จดหมายเปิดผนึกถึงอธิบดีกรมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม
ตามที่กรมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม(สส.)ได้จัดให้มีการประชุมรับฟังความคิดเห็นสาธารณะต่อ (ร่าง) แผนแม่บทรองรับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. ….ในวันที่ 7 กรกฎาคม 2568 เวลา 09.00 – 13.00 น. ณ ห้องประชุม Eternity ชั้น G โรงแรมพูลแมน คิง เพาเวอร์ กรุงเทพมหานคร โดยคาดว่าจะมีผู้แทนจากหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคประชาสังคมและภาคการศึกษาจำนวนไม่น้อยกว่า 150 คน เข้าร่วมรวมถึงผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ (โปรแกรม Zoom Meetings และ Facebook Live) หลังจากที่พิจารณารายละเอียดของการประชุมและ (ร่าง) แผนแม่บทรองรับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. ….ที่มีความยาวถึง 111 หน้า ทางเครือข่ายประชาชนเสริมสร้างความเป็นธรรมทางสภาพภูมิอากาศและหยุดคาร์บอนเครดิต (The People Network for Climate Justice and Against Greenwashing) มีความเห็นดังนี้ เครือข่ายประชาชนเสริมสร้างความเป็นธรรมทางสภาพภูมิอากาศและหยุดคาร์บอนเครดิต (The People […]
ปฏิบัติการกู้วิกฤตสภาพภูมิอากาศที่นําโดยชุมชน : วิสัยทัศน์ความร่วมมือระหว่างประเทศที่ไปพ้นจากกลไกตลาดคาร์บอน
เรียบเรียงจาก https://www.greenpeace.org/static/planet4-international-stateless/2023/12/c610d444-20231130_match-makingcommunity-ledclimateaction_ds_small.pdf ประเด็นหลัก วิกฤตการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพและวิกฤตสภาพภูมิอากาศกําลังสร้างความโกลาหลทั่วโลก ประเทศภาคีกรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (UNFCCC) และความหลากหลายทางชีวภาพ (CBD) ควรต้องรับรองว่าพวกเขามีบทบาทสําคัญในการจัดการกับวิกฤตที่เชื่อมโยงกันเหล่านี้ แต่ที่ผ่านมายังคืบหน้าไปไม่มาก ภายใต้กรอบความตกลงปารีส UNFCCC กําหนดเป้าหมายระดับโลกที่ควรบรรลุโดยคํามั่นสัญญาของแต่ละประเทศที่เรียกว่า “การมีส่วนร่วมที่ประเทศกำหนด (Nationally Determined Contributions-NDCs)” แต่ผลรวมของคํามั่นสัญญาเหล่านี้ไม่เพียงพอต่อการดําเนินการที่จําเป็นเพื่อจํากัดการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิเฉลี่ยผิวโลกไม่ให้เกิน 1.5 °C โดยการพิจารณาส่วนหนึ่งของความตกลงปารีส พบว่า มาตรา 6.8 นั้นมีศักยภาพหากมีเจตจํานงทางการเมือง เพื่อแก้ไขแนวปฏิบัติด้านสภาพภูมิอากาศผ่านความร่วมมือระหว่างประเทศที่เพิ่มขึ้น และเพื่อส่งเสริมความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับอนุสัญญาความหลากหลายทางชีวภาพ (CBD) และกลไกเชิงสถาบันต่างๆ ที่ส่งเสริมการพัฒนาที่ยั่งยืน มาตรา 6.8 ของความตกลงปารีสมีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริม “แนวทางที่ไม่ใช่ตลาดแบบบูรณาการ แบบองค์รวม และสมดุล” ในการดําเนินการตาม NDCs โดยมุ่งเน้นที่การเพิ่มทั้ง “ความทะเยอทะยานในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและการปรับตัว” แต่มีวัตถุประสงค์เพิ่มเติมโดย “การประสานงานข้ามเครื่องมือและการจัดเตรียมเชิงสถาบันที่เกี่ยวข้อง” – ส่งเสริมความเชื่อมโยงกับอนุสัญญาความหลากหลายทางชีวภาพ (CBD)และพิธีสารและความคิดริเริ่มระหว่างประเทศอื่นๆ ที่พยายามปกป้องความหลากหลายทางชีวภาพ สิ่งแวดล้อม สิทธิมนุษยชน และการพัฒนาที่ยั่งยืนในวงกว้างมากขึ้น จนถึงขณะนี้ การทำงานภายใต้มาตรา 6.8 ถูกขัดขวางโดยความพยายามของบางประเทศในการจํากัดความคืบหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กลุ่มประเทศภาคีที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงกลับหันมาสนใจมาตรการตลาดคาร์บอน […]
คำประกาศ “หยุดแก้วิกฤติโลกเดือดแบบจอมปลอม”
14 ตุลาคม 2567 โดย เครือข่ายประชาชนเสริมสร้างความเป็นธรรมทางสภาพภูมิอากาศและหยุดคาร์บอนเครดิต (The People Network for Climate Justice and Against Greenwashing) วิกฤตโลกเดือดคือผลพวงกว่าร้อยปีแห่งการล่าอาณานิคมและการปฏิวัติอุตสาหกรรมซึ่งนำเอาเชื้อเพลิงฟอสซิล (ถ่านหิน น้ำมัน ก๊าซ) ขึ้นมาใช้ โดยที่กลุ่มประเทศร่ำรวยในซีกโลกเหนือได้ประโยชน์จากการสะสมทุน ความมั่งคั่ง และยึดกุมอำนาจทางเศรษฐกิจและการเมืองไว้ ไทยในฐานะประเทศกำลังพัฒนาในซีกโลกใต้ซึ่งตลอดระยะเวลาหลายทศวรรษของการพัฒนาให้เป็นสมัยใหม่จากการขูดรีดทรัพยากรธรรมชาติและกดขี่ชุมชนท้องถิ่น ก็ได้กลายเป็นประเทศอันดับต้น ๆ ของโลกที่มีความเสี่ยงสูงจากผลกระทบของโลกเดือด สองทศวรรษที่ผ่านมาจนถึงปี 2565 ประเทศไทยเผชิญกับเหตุการณ์สภาพอากาศสุดขั้ว 146 ครั้ง สร้างความสูญเสียต่อชีวิต 0.21 ต่อประชากร 1 แสนคน และสร้างความเสียหาย 7,719.15 ล้านเหรียญสหรัฐ หรือประมาณ 0.82% ของ GDP การคาดการณ์อนาคตโดยใช้แบบจำลองสภาพภูมิอากาศระบุว่า เมื่ออุณหภูมิเฉลี่ยผิวโลกเพิ่มขึ้นเป็น 1.5 องศาเซลเซียส จำนวนวันแห้งแล้งในประเทศไทยจะเพิ่มขึ้นร้อยละ 2.6 และความรุนแรงจากอุทกภัยจะเพิ่มร้อยละ 3 แต่เมื่ออุณหภูมิเฉลี่ยผิวโลกเพิ่มขึ้นเป็น 3 องศาเซลเซียส จำนวนวันแห้งแล้งจะเพิ่มขึ้นร้อยละ […]
สถานะปัจจุบันของการจัดหาเงินทุนด้านความสูญเสียและความเสียหาย
แปลเรียบเรียงจาก https://www.wri.org/insights/current-state-play-financing-loss-and-damage เขียนโดย Preety Bhandari, Nataniel Warszawski and Chikondi Thangata ตั้งแต่ปี 2543 ผู้คนกว่า 4 พันล้านคนได้รับผลกระทบ และมีความเสียหายราว 2.9 ล้านล้านเหรียญสหรัฐฯ จากภัยพิบัติต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์สภาพอากาศสุดขั้ว นี่คือความจริงที่รู้จักกันในนาม ความสูญเสียและความเสียหาย(loss and damage) และผลกระทบของเหตุการณ์สภาพอากาศสุดขั้วจะเพิ่มขึ้นอย่างมากในอีกสองทศวรรษข้างหน้า คณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (IPCC) ระบุว่าแม้ว่าโลกจะสามารถลดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ลงได้อย่างรวดเร็ว ก๊าซเรือนกระจกที่อยู่ในชั้นบรรยากาศอยู่แล้วและแนวโน้มการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในปัจจุบันจะทำให้ผลกระทบจากวิกฤตสภาพภูมิอากาศที่สำคัญบางอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ไปจนถึงปี 2583 แม้ว่าสิ่งนี้จะต้องไม่ทำให้เราหมดหวังที่จะลงมือทำ แต่ชัดเจนว่าแผนปฏิบัติการด้านสภาพภูมิอากาศใดๆ จะไม่สมบูรณ์เลยหากไร้ซึ่งปฏิบัติการที่จริงจังและการจัดหาเงินทุนเพื่อจัดการกับความสูญเสียและความเสียหายที่กำลังเกิดขึ้น ตลอดปี 2562-2563 การจัดหาเงินทุนทั่วโลกโดยเฉลี่ยต่อปีสำหรับปฏิบัติการด้านสภาพภูมิอากาศอยู่ที่ 632,000 ล้านดอลลาร์ จากจำนวนรวมทั้งหมดนี้ มีประมาณ 90.3% ไปที่มาตรการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก(mitigation) และ 7.2% ไปที่การปรับตัว(adaptation) ส่วนที่เหลือ 2.4% เป็นกิจกรรมที่ครอบคลุมทั้งสองอย่าง แม้ว่ามีบางส่วนน่าจะใช้จัดการกับความสูญเสียและความเสียหาย(loss and damage) แต่ไม่มีการประเมินที่ชัดเจนว่ามีจำนวนเท่าใด และไม่มีความเข้าใจที่ชัดเจนหรือครอบคลุมถึงกลไกต่างๆ ในการจัดการกับความสูญเสียและความเสียหายโดยตรงเมื่อเกิดหายนะจากสภาพภูมิอากาศ จากการวิจัยเบื้องต้นของ […]
