บริบทของ COP29
เรียบเรียงจาก https://www.cisl.cam.ac.uk/cop29-what-expect การเป็นเจ้าภาพจัดการประชุม COP29 ถือเป็นทั้งความท้าทายและโอกาสสำหรับอาเซอร์ไบจาน แม้ว่าลำดับความสำคัญของประธานการประชุมจะไม่ใช่ตัวกำหนดผลลัพธ์ของการประชุม COP โดยตรง แต่ประธานการประชุมสามารถมีอิทธิพลอย่างมากในการกำหนดวาระการประชุม มุ่งเน้นไปที่หัวข้อเฉพาะ และสร้างแรงผลักดันให้เกิดเป้าหมายที่ทะเยอทะยาน ดังนั้นสิ่งที่พวกเขาทำและพูดอาจมีความสำคัญต่อผลลัพธ์สุดท้าย และจะได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียดในช่วงก่อนและระหว่างการประชุม COP29 แม้พวกเขาจะต้องการต่อยอดจากฉันทามติและความก้าวหน้าจากการประชุม COP28 แต่ประวัติศาสตร์และสถานะของอาเซอร์ไบจานในฐานะประเทศผู้ผลิตน้ำมันมีแนวโน้มที่จะดึงดูดการวิพากษ์วิจารณ์และตั้งคำถามว่าพวกเขาจะสามารถมีบทบาทสำคัญในการเจรจาให้บรรลุผลลัพธ์ที่ทะเยอทะยานได้มากเพียงใด อาเซอร์ไบจานได้กลายมาเป็นผู้เล่นสำคัญในภูมิภาคคอเคซัสตะวันออก โดยเพิ่มสถานะทางเศรษฐกิจผ่านข้อตกลงกับบริษัทพลังงานนานาชาติรายใหญ่ อย่างไรก็ตาม ยังคงมีความกังวลอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน กระบวนการประชาธิปไตย และการทุจริต ซึ่งไม่ควรถูกมองข้าม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในขณะที่รัฐบาลพยายามใช้การประชุม COP เป็นโอกาสในการขยายการเชื่อมโยงระดับนานาชาติและการติดต่อทางธุรกิจของตน ต่อยอดจาก COP28 ประธานการประชุมของอาเซอร์ไบจานจะพยายามต่อยอดความสำเร็จของ COP28 ซึ่งผลลัพธ์ที่สำคัญคือฉันทามติของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (UAE Consensus) ซึ่งรวมถึงการตอบสนองทางการเมืองต่อการประเมินสถานการณ์โลกรอบแรก (Global Stocktake – GST) ซึ่งเป็นกระบวนการที่มีเป้าหมายในการประเมินความก้าวหน้าของโลกด้านการดำเนินการเกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศและเปิดโอกาสในการเพิ่มความทะเยอทะยาน รายงานที่จัดทำขึ้นผ่านกระบวนการ GST ในปี 2023 พบว่าโลกยังคงอยู่ห่างไกลจากเป้าหมายของข้อตกลงปารีสอย่างมาก และยังจำเป็นต้องมีการดำเนินการอย่างเร่งด่วนจากประเทศต่างๆ เพื่อรับมือกับภัยคุกคามที่เพิ่มขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ฉันทามติของ UAE ยอมรับความจำเป็นในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง ฉันทามติของ UAE ยังเรียกร้องให้ประเทศต่างๆ เปลี่ยนผ่านจากการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล[16] นี่เป็นครั้งแรกที่การลดการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลถูกกล่าวถึงอย่างชัดเจนในการตัดสินใจของการประชุม […]
การเงิน แผนปฏิบัติการสภาพภูมิอากาศ ตลาดคาร์บอน : ประเด็นหลักการเจรจาที่ COP29
เรียบเรียงจาก https://www.cisl.cam.ac.uk/cop29-what-expect บทนำ ความร่วมมือระดับโลกเพื่อต่อกรกับวิกฤตสภาพภูมิอากาศจัดขึ้นภายใต้กรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ หรือ UNFCCC ซึ่งเป็นหนึ่งในบรรดาอนุสัญญาระดับโลกสองสามฉบับที่ตกลงกันในการประชุม Rio Earth Summit ในปี 2535 ทุกๆปี การประชุม COP [1] – ราว 200 ประเทศที่ลงนามใน UNFCCC รวมถึงผู้สังเกตการณ์ภาคประชาสังคม – จัดขึ้นเพื่อส่งเสริมเป้าหมายของ UNFCCC เพื่อจํากัดผลกระทบจากวิกฤตสภาพภูมิอากาศ โดยทั่วไป COP ซึ่งนําโดยประเทศเจ้าภาพ แต่ละครั้งบรรลุฉันทามติในแถลงการณ์หรือความตกลงที่มีผลผูกพันซึ่งเผยแพร่ต่อสาธารณะเมื่อสิ้นสุดการประชุม ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา มีพัฒนาการที่สําคัญบางอย่างเกิดขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นับตั้งแต่การเจรจาความตกลงปารีสซึ่งลงนามโดย 196 ประเทศที่ COP21 ในปี 2559 [ 2] ในขณะที่เราอาจได้เห็นความตกลงบางอย่างเกิดขึ้นในบางพื้นที่ของความร่วมมือว่าด้วยสภาพภูมิอากาศในฟอรัมระดับโลกอื่น ๆ เช่น G7, G20 และสมัชชาใหญ่สหประชาชาติ กระบวนการเจรจาภายใต้ UNFCCC มีความชอบธรรมและขนาดพอที่จะรวบรวมความพยายามระดับโลกเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ นอกจากนี้ เนื่องจาก การเจรจา UNFCCC เปิดให้ทุกประเทศภาคีรวมถึงกลุ่มประเทศที่เปราะบางได้ส่งเสียงและยกมือคัดค้าน […]
สถานะปัจจุบันของการจัดหาเงินทุนด้านความสูญเสียและความเสียหาย
แปลเรียบเรียงจาก https://www.wri.org/insights/current-state-play-financing-loss-and-damage เขียนโดย Preety Bhandari, Nataniel Warszawski and Chikondi Thangata ตั้งแต่ปี 2543 ผู้คนกว่า 4 พันล้านคนได้รับผลกระทบ และมีความเสียหายราว 2.9 ล้านล้านเหรียญสหรัฐฯ จากภัยพิบัติต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์สภาพอากาศสุดขั้ว นี่คือความจริงที่รู้จักกันในนาม ความสูญเสียและความเสียหาย(loss and damage) และผลกระทบของเหตุการณ์สภาพอากาศสุดขั้วจะเพิ่มขึ้นอย่างมากในอีกสองทศวรรษข้างหน้า คณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (IPCC) ระบุว่าแม้ว่าโลกจะสามารถลดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ลงได้อย่างรวดเร็ว ก๊าซเรือนกระจกที่อยู่ในชั้นบรรยากาศอยู่แล้วและแนวโน้มการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในปัจจุบันจะทำให้ผลกระทบจากวิกฤตสภาพภูมิอากาศที่สำคัญบางอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ไปจนถึงปี 2583 แม้ว่าสิ่งนี้จะต้องไม่ทำให้เราหมดหวังที่จะลงมือทำ แต่ชัดเจนว่าแผนปฏิบัติการด้านสภาพภูมิอากาศใดๆ จะไม่สมบูรณ์เลยหากไร้ซึ่งปฏิบัติการที่จริงจังและการจัดหาเงินทุนเพื่อจัดการกับความสูญเสียและความเสียหายที่กำลังเกิดขึ้น ตลอดปี 2562-2563 การจัดหาเงินทุนทั่วโลกโดยเฉลี่ยต่อปีสำหรับปฏิบัติการด้านสภาพภูมิอากาศอยู่ที่ 632,000 ล้านดอลลาร์ จากจำนวนรวมทั้งหมดนี้ มีประมาณ 90.3% ไปที่มาตรการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก(mitigation) และ 7.2% ไปที่การปรับตัว(adaptation) ส่วนที่เหลือ 2.4% เป็นกิจกรรมที่ครอบคลุมทั้งสองอย่าง แม้ว่ามีบางส่วนน่าจะใช้จัดการกับความสูญเสียและความเสียหาย(loss and damage) แต่ไม่มีการประเมินที่ชัดเจนว่ามีจำนวนเท่าใด และไม่มีความเข้าใจที่ชัดเจนหรือครอบคลุมถึงกลไกต่างๆ ในการจัดการกับความสูญเสียและความเสียหายโดยตรงเมื่อเกิดหายนะจากสภาพภูมิอากาศ จากการวิจัยเบื้องต้นของ […]
ภารกิจ 6 ด้านที่ COP27
เขียนโดย Nathan Cogswell, David Waskow, Rebecca Carter, Jamal Srouji, Nate Warszawski, Preety Bhandari, Nisha Krishnan and Maria Lemos Gonzalez https://bit.ly/3SAXnnj การประชุมรัฐภาคีกรอบอนุสัญญา UNFCCC ครั้งที่ 27 หรือ COP27 ในปี 2565 นี้จะเกิดขึ้นท่ามกลางวิกฤตการณ์ทั่วโลก ผลกระทบจากโควิด-19 และการรุกรานยูเครนของรัสเซียส่งผลให้ราคาอาหารและพลังงานพุ่งสูงเป็นประวัติการณ์ ในขณะที่ภัยพิบัติทางสภาพภูมิอากาศที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนกำลังส่งผลกระทบอย่างกว้างขวางและทำลายล้าง พายุฝน ความร้อน ภัยแล้ง ไฟล้างผลาญ และพายุหมุนที่ส่งผลกระทบแทบทุกมุมของโลก หายนะจากสภาพภูมิอากาศในปากีสถานคร่าชีวิตผู้คนกว่า 1,000 คน และหลายสิบล้านคนต้องพลัดถิ่น น้ำท่วมและพายุในทางตอนใต้ของแอฟริกาใต้ในช่วงครึ่งแรกของปี 2565 คร่าชีวิตผู้คนไปหลายร้อยคนและกิจกรรมทางเศรษฐกิจหยุดชะงักลงในทันที ผู้คนนับล้านในเขตจะงอยแห่งแอฟริกา(Horn of Africa)กำลังอดอยาก ความแห้งแล้งรุนแรงส่งผลกระทบต่อการผลิตอาหารและพลังงานของจีน ระบบการผลิตไฟฟ้าขัดข้อง ต้องมีการแบ่งปันพลังงานและน้ำ และยุโรปกำลังเผชิญกับภัยแล้งครั้งใหญ่ที่สุดในรอบ 500 ปี พร้อมกับคลื่นความร้อนที่แผดเผา วิกฤตสภาพภูมิอากาศที่ทวีความรุนแรงขึ้นเหล่านี้ตอกย้ำถึงความจำเป็นเร่งด่วนของประเทศต่างๆ […]