เหตุใดการกู้วิกฤตโลกเดือดเป็นความท้าทายทางการเมืองที่ไม่เคยมีมาก่อน
สรุปความจาก Why tackling global warming is a challenge without precedent https://www.economist.com/schools-brief/2020/04/23/why-tackling-global-warming-is-a-challenge-without-precedentfrom The Economist ในเดือนมิถุนายน 2531 นักวิทยาศาสตร์ นักเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อมและนักการเมืองมารวมตัวกันที่เมืองโตรอนโต แคนาดา เพื่อเข้าร่วม “การประชุมโลกว่าด้วยบรรยากาศที่เปลี่ยนแปลง(World Conference on the Changing Atmosphere)” ประเด็นที่ทําให้พวกเขาตื่นตระหนกมากที่สุดคือการสะสมก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ซึ่งเป็นก๊าซเรือนกระจก ในช่วงปลายทศวรรษ 1950 เมื่อการตรวจสอบระดับคาร์บอนไดออกไซด์ในชั้นบรรยากาศอย่างเป็นระบบเริ่มขึ้น ความเข้มข้นอยู่ที่ประมาณ 315 ส่วนในล้านส่วน (ppm) ในช่วงฤดูร้อนของปี 2531 นั้น ความเข้มข้นคาร์บอนไดออกไซด์ในชั้นบรรยากาศสูงถึง 350 ส่วนในล้านส่วน —และคลื่นความร้อนทำให้อุณหภูมิเฉลี่ยผิวโลกสูงเป็นประวัติการณ์ในพื้นที่ส่วนใหญ่ของอเมริกาเหนือ สัปดาห์ก่อนการประชุมโตรอนโต เจมส์ แฮนเซน นักวิทยาศาสตร์ด้านสภาพภูมิอากาศที่องค์การนาซ่าระบุถึงคลื่นความร้อนเมื่อบอกกับวุฒิสภา สหรัฐฯ ว่า “ถึงเวลาแล้วที่จะหยุดพล่าม…และพูดว่าหลักฐานค่อนข้างแน่ชัดว่าปรากฎการณ์เรือนกระจกอยู่ที่นี่” การประชุมโตรอนโตมีมุมมองที่คล้ายกัน โดยเรียกร้องให้มีความพยายามระหว่างประเทศในการลดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ทั่วโลกลง 20% ภายในปี 2548 น่าเสียดายที่ความตกลงระดับโลกเพื่อลงมือทำไม่เหมือนกับการลงมือทำระดับโลก เชื้อเพลิงฟอสซิลเป็นรากฐานของสังคมอุตสาหกรรม แม้ว่าทางเลือกของพลังงานหมุนเวียนจะเป็นไปได้มากขึ้นตั้งแต่ปี […]
Keep Talking…The Boat is Ready!
เป็นภาพโปสเตอร์ที่เก็บตกมาจาก Climate Forum งานเวทีภาคประชาชน ที่จัดคู่ขนานกับการประชุมเจรจาโลกร้อนที่โคเปนเฮเกนเมื่อปี พ.ศ. 2552 เขียนโดนใจมาก “ดีแต่พูด เรือพร้อมแล้ว (keep talking Boat is Ready!)” สะท้อนให้เห็นถึง ความล้มเหลวและไร้ความคืบหน้าที่เป็นมรรคผลในการเจรจาโลกร้อนที่ผ่านมากว่า 15-16 ครั้ง และน่าจะสะท้อนถึงสถานการณ์แก้ไขปัญหาน้ำท่วมที่เกิดในประเทศไทยตอนนี้ได้บ้าง
การเมืองเรื่องโลกร้อน(4) : กลุ่มผู้มีความสงสัย
กลุ่มรณรงค์ด้านสิ่งแวดล้อมในโลกตะวันตกช่วงนั้นยังต้องเผชิญหน้าและต่อกรกับกลุ่มผู้มีความสงสัย (Skeptics) กลุ่มดังกล่าวนี้ใช้กลยุทธ์การโฆษณาชวนเชื่อที่แยบยลในทุกวิถีทาง เพื่อให้ประชาชนเลิกวิตกกังวลเกินไปในเรื่องภาวะโลกร้อน กลุ่มเหล่านี้ได้แก่ นักวิทยาศาสตร์ผู้ช่างสงสัยบางคน และกลุ่มเจรจาต่อรองก็นำเอาความเห็นดังกล่าวไปขยายผลเพื่อแสวงประโยชน์ทางธุรกิจและการเมือง กลุ่มเจรจาต่อรองที่ชัดเจนที่สุดในช่วงตลอดทศวรรษ 1990 อยู่ภายใต้ชื่อ ‘แนวร่วมด้านสภาพภูมิอากาศโลก (Global Climate Coalition:GCC)’ ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มบริษัทน้ำมัน ผู้ผลิตรถยนต์ และอุตสาหกรรมถ่านหินรายใหญ่ของโลก เช่น เจเนอรัล มอเตอร์ (General Motor) ฟอร์ด (Ford) บริติชปิโตรเลียม (BP) เชลล์ (Shell) และเอ็กซอน (EXXON หรือ ESSO) กลุ่มนี้มีบทบาทสูงในเวทีเจรจาเรื่องโลกร้อนของสหประชาติ สื่อต่างๆ นำความคิดเห็นของพวกเขาลงเผยแพร่บ่อยครั้ง ต่อมา บริติชปิโตรเลียม เชลล์ และฟอร์ด ได้แยกตัวออกจากกลุ่ม ในปี 2001 บันทึกของรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงต่างประเทศของสหรัฐฯ ที่มีไปถึงบริษัทเอ็กซอนได้รั่วไหลไปถึงกรีนพีซ ระบุว่า “จอร์จ บุชไม่ลงนามในพิธีสารเกียวโต ก็เพราะส่วนหนึ่งมาจากข้อมูลของพวกคุณ (กลุ่มแนวร่วมด้านสภาพภูมิอากาศโลก)” ในปีเดียวกันนั้นเอง GCC ได้เลิกดำเนินการไป นับจากนั้น กลุ่มบริษัทน้ำมันหลายแห่งได้เปลี่ยนทิศทางมุ่งสู่การรับรู้ของสาธารณชนในเรื่องภาวะโลกร้อน แต่เอ็กซอน […]
