รู้เท่าทันกลไกชดเชยคาร์บอน
คู่มือเบื้องต้นนี้ที่เรียบเรียงจาก https://zerocarbon-analytics.org/archives/netzero/carbon-offsets-primer ชี้ให้เห็นว่าการชดเชยคาร์บอนโดยหลักการแล้วไม่ได้ช่วยลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก และในทางปฏิบัติก็ไม่ได้ก่อให้เกิดประโยชน์ต่อสภาพภูมิอากาศ นอกจากนี้ยังมีแนวทางอื่นๆ ในการจัดสรรเงินทุนเพื่อแก้ไขปัญหาสภาพภูมิอากาศที่สามารถนำมาใช้แทนได้ ประเด็นสำคัญ: การชดเชยคาร์บอนคืออะไร? การชดเชย (offsetting) หมายถึง การใช้ เครดิต ซึ่งเทียบเท่ากับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ หรือก๊าซเรือนกระจกชนิดอื่น ๆ หนึ่งตันที่ถูกหลีกเลี่ยง ลด หรือกำจัด โดยประเทศ บริษัท หรือบุคคล เพื่อนำไป “ลบล้าง” การปล่อยก๊าซของตนที่เกิดขึ้นที่อื่น เมื่อเครดิตถูกนำมาใช้เพื่อลดการปล่อยแล้ว เครดิตนั้นจะถูกยกเลิก (retired) และไม่สามารถนำกลับมาใช้อีกได้ เครดิตคาร์บอนสามารถซื้อขายได้ในตลาดคาร์บอนสองประเภท คือ ตลาดบังคับ (compliance) และ ตลาดสมัครใจ (voluntary) ตลาดบังคับ (compliance markets) อยู่ภายใต้การกำกับดูแลโดยรัฐบาล และเกี่ยวข้องกับการลดการปล่อยก๊าซที่ถูกกำหนดโดยกฎหมาย ตัวอย่างเช่น ระบบเพดานและการซื้อขาย (cap-and-trade) หรือระบบซื้อขายสิทธิการปล่อยก๊าซ (ETS) เช่น ระบบ ETS ของสหภาพยุโรป (EU ETS) โดยบางระบบบังคับเหล่านี้อนุญาตให้ใช้การชดเชยคาร์บอนในสัดส่วนที่จำกัดเพื่อปฏิบัติตามข้อกำหนดการลดการปล่อย ตลาดสมัครใจ (voluntary carbon market – VCM) ส่วนใหญ่ไม่มีการกำกับดูแลอย่างเข้มงวด เปิดโอกาสให้บริษัทหรือบุคคลใช้การชดเชยคาร์บอนเพื่อลดการปล่อย โดยไม่ได้มีข้อผูกพันทางกฎหมาย […]
องค์กรพัฒนาเอกชนระบุ Voluntary Carbon Markets Integrity Initiative (VCMI) เสี่ยงที่จะเป็นการสร้างความชอบธรรมให้กับการชดเชยคาร์บอน และทำให้การดำเนินการด้านสภาพภูมิอากาศของภาคธุรกิจล่าช้าออกไปจากความเป็นจริง
ในแนวทางใหม่ที่ออกมา โครงการริเริ่มความน่าเชื่อถือของตลาดคาร์บอนภาคสมัครใจ (VCMI) [1] กำลังส่งเสริมให้มีการใช้คาร์บอนเครดิตเพื่อกลบเกลื่อนความจริงที่ว่าบริษัทต่างๆ ที่ประสบปัญหาในการจัดการกับการปล่อยก๊าซเรือนกระจกประเภทที่ 3 (Scope 3) กำลังหลุดจากเส้นทางของพันธสัญญาที่ตั้งไว้ องค์กรพัฒนาเอกชน เช่น ECOS, NewClimate Institute, Carbon Market Watch และ Milieudefensie ได้วิพากษ์วิจารณ์แนวทางดังกล่าว โดยระบุว่าคาร์บอนเครดิตไม่ควรถูกนำมาใช้แทนการลดการปล่อยโดยตรง โครงการริเริ่มความน่าเชื่อถือของตลาดคาร์บอนภาคสมัครใจ (VCMI) ได้เผยแพร่แนวทางใหม่สำหรับบริษัทต่างๆ เกี่ยวกับการปล่อยก๊าซเรือนกระจกประเภทที่ 3 (Scope 3) ซึ่งเป็นการปล่อยทางอ้อมจากห่วงโซ่คุณค่าของบริษัท [2] แนวทางนี้เปิดช่องให้บริษัทสามารถพึ่งพาคาร์บอนเครดิตในการอ้างความก้าวหน้าต่อเป้าหมายด้านสภาพภูมิอากาศของตนไปจนถึงปี 2040 — ซึ่งเป็นกรอบเวลาที่ไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์รองรับ และอาจสร้างความเสียเปรียบต่อบริษัทที่ดำเนินการจริงจัง รวมถึงเปิดโอกาสให้บริษัทอื่นใช้เป็นเครื่องมือในการปกปิดการไม่ลงมือแก้ปัญหาอย่างแท้จริง องค์กรพัฒนาเอกชนระบุว่า วิธีเดียวที่บริษัทจะสามารถลดคาร์บอนได้จริงคือการลดการปล่อยจากต้นทาง หากเปิดทางให้ชดเชยช่องว่างการปล่อยผ่านคาร์บอนเครดิตไปอีก 15 ปีตามแนวทางของ VCMI ก็เสี่ยงที่จะกลายเป็นการเลี่ยงการลด Scope 3 อย่างจริงจัง การลดการปล่อยควรเริ่มตั้งแต่วันนี้ ไม่ใช่ในอีกสิบปีข้างหน้า การลดการปล่อยเป็นเรื่องยาก — แต่เป็นสิ่งจำเป็น องค์กรพัฒนาเอกชนและนักวิทยาศาสตร์ [3] [4] […]
ไม่มีพื้นที่สำหรับการชดเชยคาร์บอนใดๆ ในงบประมาณคาร์บอนที่เหลือตามรายงานของ IPCC
เรียบเรียงจาก : “No space for ANY offsets in IPCC’s remaining carbon budget” – Climate Land Ambition and Rights Alliance(CARLA) โลกไม่สามารถชดเชยคาร์บอนเพื่อจำกัดอุณหภูมิที่ 1.5 °C ได้ ในขณะที่วิกฤตสภาพภูมิอากาศเลวร้ายลงทั่วโลก คณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Intergovernmental Panel on Climate Change หรือ IPCC) กำลังดำเนินการสรุปรายงานสังเคราะห์ (Synthesis Report หรือ SYR) สำหรับรอบการประเมินครั้งที่หก จากการวิจัยพื้นฐานในกลุ่มทำงานที่ 1 เราทราบแล้วว่าโอกาสที่จะจำกัดการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิที่ 1.5 °C กำลังหายไปอย่างรวดเร็ว ในร่างรายงาน SYR ที่เผยแพร่ให้รัฐบาลในปลายปี 2022 IPCC ได้ระบุปัญหาสำคัญของวิกฤตสภาพภูมิอากาศในทศวรรษนี้ว่า: “งบประมาณคาร์บอนที่เหลืออยู่จะหมดลงอย่างรวดเร็ว เนื่องจากการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในปัจจุบัน และโครงสร้างพื้นฐานด้านเชื้อเพลิงฟอสซิลที่มีอยู่และที่วางแผนไว้” ในเอกสารนี้ เราประเมินเรื่องการชดเชยคาร์บอน […]
แถลงการณ์ร่วม : เหตุใดการชดเชยคาร์บอนคือตัวบ่อนทําลายเป้าหมายด้านสภาพภูมิอากาศ
ในช่วงเวลาที่ผ่านมา เราได้เห็นการผลักดันที่เพิ่มขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับแถลงการณ์สาธารณะของคณะกรรมการโครงการริเริ่มเป้าหมายที่อิงหลักวิทยาศาสตร์ (Science Based Targets initiative) หรือ SBTi ที่ก่อตั้งเพื่อให้คำปรึกษาแก่บริษัทที่ต้องการเป็นส่วนหนึ่งในการรับมือวิกฤติภูมิอากาศ [1] เพื่อให้บริษัทและประเทศต่างๆ ใช้คาร์บอนเครดิตเพื่อชดเชยการปล่อย GHG สิ่งนี้สะท้อนถึงแนวโน้มที่มากขึ้น [2] ของกฎการบัญชีคาร์บอนที่บิดเบี้ยวซึ่งเป็นตัวบ่อนทําลายการลดการปล่อย GHG ที่แท้จริง เป้าหมายด้านสภาพภูมิอากาศต้องมุ่งเน้นที่การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกภายในขอบเขตของบริษัทและประเทศเป็นหลัก รวมถึงการปลดระวางการผลิตเชื้อเพลิงฟอสซิล การขนส่ง การขาย และการใช้งาน จําเป็นต้องมีการสนับสนุนทางการเงินอย่างเร่งด่วนจากผู้เล่นทั้งภาครัฐและเอกชนสําหรับสิ่งนี้ แต่การอนุญาตให้บริษัทและประเทศต่างๆ ปฏิบัติตามคํามั่นสัญญาด้านสภาพภูมิอากาศด้วยคาร์บอนเครดิตนั้นมีแนวโน้มที่จะชะลอการลดการปล่อย GHG ทั่วโลก แต่ล้มเหลวในการจัดหาปัจจัยต่างๆ เช่น การเพิ่มเงินทุนที่จําเป็นในกลุ่มประเทศซีกโลกใต้ (Global South) และลดแรงกดดันในการพัฒนากลไกขนาดใหญ่ เช่น ค่าธรรมเนียม “ผู้ก่อมลพิษจ่าย” ในภาคส่วนที่มีการปล่อย GHG มาก เหตุผลที่เรากังวลเกี่ยวกับความพยายามใหม่ในการส่งเสริมการชดเชยคาร์บอน [3] รวมถึงสิ่งต่อไปนี้: ประการแรก จําเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเข้าใจว่า การชดเชยคาร์บอนไม่ได้ลดความเข้มข้นของก๊าซเรือนกระจกในชั้นบรรยากาศ อย่างดีที่สุด เป็นเพียงการย้ายการลดการปล่อย GHG จากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง ตรรกะของการชดเชยเกิดขึ้นจากแนวคิดที่ว่ากลุ่ม/ หน่วย/องค์กรหนึ่งๆ ยังคงปล่อย GHG ออกมาได้[4] […]
