การเปลี่ยนแปลงพื้นที่ป่าไม้ในกัมพูชา

img_4833

งานของ Matthew Hansen และห้องปฏิบัติการ Global Land Analysis and Discover(GLAD)ของเขาที่ University of Maryland มีบทบาทหลักในการเปิดเผยให้เห็นถึงขอบเขตของการทำลายป่าไม้นี้ ในปี ค.ศ.2013 ทีมของเขาตีพิมพ์ แผนที่โลกว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงพื้นที่ป่าไม้เป็นครั้งแรก แผนที่ด้านบนแสดงถึงขอบเขตของการสูญเสียพื้นที่ป่าไม้ของกัมพูชาทั้งประเทศ ระหว่างปี 2000 และ 2014 การสูญเสียส่วนมากเกิดขึ้นในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา

cambodia_oli_2014

“มอง” ผืนป่า “แล” คาร์บอน (ตอนจบ)

ธารา บัวคำศรี เรียบเรียงจาก Seeing Forests for the Trees and the Carbon: Mapping the World’s Forests in Three Dimensions (By Michael Carlowicz, Design by Robert Simmon -January 9, 2012)

Saatchi กล่าวว่า เขารู้สึกทึ่งมากที่เห็นว่ามีคนจำนวนมากแค่ไหนที่ต้องการข้อมูลแผนที่ จากอีเมล์ที่เขาได้รับเป็นจำนวนมากกล่องอีเมล์ของ Kellndorfer ก็เต็มด้วย นักนิเวศวิทยา ผู้จัดการทรัพยากรป่าไม้ นักวิชาการด้านวิทยาศาสตร์ นักวางผังเมือง กลุ่มอนุรักษ์ที่ดิน บริษัทสัมปทานไม้ นักสร้างแบบจำลองภูมิอากาศ วิศกรก่อสร้าง นักชีววิทยา นักตกปลาและนักล่าสัตว์ จำนวนนับร้อยต่างก็ค้นหาแผนที่เพื่อนำมาใช้ในงานของเกือบทุกวัน ยังไม่นับถึงแผนที่ป่าไม้ที่จะนำไปใช้มากขึ้นเรื่อย ๆ หากความตกลงระหว่างประเทศด้านโลกร้อนและตลาดคาร์บอนมีความชัดเจนมากยิ่งขึ้น

ข้อมูลใหม่ด้านป่าไม้ทั่วโลกจะช่วยสังคมในการคาดการณ์และรับมือต่อผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Photograph ©2006 *clairity*.)

Doug Morton ซึ่งประจำ ณ สถาบัน Goddard กล่าวว่า “งานที่พวกเราทำกันอยู่นี้จะช่วยระบุคุณค่าทางเศรษฐกิจของป่าไม้ ผู้กำหนดนโยบายและนักเศรษฐศาสตร์ต้องการรู้ถึงปริมาณคาร์บอนของป่าไม้ในระดับที่ละเอียดมาก และประเทศต่างๆ จำเป็นอย่างยิ่งที่จะปรับปรุงการประเมินปริมาณคาร์บอนของป่าไม้เพื่อเข้าร่วมในตลาดการค้าคาร์บอน เป็นเกมที่มีเดิมพันสูงในทางนโยบาย”

ประเทศกำลังพัฒนานำเอาประเด็นเรื่องปริมาณคาร์บอนของป่าไม้เป็นส่วนหนึ่งของความพยายามในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่เรียกว่า การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการทำลายป่าและความเสื่อมโทรมของป่า (Reducing Emissions from Deforestation and Degradation) หรือ REDD โดยที่สหรัฐอเมริกาและยุโรปจะถูกเรียกร้องให้ช่วยเหลือในด้านเทคโนโลยี

Running กล่าวว่า “การซื้อขายเครดิตของคาร์บอนที่เก็บในป่าไม้เป็นส่วนหนึ่งของตลาดการค้าคาร์บอน ถ้าตลาดซื้อขายคาร์บอนจะกลายเป็นตลาดที่มูลค่านับพันล้านดอลลาร์แล้วละก็ การรู้ว่ามีปริมาณคาร์บอนเก็ยอยู่ที่ไหนและมีเท่าใดนั้นจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งในทางการเมืองและเศรษฐกิจ เราจำเป็นต้องมีแผนการติดตามตรวจสอบในระดับโลกที่ร่วมกันเพื่เพื่อทำให้เกิดความโปร่งใสและชอบธรรม

เอกสารอ้างอิง

AsiaOne News (2011, August 7) Googling Earth to fight graft. Accessed August 30, 2011

Bonan, G.B. (2008, June 13) Forests and Climate Change: Forcings, Feedbacks, and the Climate Benefits of Forests. Science 320, 1444.

Environmental Protection Agency (2010, June 22) Carbon Sequestration in Agriculture and Forestry: Frequent Questions. Accessed September 18, 2011.

Lefsky, M.A. (2010) A global forest canopy height map from the Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer and the Geoscience Laser Altimeter System. Geophysical Research Letters, 37, L15401.

Pan, Y., Birdsey, R., et al (2011, July 14) A Large and Persistent Carbon Sink in the World’s Forests. Science 333, 988–993.

Running, S.W., Nemani, R.R., Townshend, J.R.G., and Baldocchi, D.D. (2009) Next-Generation Terrestrial Carbon Monitoring (PDF). AGU Geophysical Monograph Series 183: Carbon Sequestration and Its Role in the Global Carbon Cycle, 49–69.

Ryan, M.G. (2008, June 4) Forests and Carbon Storage. U.S. Department of Agriculture, Forest Service, Climate Change Resource Center. Accessed September 18, 2011.

Saatchi, S.S. (2011, June 14) Benchmark map of forest carbon stocks in tropical regions across three continents. Proceedings of the National Academy of Sciences, Vol. 108, No. 24, 9899–9904.

Space News (2011, February 25) Two High-priority Climate Missions Dropped from NASA’s Budget Plans. Accessed September 28, 2011.

Tollefson, J. (2009, December 15) Satellites beam in biomass estimates.Nature 462, 834–835.

แหล่งข้อมูล

Jet Propulsion Laboratory (2011) Terrestrial Carbon Cycle Research. Accessed September 15, 2011.

Woods Hole Research Center (2011) National Biomass and Carbon Dataset.Accessed September 15, 2011.

อ่านเพิ่มเติม

NASA Earth Observatory (2011) Notes from the Field: Eco3D—Exploring the Third Dimension of Forest Carbon. Accessed September 15, 2011.

NASA Earth Observatory (2011, June 16) The Carbon Cycle. Accessed September 15, 2011.

NASA Scientific Visualization Studio (2011, April 8) Intro to Lidar 3D. Accessed January 4, 2012.

NASA Earth Observatory (2010, July 22) Forest Canopy Heights Across the United States. Accessed September 15, 2011.

NASA Earth Observatory (2008, February 2) Tree Canopy Height from 1650 to 1992. Accessed September 15, 2011.

NASA Earth Observatory (2008, February 1) Ancient Forest to Modern City.Accessed September 15, 2011.

“มอง” ผืนป่า “แล” คาร์บอน (5) : สร้างเครื่องวัดที่ดีขึ้น

ธารา บัวคำศรี เรียบเรียงจาก Seeing Forests for the Trees and the Carbon: Mapping the World’s Forests in Three Dimensions (By Michael Carlowicz, Design by Robert Simmon -January 9, 2012)
ลิดาร์(Lidar) เรดาร์(radar) ภาพถ่ายที่ตามองเห็น(visible-light imagery) การสำรวจภาคพื้นดิน(ground surveys) และแบบจำลองคอมพิวเตอร์ (computer models) ต่างเป็นเครื่องมือที่นำไปสู่คำตอบที่แตกต่างกันเล็กน้อยต่อโจทย์คำถามเดียวกัน  ทีมงานสามทีมผลิตแผนที่ป่าไม้และคาร์บอนที่แตกต่างกันออกมาสามแบบในช่วงเวลา 15 เดือน ทีมงานที่ Stanford ทีมงานจาก the European Space Agency ทีมงานจาก Brazil ทีมงานจาก the U.S. Forest Service และสถาบันวิจัยนับสิบแห่งนั้นที่โจทย์ที่เหมือนกัน บางครั้งพวกเขาเป็นคู่แข่ง และบางครั้งก็ร่วมมือกัน

บางครั้งงานวิจัยก็ออกมาไม่แน่นอนได้ แต่วิธีการที่ดำเนินคู่ขนานกันไปและแข่งขันกันนั้นนำไปสู่นวัตกรรมใหม่ๆ และความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

David Harding (คนซ้าย) Charles Gatebe (คนขวา) และ Rafael Rincon (คนหลัง) เป็นนักวิทยาศาสตร์ชั้นนำสามคนที่ทำงานในการประชันกันภาคสนามด้าน Eco 3D แต่ละคนรับผิดชอบเครื่องมือที่แตกต่างกัน ความเข้าใจเรื่องป่าไม้ของโลกได้รับการยกระดับขึ้นจากกลุ่มนักวิจัยต่าง ๆ ที่มองปัญหาจากมุมมองที่หลากหลาย(NASA photograph courtesy Jon Ranson, GSFC.)

Jon Ranson บอกว่า คลัายกับการวิจัยด้านมะเร็ง คุณมีห้องปฏิบัติการของคุณเองและแต่ละประเทศก็มองในถึงปัญหาเดียวกัน แต่ละคนมีมุมมองและวิธีการที่แตกต่างกันออกไป กลุ่มต่างๆ จะร่วมมือกันเท่าที่พวกเขาสามารถจะทำได้ และใช้ข้อมูลที่มีอยู่และทำมันออกมาให้ดีที่สุด ท้ายที่สุด มันก็เกื้อหนุนซึ่งกันและกันและปรับปรุงการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในภาพรวม

รางวัลสูงสุดคือแผนที่ความสูงป่าไม้และปริมาณคาร์บอนในทุกภาคพื้นที่ทวีปของโลกที่เป็นมาตราฐานและหนึ่งเดียว แผนที่ดังกล่าวจะมีการปรับปรุงและทบทวนไปตามกิจกรรมของมนุษย์ที่มีต่อโลก

Steve Running คณะกรรมการระหว่างรัฐบาล่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ กล่าวว่า เรามีเครื่องมือที่ดีในการจัดการป่าไม้ทั่วโลก แต่ไม่ใช่เลยเมื่อพูดถึงป่าไม้ในเชิงโครงสร้างหรือการเปลี่ยนแปลง เราต้องการเครื่องมือวัดปริมาณคาร์บอนของป่าไม้ในระดับโลกรายปี เราต้องรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในแต่ละปี ไม่ว่าจะจากไฟป่า การปลูกป่าใหม่ การกลายเป็นทะเลทรายและการทำลายป่า

Running เพิ่มเติมว่า “เราจะทำให้ครอบคลุมทั้งโลกได้อย่างไร? และทำให้เกิดขึ้นในทุก ๆ 2-3 ปี มันเป็นสิ่งที่วิทยาศาสตร์ต้องการหรือไม่?

ทางเลือกในการทำแผนที่ภาคอวกาศ(space-based mapping) มีน้อยลง  ดาวเทียม ICESat เลิกภารกิจในปี 2009 ดาวเทียม ICESat II จะเริ่มดำเนินการก็ในปี 2016 แต่ก็ไม่จำเป็นต้องศึกษาป่าไม้เช่นเดียวกับที่เคยทำมา เครื่องมือที่เรียกว่า synthetic aperture radar ที่ใช้ในภารกิจ Shuttle Radar Topography ทำให้เราได้ภาพโครงสร้างภูมิประเทศของโลกในต้นปี 2000 แต่กระสวยอวกาศก็เลิกใช้งานในเดือนกรกฎาคม ปี 2011 เทคโนโลยีที่คล้ายคลึงกันก็สามารถช่วยเราศึกษาโครงสร้างและเนื้อที่ของป่าไม้ในระดับโลกแต่ละปีหากมีการใช้งานบนสถานีอวกาศหรือดาวเทียมอื่น ๆ

นักวิจัยป่าไม้และนักนิเวศวิทยาหลายคนต่างรอภารกิจของดาวเทียมที่เรียกว่า “DESDynl” (the Deformation, Ecosystem, Structure, and Dynamics of Ice satellite) ที่มีการเสนอเข้าไปและเสนอแนะให้กับ สภาวิจัยแห่งชาติในปี 2007 ซึ่งจะรวมเทคโนโลยีเรดาร์(radar) และลิดาร์ (lidar) ที่จะให้ภาพสามมิติของป่าไม้และปริมาณคาร์บอน แต่ภารกิจดังกล่าวถูกแขวนไว้ไม่มีกำหนดในช่วงฤดูใบไม้ผลิของปี 2011 เนื่องจากการตัดงบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ ถึงตอนนี้ นักวิจัยมองหาวิธีการอื่น ๆ ในการนำเครื่องมืือวัดขึ้นสู่อวกาศ

นักวิจัยของนาซาใช้เครื่องบินอย่างเช่นในภาพคือ P3 Orion เพื่อมาทดแทนช่องว่างของข้อมูลที่ได้จากดาวเทียม (NASA photograph courtesy Jon Ranson, GSFC.)

Ranson และ เพื่อร่วมงานของเขาคือ Doug Morton, Bruce Cook, Ross Nelson ที่ประจำอยู่ NASA Goddard มองหาแทนวทางในการทำงานต่อไป จนถึงเดือนสิงหาคมปี 2011 พวกเขานำเครื่องมือวัดขึ้นเครื่องบินวิจัยของนาซา บินข้ามภาคตะวันออกของสหรัฐฯ และเก็บข้อมูลทุกๆ อย่างตั้งแต่พื้นที่ชุ่มน้ำกึ่งเขตร้อนไปจนถึงป่าบอเรียล พวกเขายังบนสำรวจแปลงป่าไม้ในรัฐ Maine, New Hampshire, Pennsylvania, Maryland, Virginia, North Carolina และ Florida ตามรอยเดิมของดาวเทียม ICESat

ในฤดูร้อนปี 2011 Ranson นำปฏิบัติการ Eco-3D mission เพื่อวัดป่าในภาคตะวันออกของสหรัฐฯ และแคนาดาด้วยอุปกรณ์หลักสามชนิดคือ radar, lidar, และ radiometer อุกกรณ์ที่เรียกว่า Digital Beam forming Synthetic Aperture Radar (DBSAR) ให้ภาพป่าไม้แนวขวางและครอบคลุม แยกแยะพื้นที่ป่าจากพื้นที่อื่นๆ และให้ข้อมูลเรื่องความหนาแน่นของชีวมวลป่าไม้ เครื่องมือที่เรียกว่า Slope Imaging Multi-polarization Photon-counting Lidar (SIMPL) ว่าเรือนยอดและโครงสร้างของป่าไม้และให้ความเชื่องโยงเกี่ยวกับชนิดของต้นไม้้ที่มีการสำรวจ  เครื่องมือที่เรียกว่า Cloud Aerosol Radiometer (CAR) วัดแสงที่สะท้อนคุณสมบัติของใบไม้และภูมิประเทศ และบอกให้นักวิจัยทราบถึงองค์ประกอบและความอุดมสมบูรณ์ของป่า

ลิดาร์ (Lidar instruments) วัดความสูงของต้นไม้โดยสะท้อนแสงเลเซอร์จากเรือนยอดของป่าไม้  (NASA image by Robert Simmon.)

นอกเหนือไปจากภารกิจ Eco-3D ทีมจาก Goddard ยังได้ทำงานกับทีมนักวิจัยในแคนาดาและบราซิลเพื่อปรับปรุงการทำแผนที่ป่าไม้ทางอากาศซึ่งอาจเป็นวิธีการที่ดีที่สุดของโลกในขณะนี้ จนกว่าจะมีเครื่องมือวัดลิดาร์และเรดาร์ภาคอวกาศ (space-based lidar and radar) มาแทน