ภาพลวงตานิวเคลียร์ : ทำไมเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ขนาดเล็ก (SMR) จะไม่สามารถกอบกู้พลังงานนิวเคลียร์ได้
เรียบเรียงจาก https://www.theenergymix.com/the-nuclear-mirage-why-small-modular-reactors-wont-save-nuclear-power/ เขียนโดย Arnie Gundersen อดีตผู้บริหารอุตสาหกรรมนิวเคลียร์และหัวหน้าวิศวกรที่ Fairewinds Energy Education ไม่ว่าคุณจะหันไปทางไหน เครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อของอุตสาหกรรมนิวเคลียร์ก็กำลังทำงานอย่างหนัก ศูนย์นโยบายพลังงานโลกของมหาวิทยาลัยโคลัมเบียเรียกร้องให้มีการฟื้นฟูพลังงานนิวเคลียร์ด้วย “ความเร็วสูง” ขณะที่ Goldman Sachs, Microsoft และรัฐบาลสหราชอาณาจักรต่างก็ยกย่องเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ขนาดเล็กแบบแยกส่วน (SMR) ว่าเป็นยาวิเศษสำหรับรับมือกับวิกฤตสภาพภูมิอากาศและความมั่นคงด้านพลังงาน มหาเศรษฐีด้านเทคโนโลยีต่างพากันจ้างผู้เชี่ยวชาญด้านนิวเคลียร์ และวอลล์สตรีทก็กำลังพูดถึง “พลังงานตลอด 24 ชั่วโมง” สำหรับศูนย์ข้อมูลปัญญาประดิษฐ์ (AI) รัฐบาลสหราชอาณาจักรทุ่มเงินหลายพันล้านเพื่อ “มินินิวเคลียร์” เพื่อเติมเต็มช่องว่างด้านพลังงานที่กำลังจะเกิดขึ้น สำหรับคนที่มีอายุมากพอที่จะจำได้ เรื่องนี้คงฟังดูคุ้นหู ส่วนคนที่ไม่คุ้นหู ขอให้ตั้งใจฟัง ผมใช้เวลามากกว่า 50 ปีในอุตสาหกรรมนิวเคลียร์ ได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งรองประธานอาวุโสและบริหารโครงการที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ 70 แห่ง ผมมีสิทธิบัตรด้านความปลอดภัยนิวเคลียร์และเป็นผู้ร่วมเขียนบทความที่ผ่านการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ 3 ฉบับเกี่ยวกับการแพร่กระจายของรังสีหลังจากการหลอมละลายของแกนปฏิกรณ์ ผมเคยเชื่อในความฝันนี้ ผมเคยช่วยสร้างความฝันนี้ และเมื่อได้เห็นการแสดงฉากที่สามนี้ ผมก็ได้แต่ส่ายหน้ากับความรู้สึกที่เหมือนเคยเกิดขึ้นมาก่อน เพราะสิ่งที่อุตสาหกรรมนิวเคลียร์กำลังนำเสนอไม่ใช่การปฏิวัติ แต่เป็นการฉายซ้ำ—เป็นสิ่งที่ทำให้ไขว้เขวที่มีราคาแพงและเบี่ยงเบนไปจากทางแก้ปัญหาด้านสภาพภูมิอากาศที่แท้จริง SMR คืออะไรกันแน่? เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ขนาดเล็กแบบแยกส่วน (SMR) คือความฝันใหม่ที่ดูดีของอุตสาหกรรมนิวเคลียร์ ซึ่งเป็นความหวังมากกว่ากลยุทธ์ […]
มรดกของการแข่งขันอาวุธนิวเคลียร์ : การปนเปื้อนสารพิษ ค่าใช้จ่ายในการฟื้นฟูที่สูงลิ่ว และวัฒนธรรมปิดลับของรัฐบาล
แปลเรียบเรียงจาก https://theconversation.com/the-nuclear-arms-races-legacy-at-home-toxic-contamination-staggering-cleanup-costs-and-a-culture-of-government-secrecy-210262เขียนโดย William J. Kinsella Professor Emeritus of Communication, North Carolina State University ภาพยนตร์เรื่อง “Oppenheimer” ของคริสโตเฟอร์ โนแลน เน้นไปที่มรดกของโครงการแมนฮัตตัน ซึ่งเป็นโครงการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ในสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อวันครบรอบการทิ้งระเบิดฮิโรชิมาและนางาซากิในวันที่ 6 และ 9 สิงหาคม 1945 ใกล้เข้ามา เป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่จะพิจารณาเพิ่มเติมเกี่ยวกับประเด็นขัดแย้งที่เกิดจากการสร้างระเบิดปรมาณู โครงการแมนฮัตตันก่อให้เกิดมรดกสามประการที่เชื่อมโยงถึงกัน มันริเริ่มให้เกิดการแข่งขันทางอาวุธระดับโลกที่คุกคามความอยู่รอดของมนุษยชาติและโลกที่เรารู้จัก นอกจากนี้ยังนำไปสู่ความเสียหายด้านสุขภาพและสิ่งแวดล้อมอย่างกว้างขวางจากการผลิตและทดสอบอาวุธนิวเคลียร์ และสร้างวัฒนธรรมการปกปิดโดยรัฐด้วยผลลัพท์ทางการเมืองที่ก่อปัญหา ในฐานะนักวิจัยที่ตรวจสอบการสื่อสารในบริบทด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี พลังงาน และสิ่งแวดล้อม ผมศึกษามรดกของการผลิตอาวุธนิวเคลียร์เหล่านี้ ตั้งแต่ปี 2543 ถึง 2548 ฉันยังทำหน้าที่ในคณะกรรมการที่ปรึกษาพลเมืองที่ให้ข้อมูลแก่เจ้าหน้าที่รัฐบาลกลางและรัฐเกี่ยวกับโครงการฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมขนาดใหญ่ที่โรงงานนิวเคลียร์ Hanford ในรัฐวอชิงตันซึ่งยังคงดำเนินต่อไปจนถึงทุกวันนี้ แฮนฟอร์ดเป็นที่รู้จักน้อยกว่าลอสอาลามอส รัฐนิวเม็กซิโก ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ออกแบบอาวุธปรมาณูชิ้นแรก แต่ก็มีความสำคัญต่อโครงการแมนฮัตตัน ที่นั่น ฐานอุตสาหกรรมลับขนาดมหึมาทำการผลิตเชื้อเพลิงพลูโตเนียมสำหรับการทดสอบระเบิดปรมาณูในชื่อ “Trinity” เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2488 […]
ซีเซียม-137 : ความหน้าไหว้หลังหลอกของการกำกับดูแลด้านนิวเคลียร์และรังสีในประเทศไทย
ผู้เขียน : ประสงค์ ปาณศรี – เครือข่ายคนรักษ์นครนายกมรดกธรรมชาติ สืบเนื่องจากประเด็นร้อนแรง เรื่องแท่งเหล็กเครื่องตรวจวัดระดับที่มีส่วนประกอบของสารกัมมันตรังสีซีเซี่ยม 137 หายไปจากโรงไฟฟ้าที่ปราจีนบุรี และมีความพยายามหากันอยู่สักระยะหนึ่งแต่ไม่สามารถหาข้อสรุปได้ แล้วจู่ๆก็มีการแถลงข่าวเรื่องพบสารกัมมันตรังสี ซีเซี่ยม 137 ในฝุ่นเหล็กของโรงงานหลอมเหล็กแห่งหนึ่งที่ปราจีนบุรี ซึ่งข้อสรุปส่วนหนึ่งของการแถลงข่าวคือ ไม่แน่ใจว่า สารกัมมันตรังสี ซีเซี่ยม 137 ที่ตรวจพบนั้นมาจากอุปกรณ์ที่หายไปจากโรงงานไฟฟ้านั้นหรือไม่ นั่นหมายความว่า เรื่องนี้มีสองประเด็นที่ชัดเจน คือ มีหน่วยงานผู้เกี่ยวข้องกับการใช้สารกัมมันตรังสี อยู่ 3 หน่วยงานที่อยากจะกล่าวถึงกล่าวคือ 1.โรงไฟฟ้า/โรงงานหลอมเหล็ก 2.สำนักงานปรมณูเพื่อสันติ (ปส.) และ 3. สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ(องค์การมหาชน) หรือ สทน. ทั้ง 3 หน่วยงานมีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์กัน โรงไฟฟ้าคือผู้ใช้อุปกรณ์วัสดุรังสี มีหน้าที่ต้องดูรักษาและรายงาน ปส. ตามช่วงระยะที่ ปส. ออกใบอนุญาตมาตามกฏหมาย ขั้นตอนนี้สำคัญ เพราะมีบทลงโทษระบุไว้หากปล่อยปะละเลย และ ปส. ก็ต้องตรวจสอบอุปกรณ์วัสดุรังสีดังกล่าวนั้น และรายงานเป็นช่วงตามระยะที่กำหนดในใบอนุญาต ในฐานะผู้กำกับดูแล กิจกรรมด้านนิวเคลียร์และรังสีทั่วประเทศ หากเกิดความเสียหายใดๆ ทั้งสองหน่วยงานนี้ต้องรับผิดชอบ […]
