เลี้ยงวัวบนชายฝั่ง
เรียบเรียงจาก Drawdown: The Most Comprehensive Plan Ever Proposed to Reverse Global Warming by Paul Hawken (Editor) ตั้งแต่กรีกโบราณจนถึงไอซ์แลนด์ สาหร่ายทะเลถูกใช้เป็นอาหารเลี้ยงสัตว์มานานหลายพันปี โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาวเมื่ออาหารสัตว์ตามธรรมชาติมีจำกัด เกษตรกรเลี้ยงสัตว์และชาวปศุสัตว์สังเกตมานานแล้วว่าสาหร่ายมีผลช่วยให้สัตว์เลี้ยงอ้วนท้วนขึ้น ในปัจจุบัน บนเกาะปรินซ์เอ็ดเวิร์ด (Prince Edward Island) ประเทศแคนาดา โจ ดอร์แกน (Joe Dorgan) เกษตรกรผู้เลี้ยงโคนมพบว่า วัวที่เลี้ยงใกล้ชายฝั่งมีสุขภาพดีกว่าและผลิตนมได้มากกว่าวัวที่เลี้ยงอยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดิน เขาจึงเริ่มเก็บสาหร่ายทะเลที่ถูกพัดขึ้นฝั่งจากพายุเพื่อนำมาเป็นอาหารให้สัตว์ทั้งหมดของเขา ไม่นานนัก ดอร์แกนก็ตระหนักว่า นี่อาจเป็นโอกาสทางธุรกิจ หากเขาสามารถทำให้สาหร่ายที่ใช้เลี้ยงสัตว์ได้รับการอนุมัติให้จำหน่ายได้ นักวิจัย ร็อบ คินลีย์ (Rob Kinley) เข้ามาช่วยทำการทดสอบที่จำเป็น และพบว่าสาหร่ายช่วยให้ระบบย่อยอาหารของวัวมีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยปกติแล้ว วัวจะปล่อยก๊าซมีเทนออกมาเป็นของเสียจากกระบวนการย่อยอาหาร แต่เมื่อกินสาหร่ายของดอร์แกน การปล่อยก๊าซมีเทนลดลง 12% ทำให้พลังงานที่เคยสูญเสียไปกับการผลิตมีเทนถูกเปลี่ยนไปใช้ในการผลิตนมแทน เมื่อสังเกตผลลัพธ์จากสาหร่ายทะเลที่ถูกพัดขึ้นฝั่ง คินลีย์จึงเริ่มสงสัยว่า มีสาหร่ายชนิดอื่นหรือไม่ที่สามารถลดการผลิตก๊าซมีเทนจากวัวได้ดียิ่งขึ้น วัวเป็นสัตว์ในกลุ่มสัตว์เคี้ยวเอื้อง (Ruminants) ซึ่งได้ชื่อนี้จากกระเพาะรูเมน […]
