ตรรกะอันบกพร่องเบื้องหลังกลไก Carbon Offset ที่อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิลอ้างอิง
อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิลมักอ้างว่า การอนุรักษ์ป่าไม้และการปลูกป่าจะชดเชยการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการเผาไหม้น้ำมัน ถ่านหิน และก๊าซได้ แนวคิดนี้เรียกว่า "การชดเชยคาร์บอน" (Carbon Offset)
"การชดเชย" ไม่ได้นำไปสู่การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกโดยรวม แต่เป็นการ
ย้ายคาร์บอนจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งเท่านั้น
การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในภาคป่าไม้เป็นส่วนเพิ่มเติมที่มีคุณค่า แต่ไม่ใช่การทดแทนการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิล การทำลายป่ามีส่วนในการปล่อย CO₂ ทั่วโลกประมาณ 10–15% ดังนั้น การยุติการทำลายป่าจึงมีความสำคัญ — แต่ไม่ใช่ข้ออ้างที่จะเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิลต่อไป
สัดส่วน CO₂ ทั่วโลก จากแหล่งกำเนิดหลัก
มีแหล่งคาร์บอนหลัก 2 ประเภทซึ่งมีคุณลักษณะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง และเป็นที่มาของความเข้าใจผิดในเรื่อง Carbon Offset
ชีวมณฑล (Biosphere)
คาร์บอนที่หมุนเวียนระหว่างชั้นบรรยากาศ พื้นดิน และมหาสมุทร — รวมถึงคาร์บอนในป่าไม้ พืชพรรณ และดิน เป็นแหล่งเดียวที่มีส่วนก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
หมุนเวียนได้ · ส่งผลต่อสภาพภูมิอากาศเปลือกโลก (Lithosphere)
คาร์บอนที่ถูกฝังอยู่ใต้ธรณีนับหลายล้านปี เช่น ถ่านหิน น้ำมัน และก๊าซฟอสซิล ตราบเท่าที่ไม่ถูกขุดขึ้นมา คาร์บอนในแหล่งนี้จะไม่มีส่วนต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
ถูกล็อกไว้ · ไม่กระทบสภาพภูมิอากาศคาร์บอนฟอสซิล 1 ตัน ≠ คาร์บอนป่า 1 ตัน
การเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิลเป็นการถ่ายโอนคาร์บอนที่ถูกกักเก็บไว้นับล้านปีในแหล่งคาร์บอนเชิงรับ ไปยังแหล่งคาร์บอนเชิงรุกโดยถาวร ผลคือมีคาร์บอนไดออกไซด์สะสมในชั้นบรรยากาศมากขึ้น ป่าไม้ซึ่งอยู่ในแหล่งคาร์บอนเชิงรุกอยู่แล้ว ไม่อาจ "ยกเลิก" การถ่ายโอนนั้นได้
การปล่อย CO₂ เข้าสู่ชั้นบรรยากาศเกิดขึ้นทันที ในทางกลับกัน กระบวนการดูดซับคาร์บอนออกจากชั้นบรรยากาศใช้เวลานานกว่ามาก ตั้งแต่หลายทศวรรษไปจนถึงหลายล้านปี
ถูกดูดซับโดยพืชพรรณบนแผ่นดินและมหาสมุทร ในสัดส่วนที่ใกล้เคียงกัน (ข้อมูลจาก IPCC)
ถูกดูดซับโดยกระบวนการทางธรรมชาติในช่วงสองสามศตวรรษ
ยังคงอยู่ในชั้นบรรยากาศเป็นเวลาหลายพันปี — CO₂ จากกิจกรรมของมนุษย์ราวครึ่งหนึ่งยังคงอยู่ในชั้นบรรยากาศเป็นเวลาหลายทศวรรษหรือมากกว่านั้น
แม้ป่าไม้จะช่วยดูดซับ CO₂ ได้บ้าง แต่ดูดซับได้เพียงบางส่วน และล่าช้าเกินกว่าที่จะป้องกันวิกฤตสภาพภูมิอากาศโลก
การหยุดเพิ่มคาร์บอนในแหล่งคาร์บอนเชิงรุกทำได้โดยการลดและยุติการเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิลเท่านั้น ไม่มีทางลัดผ่านป่าไม้
แน่นอนว่ามีเหตุผลมากมายในการปกป้องป่าไม้ ทั้งในฐานะแหล่งคาร์บอน แหล่งความหลากหลายทางชีวภาพ และบ้านของชุมชนท้องถิ่น แต่การนำป่าไม้มาใช้เป็นกลไก "ชดเชย" เพื่อให้อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิลขยายกิจการต่อไปนั้นไม่มีเหตุผลทางวิทยาศาสตร์รองรับ และจะไม่ช่วยกู้วิกฤตสภาพภูมิอากาศ
ปกป้องป่าไม้ + ยุติเชื้อเพลิงฟอสซิล
ทำทั้งสองอย่างพร้อมกัน ไม่ใช่แลกกัน
เราอยู่ในห้วงแห่งภาวะฉุกเฉินทางสภาพภูมิอากาศ เราต้องลงมือทำอย่างมุ่งมั่นเพื่อปลดแอกฟอสซิล และปกป้องป่าไม้ซึ่งมิได้มีเพียงแต่คาร์บอนที่มีอยู่ในป่า แต่ยังรวมถึงความหลากหลายทางชีวภาพและชุมชนที่ดูแล ปกป้องและพึ่งพาผืนป่า เพื่อก้าวสู่อนาคตที่ปลอดภัยและเป็นธรรมของทุกสรรพชีวิต
เราต้องลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์โดยทันที เดินหน้าปลดแอกจากเชื้อเพลิงฟอสซิล และปกป้องผืนป่าควบคู่กัน — ไม่ใช่เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง
เรียบเรียงจาก Flawed Logic: Why forests cannot offset fossil fuel emissions
โดย Christoph Thies, Greenpeace Germany / WRM
อ้างอิง / References
[1] IPCC (2013) Climate Change 2013: The Physical Science Basis. WG I, AR5, Ch.6; Baccini et al. (2012) Nature Climate Change 2:182; Harris et al. (2012) Science 336:1573–1576.
[2] คาร์บอนชีวมณฑลยังเรียกว่า "labile" หรือ "mobile" carbon เนื่องจากหมุนเวียนระหว่างชั้นบรรยากาศ พืช และมหาสมุทร ผ่านกระบวนการต่างๆ ตั้งแต่ไม่กี่เดือนถึงหลายพันปี
[3] Archer et al. (2009) Atmospheric lifetime of fossil fuel carbon dioxide. Annual Review of Earth and Planetary Sciences 37:117–134.
[4] IPCC (2013) AR5 WG I Ch.6; IPCC (2007) AR4 WG I Ch.7.
[5] Phillips et al. (2008); Luyssaert et al. (2008) Nature 455:213–215; Lewis et al. (2009) Nature 457:1003–1007.
| Cookie name | Active |
|---|
สถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ)
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก
รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา
รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่ www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf