หิมะที่ปกคลุมยอดเขาฟูจิกำลังหายไป
แม้ว่าจะมีหิมะตกปกคลุมชายฝั่งทะเลตะวันตกของญี่ปุ่นเป็นประวัติการณ์ แต่ทางฟากฝั่งตะวันออกของญี่ปุ่นส่วนใหญ่ไม่มีหิมะตกสะสมครั้งใหญ่ในฤดูหนาวนี้ ยอดภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะอันเป็นสัญลักษณ์ที่โดดเด่นของภูเขาไฟฟูจิซึ่งโดยปกติจะมองเห็นได้ตลอดเดือนธันวาคม มีหิมะปกคลุมน้อยลงหรือแทบจะหายไปในปีนี้ ยอดเขาที่สูงที่สุดในญี่ปุ่นเริ่มมีหิมะตกปกคลุมในวันที่ 28 กันยายน 2563 ซึ่งเป็นหิมะแรกของปี แต่หิมะก็ละลายหายไปอย่างรวดเร็ว และยอดเขาฟูจิที่มีหิมะปกคลุมยังคงไม่ชัดเจนในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า การสังเกต Normalized Difference Snow Index(NDSI) จากดาวเทียม Terra ของ NASA ระบุว่า หิมะปกคลุมบนภูเขาเมื่อเดือนที่แล้ว เป็นหนึ่งในสถิติที่ต่ำที่สุดในรอบ 20 ปี ในเดือนธันวาคม จากการสังเกตุการณ์ด้วยเครื่องมือวัดบนดาวเทียม สถานีตรวจอากาศภาคพื้นดินมีข้อสังเกตในลักษณะเดียวกัน “สถานีต่างๆรอบภูเขาไฟฟูจิบันทึกปริมาณน้ำฟ้า(ฝนตก หิมะตก) น้อยกว่าปกติมากในเดือนธันวาคม” โทชิโอะ อิกุจิ นักวิทยาศาสตร์ด้านการสำรวจระยะไกลจาก NASA’s Goddard Space Flight Center กล่าว “จนถึงวันที่ 24 ธันวาคม มีเพียง 10% ของปีโดยเฉลี่ย” ข้อมูลสภาพอากาศยังระบุด้วยว่า อุณหภูมิรอบๆ ภูเขาอบอุ่นผิดปกติในช่วงสองสัปดาห์แรกของเดือนธันวาคม 2563 จากภาพด้านบน ที่ลาดชันด้านบนของภูเขาฟูจิ บันทึกด้วยกล้อง Operational Land […]
ความท้าทายสามประการว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
บทความนี้เรียบเรียงจากบทสรุปผู้บริหารในรายงาน Up in smoke? Asia and the Pacific. The threat from climate change to human development and the environment โดย Working Group on Climate Change and Development ชะตากรรมของเหล่ามนุษยชาติอันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเห็นได้ชัดเจนในทวีปเอเชีย ที่ซึ่งประชากรกว่า 60 เปอร์เซ็นต์หรือราวสี่พันล้านคนอาศัยอยู่ ประชากรมากกว่าครึ่งของทั้งหมดอาศัยอยู่ใกล้แนวชายฝั่ง ดังนั้นจึงได้รับผลกระทบโดยตรงจากระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้น การเปลี่ยนแปลงวัฎจักรน้ำในภูมิภาคซึ่งเกิดจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศยังได้คุกคามความมั่นคงและความสามารถในการผลิตของระบบอาหาร (Food systems) ที่ประชากรต้องพึ่งพา จากการรับรู้ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นนี้ การประชุมครั้งสำคัญทั้งสองครั้งในปี 2007 และ 2008 เพื่อบรรลุข้อตกลงว่าด้วยภูมิอากาศโลกจึงจะจัดขึ้นในทวีปเอเชีย ความเห็นร่วมกันทางวิทยาศาสตร์ (scientific consensus) ทั่วโลกล่าสุด จากคณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (IPCC) ระบุว่า อากาศในทวีปเอเชียมีแนวโน้มจะร้อนขึ้นในช่วงศตวรรษนี้ อากาศที่ร้อนขึ้นจะตามมาด้วยรูปแบบของฝนที่รุนแรงและยากแก่การคาดการณ์ รวมไปถึงภัยแล้งและภาวะน้ำท่วมที่รุนแรงยิ่งขึ้น คาดการณ์กันว่าพายุหมุนเขตร้อนจะทวีขนาดความรุนแรงและเกิดบ่อยยิ่งขึ้น ในขณะที่ลมมรสุม […]
การเมืองเรื่องโลกร้อน (5) : ชั้นเชิงของผู้มีความสงสัย
ตั้งแต่แรกสุด ประเด็นที่กลุ่มผู้มีความสงสัยใช้เพื่อโต้เถียง คือ เรื่องความไม่แน่นอนทางวิทยาศาสตร์ แต่เรื่องที่เป็นแก่นสาระของวิทยาศาสตร์ก๊าซเรือนกระจกนั้นได้มีการยืนยันมานับทศวรรษแล้ว เช่น ความเห็นร่วมในการคาดการณ์ว่า หากความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศเพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่า อุณหภูมิจะเพิ่มเป็นเท่าใด เป็นต้น แต่เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเป็นงานที่มีความซับซ้อนและหลากหลาย จึงไม่ยากที่จะหยิบเอาจุดอ่อนบางประการในงานวิจัยชิ้นใดชิ้นหนึ่งขึ้นมาโจมตี นอกจากนี้ กฎเกณฑ์ทั้งหลายนั้นมีข้อยกเว้นเสมอ เช่น การที่ธารน้ำแข็งขยายตัวเพิ่มขึ้น หรือพื้นที่บางแห่งมีอุณหภูมิลดลง เป็นต้น กลุ่มผู้มีความสงสัยจะใช้ความไม่แน่นอนและข้อยกเว้นดังกล่าวเพื่อทำให้เกิดความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนว่า องค์ความรู้ทั้งหมดของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศนั้นจะพังครืนไม่เป็นท่าในเวลาใดเวลาหนึ่งก็ได้ การหยิบเอาประเด็นย่อยมาโต้เถียงเรื่องโลกร้อนนั้น เป็นวิธีการเชิงโวหารอันยอดเยี่ยม ซึ่งเราอาจเห็นได้จากทนายความหรือนักการเมืองที่มีชั้นเชิงสูง นอกเหนือจากประเด็นเล็กๆ น้อยๆ แล้ว กลุ่มผู้มีความสงสัยได้พัฒนาการวิพากษ์วิจารณ์ของตนอย่างเป็นระบบ ซึ่งเราอาจได้ยินข้อวิพากษ์บางข้อเหล่านี้อยู่ในปัจจุบัน ยกตัวอย่างเช่น “…บรรยากาศโลกไม่ได้ร้อนขึ้น และถ้ามันร้อนขึ้น ก็มีสาเหตุมาจากความผันแปรของธรรมชาติ ถ้าเป็นความผันแปรของธรรมชาติ มันก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร แต่ถ้ามันเป็นเรื่องสำคัญขึ้นมา มันก็มีผลดีมากกว่าผลเสีย แต่ถ้ามันมีผลเสีย เราก็มีเทคโนโลยีช่วยแก้ปัญหา และถ้าไม่มีเทคโนโลยีเหล่านั้น เราก็ไม่ควรทำให้เศรษฐกิจล่มจมเพื่อแก้ปัญหาเพราะยังมีความไม่แน่นอนในทางวิทยาศาสตร์…” ในปี 2001 นักรัฐศาสตร์ชาวเดนมาร์กชื่อ บียอห์น ลอมบอร์ก (Bjorn Lomborg) ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยทำงานให้กับกรีนพีซ ได้ออกหนังสือชื่อ ‘นักสิ่งแวดล้อมช่างสงสัย (The Skeptical Environmentalism)’ […]
