The Potemkin Villages
of Small Modular Reactors หมู่บ้านปลอมของ
เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ขนาดเล็ก

153 construction workers laid off in a single month of 2024, part of 470 job cuts that year. The new head of Argentina's atomic energy commission declared the project dead, saying on the record it isn't commercially viable. Weeks later, the government unveiled a replacement design, the ACR-300 — which a former commission president says has no engineering detail behind it at all.

คนงานก่อสร้าง 153 คนถูกเลิกจ้างภายในเดือนเดียวของปี 2024 ส่วนหนึ่งของการปลดพนักงาน 470 ตำแหน่งในปีนั้น ประธานคนใหม่ของหน่วยงานพลังงานปรมาณูอาร์เจนตินาประกาศยุติโครงการ โดยระบุตรง ๆ ว่ามันไม่คุ้มค่าเชิงพาณิชย์ ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา รัฐบาลก็เปิดตัวแบบใหม่ทดแทนคือ ACR-300 ซึ่งอดีตประธานหน่วยงานเดียวกันบอกว่ายังไม่มีรายละเอียดทางวิศวกรรมใด ๆ รองรับเลย

"You only have to stand in front of the construction site to realize that this is not a small modular reactor."

"แค่ไปยืนหน้าสถานที่ก่อสร้างก็รู้แล้วว่านี่ไม่ใช่เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ขนาดเล็ก"

The price for just the first unit has climbed to roughly CAD 7.7 billion. Build the three additional units originally planned, and the government's own number is CAD 20.9 billion — about US$15.2 billion, several times early estimates. Meanwhile the reactor vendor picked for a parallel New Brunswick project, Ultra Safe Nuclear, filed for bankruptcy still owing the Canadian regulator itself over half a million dollars.

ราคาของหน่วยแรกเพียงหน่วยเดียวพุ่งขึ้นไปราว 7.7 พันล้านดอลลาร์แคนาดา และถ้าจะสร้างอีกสามหน่วยตามแผนเดิม ตัวเลขจากรัฐบาลเองอยู่ที่ 20.9 พันล้านดอลลาร์แคนาดา หรือราว 15.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ สูงกว่าที่เคยประเมินไว้หลายเท่า ขณะเดียวกัน บริษัทผู้ออกแบบเตาปฏิกรณ์ที่ถูกเลือกให้ทำโครงการคู่ขนานที่รัฐนิวบรันสวิก คือ Ultra Safe Nuclear ก็ยื่นล้มละลาย ทั้งที่ยังติดหนี้หน่วยงานกำกับดูแลนิวเคลียร์ของแคนาดาเองกว่าห้าแสนดอลลาร์

Its output was quietly cut from a designed 200 MW to 150 MW, with no public explanation. The load factor cited to prove its success was measured against that already-reduced number, for the single month the plant actually ran that year. China's other SMR design, the ACP100, has taken about as long to build as an ordinary large reactor — erasing the one advantage SMRs are supposed to offer.

กำลังผลิตถูกลดจากที่ออกแบบไว้ 200 เมกะวัตต์ เหลือ 150 เมกะวัตต์ โดยไม่มีคำอธิบายต่อสาธารณะ และตัวเลขอัตราการเดินเครื่องที่ใช้อวดผลสำเร็จก็คำนวณจากกำลังผลิตที่ลดแล้วนั้น สำหรับเดือนเดียวที่โรงไฟฟ้าเดินเครื่องจริงในปีนั้น ส่วนแบบ SMR อีกตัวของจีนคือ ACP100 ก็ใช้เวลาก่อสร้างพอ ๆ กับเตาปฏิกรณ์ขนาดใหญ่ทั่วไป ซึ่งลบข้อได้เปรียบเดียวที่ SMR ควรจะมีทิ้งไปหมด

By 2020 the project had 10-15 engineers assigned to it, versus roughly 1,000 working on EDF's conventional EPR2 reactor. Nuward has since been redesigned at least three times — first two 170 MW modules, then a "proven technology bricks only" reset in 2024, then a fresh 400 MW concept in 2025 — shedding its submarine-reactor maker, TechnicAtome, along the way. A finished "conceptual design" is still not due until mid-2026.

ในปี 2020 โครงการนี้มีวิศวกรเพียง 10-15 คน เทียบกับราว 1,000 คนที่ทำงานกับเตาปฏิกรณ์ EPR2 แบบดั้งเดิมของ EDF นับจากนั้น Nuward ถูกออกแบบใหม่อย่างน้อย 3 ครั้ง — เริ่มจากโมดูล 170 เมกะวัตต์สองหน่วย จากนั้นรีเซ็ตเป็น "ใช้เทคโนโลยีที่พิสูจน์แล้วเท่านั้น" ในปี 2024 แล้วเปลี่ยนเป็นแนวคิดใหม่ 400 เมกะวัตต์ในปี 2025 — ระหว่างทางบริษัทผู้ผลิตเตาปฏิกรณ์เรือดำน้ำอย่าง TechnicAtome ก็ถอนตัวไป "แบบแนวคิด" ที่สมบูรณ์ยังไม่มีกำหนดแล้วเสร็จจนกว่าจะถึงกลางปี 2026

The three announced designs — Bharat SMR, SMR-55, and a hydrogen unit — exist as budget lines and site plans, not built hardware. Import talks with foreign vendors have stalled for years, and Holtec, one of the U.S. companies chasing the Indian market, has publicly called India's nuclear liability law a barrier scaring off the private investors the government is counting on.

แบบทั้งสามที่ประกาศไว้ — Bharat SMR, SMR-55 และหน่วยผลิตไฮโดรเจน — ยังอยู่แค่ในรูปงบประมาณและแผนที่ตั้งโครงการ ยังไม่มีการก่อสร้างจริง การเจรจานำเข้าเทคโนโลยีจากต่างชาติก็ค้างเติ่งมาหลายปี และบริษัท Holtec จากสหรัฐฯ ซึ่งพยายามเจาะตลาดอินเดีย ก็ออกมาระบุตรง ๆ ว่ากฎหมายความรับผิดทางนิวเคลียร์ของอินเดียเป็น "อุปสรรคทางกฎหมาย" ที่ทำให้นักลงทุนเอกชนที่รัฐบาลหวังพึ่งพาไม่กล้าเข้ามา

The two floating reactors Russia does operate have managed lifetime load factors of just 28% and 36%. Its next design, the BREST-300 fast reactor, has slipped its grid-connection date to 2028, at a cost of roughly US$1.4 billion for one unit. And the flagship export deal, with Uzbekistan, was just cut down from six small reactors to two, with two large conventional reactors added instead.

เตาปฏิกรณ์ลอยน้ำสองเครื่องที่รัสเซียเดินเครื่องอยู่จริง มีอัตราการใช้งานตลอดอายุการใช้งานเพียง 28% และ 36% เท่านั้น ส่วนแบบต่อไปคือ BREST-300 ซึ่งเป็นเตาปฏิกรณ์นิวตรอนเร็ว ก็เลื่อนกำหนดเชื่อมต่อกริดไปเป็นปี 2028 ด้วยต้นทุนราว 1.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อหนึ่งหน่วย และดีลส่งออกเรือธงกับอุซเบกิสถาน ก็เพิ่งถูกปรับลดจากเตาปฏิกรณ์ขนาดเล็ก 6 เครื่อง เหลือ 2 เครื่อง แล้วแทนที่ด้วยเตาปฏิกรณ์ขนาดใหญ่แบบดั้งเดิมอีก 2 เครื่องแทน

SMART has been licensed since 2012 and has never won a single domestic order — it costs too much per megawatt of capacity. Its successor, the i-SMR, doesn't have a finished "standard design" yet, and construction isn't slated to start until 2031 at the earliest. Jordan's own energy officials have previously said, in a different context, that they don't want their country to be a guinea pig for unproven reactor designs.

SMART ได้รับใบอนุญาตมาตั้งแต่ปี 2012 แต่ไม่เคยได้ออร์เดอร์ในประเทศแม้แต่ครั้งเดียว เพราะต้นทุนต่อเมกะวัตต์สูงเกินไป ส่วนตัวต่อยอดอย่าง i-SMR ก็ยังไม่มี "แบบมาตรฐาน" ที่เสร็จสมบูรณ์ และยังไม่มีกำหนดเริ่มก่อสร้างจนกว่าจะถึงปี 2031 เป็นอย่างเร็วที่สุด ขณะที่เจ้าหน้าที่ด้านพลังงานของจอร์แดนเองเคยกล่าวไว้ในบริบทอื่นว่า ไม่อยากให้ประเทศตัวเองเป็นหนูทดลองให้กับแบบเตาปฏิกรณ์ที่ยังพิสูจน์ไม่ได้

It won partly by being the last one standing: Westinghouse withdrew from the competition only months after being shortlisted for the final round, and EDF's Nuward dropped out back in 2024. Rolls-Royce's own design, meanwhile, has been rated anywhere from 440 to 470 MW since 2017 — above the output that international convention treats as genuinely "small."

ส่วนหนึ่งที่ชนะเพราะเหลือผู้เข้าแข่งขันน้อยราย: Westinghouse ถอนตัวจากการประมูลเพียงไม่กี่เดือนหลังผ่านเข้ารอบสุดท้าย ส่วน Nuward ของ EDF ก็ถอนตัวไปตั้งแต่ปี 2024 ขณะที่แบบเตาปฏิกรณ์ของ Rolls-Royce เองก็ถูกปรับกำลังผลิตไปมาระหว่าง 440 ถึง 470 เมกะวัตต์ นับตั้งแต่ปี 2017 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่นานาชาติถือว่าเป็นเตาปฏิกรณ์ "ขนาดเล็ก" จริง ๆ

Tennessee Valley Authority is trying, for the second time, to build a small reactor at the same Clinch River site — its first attempt, the mPower design, was scrapped back in 2017. X-energy's planned Texas units have already slipped from a 2030 promise to a 2033 filing. And the Big Tech data-center money everyone cites — Amazon, Google, Microsoft, Meta — is, in one nuclear economist's assessment, small and completely inadequate next to what building an actual reactor costs.

หน่วยงานไฟฟ้า Tennessee Valley Authority กำลังพยายามเป็นครั้งที่สองที่จะสร้างเตาปฏิกรณ์ขนาดเล็กที่ไซต์ Clinch River เดิม — ความพยายามครั้งแรกด้วยแบบ mPower ถูกพับไปแล้วตั้งแต่ปี 2017 ส่วนหน่วยผลิตของ X-energy ที่วางแผนไว้ในเท็กซัส ก็เลื่อนจากที่เคยสัญญาไว้ปี 2030 มาเป็นยื่นขอปี 2033 ไปแล้ว และเงินลงทุนจากบริษัทเทคโนโลยียักษ์ใหญ่ที่มักถูกอ้างถึง — Amazon, Google, Microsoft, Meta — ก็ตามการประเมินของนักเศรษฐศาสตร์นิวเคลียร์รายหนึ่ง ถือว่า "น้อยและไม่พอเลย" เมื่อเทียบกับต้นทุนที่แท้จริงในการสร้างเตาปฏิกรณ์สักเครื่อง