วางานูอิ : มรดกความขัดแย้งเหนือดินแดนเมฆขาวอันยาวไกล (4)
ธารา บัวคำศรี แปลเรียบเรียงจาก Wanganui : Beyond the Comfort Zone, North and South Magazine. June, 1995 เขียนโดย Cate Brett (ตีพิมพ์ลงในนิตยสารอาทิตย์รายสัปดาห์ ระหว่าง ปี พ.ศ.2538-2539) ตอนที่ 4 ตัวเลขเหล่านี้มาจากผู้นำสตรี ทาริเอนา ทูริอา ผู้เป็นแรงบันดาลใจอันยิ่งใหญ่เบื้องหลังการชุมนุมประท้วงเรียกร้องสิทธิในที่ดินของปาไกโตเร ทูริอาอายุ 50 ปี เป็นแม่ของลูก 6 คนและยายของหลานอีก 16 คน เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงคนสำคัญที่ปาไกโตเร เธอมีวิถีทัศน์ทางการเมืองที่ชัดเจนและมีจินตภาพอันแรงกล้าของอนาคตเพื่อลูกหลาน เธอมาจากเผ่างาทิ อาปา และแต่งงานกับเมารีแห่งแม่น้ำวางานูอิ ในฐานะลูกจ้างของกระทรวงพัฒนาเมารี(เท ปูนิ โคคิริ) สาขาวางานูอิ (เธอลาออกระหว่างการประท้วง) ทูริอาบอกกับฉันว่าปาไกโตเรได้ตอบรับความเจ้บปวดอันลึกซึ้งและความรู้สึกไร้อำนาจของเมารีรุ่นพ่อแม่เช่นเดียวกับที่เธอรู้สึกเมื่อมองไปที่เด็กเมารีรุ่นหลังเดินลงไปสู่ความอับจน “ดูพวกเด็กที่เดินเล่นอยู่ที่นี่สิ อะไรเล่าที่พวกเขารอคอยด้วยความหวัง เราไม่มีอะไรต้องสูญเสีย เป็นจุดที่มีพลังมากๆ เราต้องอยู่เหนือความกลัว” ในปี พ.ศ.2527 ปีเริ่มต้นการปฏิรูปเศรษฐกิจของรัฐบาลพรรคแรงงาน […]
วางานูอิ : มรดกความขัดแย้งเหนือดินแดนเมฆขาวอันยาวไกล (3)
ธารา บัวคำศรี แปลเรียบเรียงจาก Wanganui : Beyond the Comfort Zone, North and South Magazine. June, 1995 เขียนโดย Cate Brett (ตีพิมพ์ลงในนิตยสารอาทิตย์รายสัปดาห์ ระหว่าง ปี พ.ศ.2538-2539) ตอนที่ 3 ข้อข้องใจทางประวัติศาสตร์ว่าด้วยที่ดินและแม่น้ำนั้นเป็นเรื่องหนึ่ง ตามความคิดเห็นของฉัน มีประเด็นหลักอยู่สองสามประการของการชุมนุมประท้วงที่สวนสาธารณะโมวทอ แง่มุมที่เป็นประเด็นมากที่สุดคือ ความไม่พอใจต่อประมุขแห่งอังกฤษในเรื่องที่ดินผืนหนึ่งที่ชาวเมารีแห่งวางานูอิรู้จักในนาม “สวนสาธารณะโมวทอ” ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1800 สวนสาธารณะ 0.9 เฮกตาร์นี้เป็นส่วนหนึ่งของ “ปา” ขนาดใหญ่ที่เรียกว่า “ปาไกโตเรปา” ถือครองโดยเมารีที่อยู่ตอนบนของแม่น้ำในช่วงฤดูหาปลา ในปี พ.ศ.2382 ยังเป็นพื้นที่ของเด็กหนุ่มปาเกฮาอายุ 19 ปี ชื่อ เอ็ดเวิร์ด เจอร์นิงแฮม เวคฟิลด์ ซึ่งเจรจาซื้อที่ดิน 40,000 เอเคอร์ มูลค่า 500 ปอนด์ รวมทั้งปืนสั้นลำกล้องแฝด […]
วางานูอิ : มรดกความขัดแย้งเหนือดินแดนเมฆขาวอันยาวไกล (ตอน 1 และ 2)
ธารา บัวคำศรี แปลเรียบเรียงจาก Wanganui : Beyond the Comfort Zone, North and South Magazine. June, 1995 เขียนโดย Cate Brett (ตีพิมพ์ลงในนิตยสารอาทิตย์รายสัปดาห์ ระหว่าง ปี พ.ศ.2538-2539) ตอนที่ 1 ความมืดสลัวแผ่เข้าปกคลุม จึงเห็นความแตกต่างอย่างที่สุดของ “ปาไกโตเร มาราเอ” หลังจากช่างภาพกลับเข้าที่พักและจัดการอย่างรีบร้อนกับข่าวชิ้นใหม่ล่าสุดของวันรุ่งขึ้น ปาไกโตเรจึงเผยบรรยากาศอีกมุมหนึ่ง เสียงเป่าหอยสังข์เรียกคนที่มาเยี่ยม(มานูฮิริ) และชาวเมารีทุกชนเผ่า(อีวี่) หลังจากอาหารมื้อเย็นให้มารวมกันอยู่รอบๆ ที่พัก(ฟาเรปูนิ) เพื่อทำพิธีสวดมนต์ในตอนค่ำ ตามด้วยการชี้แจงกฏระเบียบของมาราเอ เรื่องการเงินและการดูแลด้านอาหารและที่พักเพื่อนำไปสู่ความหมายของ “วางานูอิทางา(Wanganui Tanga)” ชายสูงวัยอาวุโสยืนและท่องคำอธิษฐานในภาษาเมารี คนทั้งหลายท่องตาม คนกลุ่มหนึ่งร้องเพลงเสียงสูงน่าขนลุกเสริมขึ้นมา สตรีวัยกลางคนและสตรีสูงวัยอาวุโสนั่งซุกตัวอยู่ในผ้าห่มกันความเย็นชื้นที่แผ่มาจากแม่น้ำวางานูอิที่ไหลเอื่อยช้า ต่างพากันเสกเป่ามนต์คาถาอันคุ้นเคยเพื่อปัดเป่าความตึงเครียดในแต่ละวัน หมายเหตุผู้แปล : ปาไกโตเรคือชื่อป้อมค่ายอันแก่แก่ของเมารี ส่วนมาราเอ คือสิ่งก่อสร้างที่เป็นหอประชุม มีการประดับประดาด้วยศิลปะแบบเมารี เป็นศูนย์กลางสำคัญของชุมชน หรือหมายถึงพื้นที่กลางแจ้งใช้สำหรับการพบปะและชุมนุมในโอกาสต่างๆ และมีสถานที่ที่ใช้ร่วมกันรวมทั้งหอประชุม เมารีเข้ายึดสวนสาธารณะโมวทอซึ่งเป็นพื้นเดิมของป้อมค่าย จึงเรียกว่า […]