำเป็น และพบว่าสาหร่ายช่วยให้ระบบย่อยอาหารของวัวมีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยปกติแล้ว วัวจะปล่อยก๊าซมีเทนออกมาเป็นของเสียจากกระบวนการย่อยอาหาร แต่เมื่อกินสาหร่ายของดอร์แกน การปล่อยก๊าซมีเทนลดลง 12% ทำให้พลังงานที่เคยสูญเสียไปกับการผลิตมีเทนถูกเปลี่ยนไปใช้ในการผลิตนมแทน เมื่อสังเกตผลลัพธ์จากสาหร่ายทะเลที่ถูกพัดขึ้นฝั่ง คินลีย์จึงเริ่มสงสัยว่า มีสาหร่ายชนิดอื่นหรือไม่ที่สามารถลดการผลิตก๊าซมีเทนจากวัวได้ดียิ่งขึ้น วัวเป็นสัตว์ในกลุ่มสัตว์เคี้ยวเอื้อง (Ruminants) ซึ่งได้ชื่อนี้จากกระเพาะรูเมน […]
ภูมิศาสตร์ว่าด้วยการปล่อยก๊าซมีเทนจากห่วงโซ่อุปทานของเชื้อเพลิงฟอสซิล
ปริมาณก๊าซมีเทนในชั้นบรรยากาศของโลกสูงเป็นประวัติการณ์ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แหล่งที่มาหลักของการปล่อยก๊าซมีเทนคือการสกัด จัดเก็บ และขนส่งน้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ และถ่านหิน ซึ่งส่งผลให้มีการปล่อยก๊าซมีเทนประมาณ 97 ล้านเมตริกตันในแต่ละปี ตามข้อมูลขององค์การสหประชาชาติ (UN) ในโครงการวิจัยเมื่อเร็วๆ นี้ นักวิทยาศาสตร์ได้จัดทำแผนที่ว่าการปล่อยมลพิษเหล่านั้นมาจากไหน ไม่ใช่แค่โดยประเทศ แต่มาจากแหล่งสำรองของมัน มีเทนเป็นก๊าซเรือนกระจกที่มีศักยภาพทำให้โลกร้อนได้มากกว่าก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ถึง 35 เท่า สหรัฐอเมริกาตั้งเป้าที่จะลดการปล่อยก๊าซมีเทน 30% จากระดับปี 2563 ภายในปี 2573 และประเทศอื่น ๆ ก็ให้คำมั่นที่คล้ายคลึงกัน แต่ละประเทศรายงานการปล่อยก๊าซมีเทนตามภาคส่วนต่อสำนักเลขาธิการกรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (UNFCCC) ประเทศส่วนใหญ่ประเมินการปล่อยก๊าซมีเทนโดยใช้บันทึกปริมาณเชื้อเพลิงฟอสซิลแต่ละชนิดที่ผลิตในแต่ละปีคูณด้วยปัจจัยการปล่อยก๊าซที่จัดทำโดยคณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (IPCC) และรัฐบาลส่วนใหญ่รายงานการปล่อยมีเทนในแต่ละภาคส่วน(น้ำมัน ถ่านหิน ก๊าซฟอสซิล)เป็นตัวเลขกลุ่มเดียวทั่วทั้งประเทศ นักวิทยาศาสตร์ได้รับทุนสนับสนุนจากระบบตรวจสอบคาร์บอนของ NASA เมื่อเร็ว ๆ นี้ได้สร้างชุดแผนที่ใหม่ที่มีรายละเอียดเกี่ยวกับภูมิศาสตร์ของการปล่อยก๊าซมีเทนจากการผลิตเชื้อเพลิงฟอสซิล ทีมวิจัยใช้ข้อมูลที่เปิดเผยต่อสาธารณะซึ่งรายงานในปี 2559 เพื่อติดตาม “การปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่รั่วไหลแบบไม่ตั้งใจ(fugitive emission)” ตามที่ UNFCCC เรียก ซึ่งเกิดขึ้นก่อนที่เชื้อเพลิงฟอสซิลจะถูกนำไปใช้ แผนที่ระบุว่าการปล่อยก๊าซมีเทนเหล่านี้เกิดขึ้นในที่ที่มีเหมืองถ่านหิน บ่อน้ำมันและก๊าซฟอสซิล ท่อส่งน้ำมันหรือก๊าซฟอสซิล โรงกลั่นน้ำมันและก๊าซฟอสซิล และโครงสร้างพื้นฐานด้านการจัดเก็บและขนส่งเชื้อเพลิงฟอสซิล แผนที่ดังกล่าวได้รับการเผยแพร่เมื่อเร็ว […]