ไม่เอาคาร์บอนเครดิต มาเอาไร
เรียบเรียงจาก https://www.greenpeace.org/static/planet4-international-stateless/2023/12/c610d444-20231130_match-makingcommunity-ledclimateaction_ds_small.pdf กลไกที่ไม่ใช่ตลาดภายใต้มาตรา 6.8 ของความตกลงปารีสสนับสนุนทางออกเชิงรูปธรรมที่หลากหลาย สนับสนุนการดําเนินการภายใต้การมีส่วนร่วมที่ประเทศกำหนด(NDCs) และเสริมสร้างความร่วมมือระหว่างประเทศที่เชื่อมโยงการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและการปรับตัวกับเป้าหมายที่กว้างขึ้นของความตกลงปารีส อนุสัญญาริโออื่นๆ และกระบวนการพหุภาคีอื่นๆ เป้าหมายใหม่ที่ตกลงกันภายใต้ข้อตกลงความหลากหลายทางชีวภาพระดับโลกคุนหมิง-มอนทรีออล และการออกแบบกลไก Non-market approaches ที่เหมาะสม ภายใต้มาตรา 6.8 ของความตกลงปารีสเป็นสะพานเชื่อมระหว่าง UNFCCC และ CBD ผ่านโครงการที่เน้นการทํางานร่วมกันระหว่างการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก การปรับตัวตามระบบนิเวศ และการปกป้องความหลากหลายทางชีวภาพ เนื่องจากทั้งความท้าทายด้านระเบียบวิธีและผลกระทบต่อการดํารงชีวิตของชุมชนท้องถิ่น มาตรา 6.8 ของความตกลงปารีสเป็นจุดที่เหมาะสมเพียงแห่งเดียวในการดําเนินการภาคพื้นดิน แนวทางภาคพื้นดิน(Land-based approaches) ควรถูกแยกออกจากกลไก 6.2 และ 6.4 ของความตกลงปารีสอีกด้วย ควบคู่ไปกับข้อเสนอเชิงบวก ควรตรวจสอบให้แน่ใจว่ากฎที่กําหนดไว้สําหรับแพลตฟอร์ม Non-market approaches (NMAs) มีแนวทาง การป้องกัน และการยกเว้นที่ชัดเจน เพื่อหลีกเลี่ยงแนวทางที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมและสังคม หรือทําให้วิกฤตสภาพภูมิอากาศและความหลากหลายทางชีวภาพรุนแรงขึ้น สําหรับประเทศภาคีต่างๆ แนวทาง Non-market approaches (NMAs) ช่วยส่งมอบความโปร่งใสที่มากขึ้น ภาพรวมของภูมิทัศน์การระดมทุนที่มีอยู่ และการบัญชีที่ดีขึ้นสําหรับผลลัพธ์และการปรับปรุงที่ประสบความสําเร็จ สําหรับผู้คนและชุมชน Non-market approaches […]
ไปให้พ้นจากตลาดคาร์บอนที่ล้มเหลว
เรียบเรียงจาก https://www.greenpeace.org/static/planet4-international-stateless/2023/12/c610d444-20231130_match-makingcommunity-ledclimateaction_ds_small.pdf ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา การเจรจาที่เกี่ยวข้องกับมาตรา 6 ของความตกลงปารีสถูกครอบงําโดยกลุ่มผู้ที่สนับสนุนตลาดคาร์บอนและการค้าขายการปล่อยมลพิษ การมุ่งเน้นมากเกินไป และ ‘โน้มเอียงไปที่ระบบตลาด’ ในการเจรจาด้านสภาพภูมิอากาศได้ชะลอความคืบหน้าของ Non-market approaches (NMAs) มาหลายปีแล้ว ย้อนกลับไปในปี 2558 ที่ COP21 ในปารีส คณะกรรมการประจําด้านการเงินของ UNFCCC (SCF) ให้คําแนะนําต่อกองทุน Green Climate Fund (GCF) เพื่อสร้างความคืบหน้าของ Non-market approaches (NMAs) ต่อการดำเนินการร่วมของการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและการปรับตัวในด้านป่าไม้ ซึ่งไม่ได้เกิดขึ้นตามโครงการนำร่องภายใต้กลไก REDD+ มูลค่า 500 ล้านเหรียญสหรัฐ เป็นเวลาหลายปีแล้วที่แพลตฟอร์ม Non-market approaches (NMAs) ไม่ได้รับความสำคัญในการเจรจา UNFCCC ในขณะที่ประเทศภาคีต่างๆ ใช้เวลา (และยังคงใช้เวลา) อย่างมากในการเจรจาความซับซ้อนทางเทคนิคของมาตรา 6.2 และ 6.4 โดยยืนยันว่าเรื่องทั้งหมดภายใต้มาตรา 6 ควรทำให้เป็นแพ็คเกจเดียว ขณะนี้แพลตฟอร์ม Non-market […]
ทำไมมาตรา 6.8 ของความตกลงปารีสจึงเป็นพื้นที่แห่งความหวัง?
เรียบเรียงจาก https://www.greenpeace.org/static/planet4-international-stateless/2023/12/c610d444-20231130_match-makingcommunity-ledclimateaction_ds_small.pdf มนุษยชาติกําลังเปลี่ยนแปลงชีวมณฑลและทําลายความหลากหลายทางชีวภาพในรูปแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน เส้นทางที่ประเทศต่างๆ กําลังมุ่งไปเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของความตกลงปารีส (PA) กรอบความหลากหลายทางชีวภาพระดับโลกคุนหมิง-มอนทรีออล (GBF) และเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนอื่นๆ (SDGs) นั้นเป็นอันตรายอย่างยิ่ง เลขาธิการสหประชาชาติใช้คำว่า “Unhinged” อธิบายการขาดการตอบสนองที่เพียงพอต่อวิกฤตสภาพภูมิอากาศ แม้จะมีคําเตือนหลายทศวรรษ แต่วิกฤตการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพอย่างต่อเนื่องและผลกระทบทางสภาพภูมิอากาศที่เด่นชัดกําลังก่อให้เกิดความทุกข์ทรมานและความวุ่นวายทั่วโลก เราสูญเสียโอกาสไปหลายปีแล้ว และความจําเป็นในการมี “ทิศทางที่ถูกต้อง” อย่างเร่งด่วน การพลิกผันของแนวทางที่เป็นไปตามปกติ (business-as-usual) ไม่เคยมีความสําคัญเท่านี้มาก่อน ในทํานองเดียวกัน ผู้ปกป้องสิทธิสิ่งแวดล้อมแนวหน้าและกลุ่มชนพื้นเมืองถูกทําให้เป็นอาชญากรและอยู่ภายใต้ความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่พวกเขาพยายามปกป้องบ้านเกิดของตนและโลกโดยรวม วิกฤตการณ์หลายอย่างเหล่านี้เชื่อมโยงกันอย่างแยกไม่ออก โลกเข้าสู่สิ่งที่เรียกว่า “สารพัดวิกฤต (Polycrisis)” หน่วยงานของสหประชาชาติที่รับผิดชอบในการจัดการกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (UNFCCC) และผู้เชี่ยวชาญหลายคนรับรู้ถึงช่องว่างใหญ่ในคํามั่นสัญญาในปัจจุบันโดยประเทศต่างๆ ที่รู้จักกันในชื่อ “การมีส่วนร่วมที่ประเทศกำหนด (Nationally Determined Contributions (NDCs) ในขณะที่เราสรุป Global Stocktake (GST) ครั้งแรกของความตกลงปารีสที่ COP28 ในดูไบ เป็นที่ชัดเจนว่าต้องทํามากขึ้นอย่างเร่งด่วนเพื่อลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในทุกภาคส่วน และเพื่อสนับสนุนการทํางานร่วมกันเพื่อสร้างความสามารถในการฟื้นฟูและการปรับตัวตามระบบนิเวศ การเพิ่มแหล่งกักเก็บคาร์บอนในระบบนิเวศ และการปกป้องความหลากหลายทางชีวภาพ และเพื่อดำเนินการอย่างครอบคลุม ความเป็นธรรมทางสังคม และบนรากฐานของสิทธิ อย่างไรก็ตาม ตัวเลือกในการสนับสนุนความทะเยอทะยานที่เพิ่มขึ้นโดยตรงผ่านกลไก […]
ปฏิบัติการกู้วิกฤตสภาพภูมิอากาศที่นําโดยชุมชน : วิสัยทัศน์ความร่วมมือระหว่างประเทศที่ไปพ้นจากกลไกตลาดคาร์บอน
เรียบเรียงจาก https://www.greenpeace.org/static/planet4-international-stateless/2023/12/c610d444-20231130_match-makingcommunity-ledclimateaction_ds_small.pdf ประเด็นหลัก วิกฤตการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพและวิกฤตสภาพภูมิอากาศกําลังสร้างความโกลาหลทั่วโลก ประเทศภาคีกรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (UNFCCC) และความหลากหลายทางชีวภาพ (CBD) ควรต้องรับรองว่าพวกเขามีบทบาทสําคัญในการจัดการกับวิกฤตที่เชื่อมโยงกันเหล่านี้ แต่ที่ผ่านมายังคืบหน้าไปไม่มาก ภายใต้กรอบความตกลงปารีส UNFCCC กําหนดเป้าหมายระดับโลกที่ควรบรรลุโดยคํามั่นสัญญาของแต่ละประเทศที่เรียกว่า “การมีส่วนร่วมที่ประเทศกำหนด (Nationally Determined Contributions-NDCs)” แต่ผลรวมของคํามั่นสัญญาเหล่านี้ไม่เพียงพอต่อการดําเนินการที่จําเป็นเพื่อจํากัดการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิเฉลี่ยผิวโลกไม่ให้เกิน 1.5 °C โดยการพิจารณาส่วนหนึ่งของความตกลงปารีส พบว่า มาตรา 6.8 นั้นมีศักยภาพหากมีเจตจํานงทางการเมือง เพื่อแก้ไขแนวปฏิบัติด้านสภาพภูมิอากาศผ่านความร่วมมือระหว่างประเทศที่เพิ่มขึ้น และเพื่อส่งเสริมความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับอนุสัญญาความหลากหลายทางชีวภาพ (CBD) และกลไกเชิงสถาบันต่างๆ ที่ส่งเสริมการพัฒนาที่ยั่งยืน มาตรา 6.8 ของความตกลงปารีสมีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริม “แนวทางที่ไม่ใช่ตลาดแบบบูรณาการ แบบองค์รวม และสมดุล” ในการดําเนินการตาม NDCs โดยมุ่งเน้นที่การเพิ่มทั้ง “ความทะเยอทะยานในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและการปรับตัว” แต่มีวัตถุประสงค์เพิ่มเติมโดย “การประสานงานข้ามเครื่องมือและการจัดเตรียมเชิงสถาบันที่เกี่ยวข้อง” – ส่งเสริมความเชื่อมโยงกับอนุสัญญาความหลากหลายทางชีวภาพ (CBD)และพิธีสารและความคิดริเริ่มระหว่างประเทศอื่นๆ ที่พยายามปกป้องความหลากหลายทางชีวภาพ สิ่งแวดล้อม สิทธิมนุษยชน และการพัฒนาที่ยั่งยืนในวงกว้างมากขึ้น จนถึงขณะนี้ การทำงานภายใต้มาตรา 6.8 ถูกขัดขวางโดยความพยายามของบางประเทศในการจํากัดความคืบหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กลุ่มประเทศภาคีที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงกลับหันมาสนใจมาตรการตลาดคาร์บอน […]
