การกลับมาของเอลนีโญ

หลังจากลานีญาสามปีติดต่อกัน ฤดูใบไม้ผลิปี 2566 ก็ได้เห็นการกลับมาของเอลนีโญ – ปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เกิดจากอุณหภูมิผิวน้ำทะเลที่อุ่นกว่าปกติ (และระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้น) ในมหาสมุทรแปซิฟิกเขตร้อนตอนกลางและตะวันออก เอลนีโญเกี่ยวข้องกับการอ่อนกำลังของลมค้า หรือ trade wind (ลมประจำปีที่พัดจากทิศตะวันออกไปทางทิศตะวันตกในบริเวณศูนย์สูตรของโลก) และการเคลื่อนตัวของน้ำอุ่นจากแถบแปซิฟิกตะวันตกไปยังชายฝั่งตะวันตกของทวีปอเมริกา ปรากฏการณ์เอลนีโญนี้อาจมีผลกระทบในวงกว้าง โดยทำให้สภาพอากาศที่เย็นและเปียกชื้นมากขึ้นภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา และนำความแห้งแล้งมาสู่ประเทศในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก เช่น อินโดนีเซีย และออสเตรเลีย การวัดอุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลโดยใช้เครื่องมือบนดาวเทียมและทุ่นลอยในมหาสมุทรเป็นวิธีหนึ่งในการตรวจจับการมาถึงของเอลนีโญ ร่องรอยของเอลนีโญยังปรากฏให้เห็นในการวัดความสูงพื้นผิวน้ำทะเลด้วยเครื่องมือวัดบนดาวเทียม ซึ่งสูงขึ้นเมื่ออุณหภูมิของมหาสมุทรอุ่นขึ้น นั่นเป็นเพราะน้ำอุ่นจะขยายตัวเพื่อเติมเต็มปริมาณที่มากขึ้น ในขณะที่น้ำเย็นจะหดตัว แผนที่ด้านบนแสดงความผิดปกติความสูงของผิวน้ำทะเลทั่วมหาสมุทรแปซิฟิกตอนกลางและตะวันออกตามที่สังเกตตั้งแต่วันที่ 1-10 มิถุนายน 2566 เฉดสีฟ้าแสดงถึงระดับน้ำทะเลที่ต่ำกว่าค่าเฉลี่ย สภาพระดับน้ำทะเลปกติจะปรากฏเป็นสีขาว และสีแดงหมายถึงบริเวณที่มหาสมุทรอยู่สูงกว่าปกติ ข้อมูลสร้างแผนที่ได้มาจากดาวเทียม Sentinel-6 Michael Freilich และ Sentinel-3B และประมวลผลโดยนักวิทยาศาสตร์ที่ Jet Propulsion Laboratory (JPL) ของ NASA โปรดทราบว่าสัญญาณที่เกี่ยวข้องกับวัฏจักรของฤดูกาลและแนวโน้มระยะยาวได้ถูกลบออกเพื่อเน้นความเบี่ยงเบนผิดปกติของระดับน้ำทะเลที่เกี่ยวข้องกับปรากฏการณ์เอลนีโญและปรากฏการณ์ทางธรรมชาติในระยะสั้นอื่นๆ ในรายงานที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน 2566 ศูนย์พยากรณ์อากาศของ NOAA ประกาศว่าเกิดปรากฏการณ์เอลนีโญ รายงานชี้ไปที่อุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลในภูมิภาค Niño […]

ลานิญารอบสาม

ลานีญาเป็นส่วนหนึ่งของวัฏจักรภูมิอากาศตามธรรมชาติเหนือมหาสมุทรแปซิฟิกเขตร้อน ประกอบด้วยสภาวะความเย็นของอุณหภูมิพื้นผิวมหาสมุทรในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนกลางและตะวันออก – กลางของมหาสมุทรแปซิฟิก และตรงข้ามกับเอลนีโญ ซึ่งประกอบด้วยสภาวะความร้อนของผิวน้ำในมหาสมุทรแปซิฟิก การปรากฏตัวของลานีญามีอิทธิพลอย่างมากต่อแนวโน้มสภาพภูมิอากาศโลก ทำให้เกิดปริมาณน้ำฝนเพิ่มขึ้นในออสเตรเลียหรือความแห้งแล้งที่เลวร้ายลงในเขตจะงอยแห่งแอฟริกา(Horn of Africa) สำนักอุตุนิยมวิทยาของออสเตรเลียเพิ่งยืนยันอย่างเป็นทางการว่าปรากฏการณ์ลานีญากำลังก่อตัวขึ้นในมหาสมุทรแปซิฟิก แม้ว่าจะไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ปี 2565 ก็เป็นปีที่สามติดต่อกันที่เหตุการณ์ La Niña เกิดขึ้น การแสดงภาพสามมิตินี้ได้มาจากข้อมูล Copernicus Marine Environment Monitoring Service เมื่อวันที่ 13 กันยายน แสดงให้เห็นลักษณะผิดปกติทางความร้อนเชิงลบที่สังเกตพบในมหาสมุทรแปซิฟิก ที่มา:https://www.copernicus.eu/en/media/image-day-gallery/third-la-nina-event-row-pacific-ocean

อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิลยักษ์ใหญ่ใช้สงครามเพื่อผลประโยชน์ของตน

Jamie Henn Jamie ผู้ก่อตั้งและผู้อำนวยการ Fossil Free Media – เขียน / ธารา บัวคำศรี – แปลเรียบเรียง ไม่เคยมีครั้งไหนที่พวกเขาปล่อยให้วิกฤตหลุดลอย อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิลและแนวร่วมของพวกเขาเผยโฉมหน้า และใช้การรุกรานยูเครนของรัสเซียเป็นข้ออ้างเพื่อขยายการพัฒนาอุตสาหกรรมน้ำมันและก๊าซฟอสซิลให้มากขึ้น นี่คือ ลัทธิช็อก(shocking doctrine)แบบคลาสสิก – การฉวยใช้วิกฤตผลักดันนโยบายที่เอื้อประโยชน์แก่บรรษัท – จากอุตสาหกรรมฟอสซิลยักษ์ใหญ่ เว้นเสียแต่ว่านักการเมืองของเราฉลาดพอที่จะมีวิจารณญาน นี่คือกลยุทธ์บ่อนทำลายความสามารถของเราในการที่จะต่อกรกับวิกฤตสภาพภูมิอากาศในทศวรรษที่จะมาถึง ความพยายามของอุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิลในการแสวงประโยชน์จากวิกฤตครั้งนี้ยิ่งเลวร้ายลง เพราะพวกเขามีบทบาทสำคัญในการก่อสงคราม  ความสามารถของปูตินในการทำสงครามต่อยูเครนและคุกคามความมั่นคงของยุโรปนั้นมาจากการควบคุมการผลิตน้ำมันและก๊าซของรัสเซีย  40% ของงบประมาณของรัฐบาลที่เครมลินมาจากน้ำมันและก๊าซ ซึ่งคิดเป็น 60% ของสัดส่วนการส่งออก เดือนตุลาคมที่ผ่านมา รัสเซียทำเงินได้มากกว่า 500 ล้านเหรียญสหรัฐฯ ต่อวันจากเชื้อเพลิงฟอสซิล ซึ่งนำไปใช้เป็นเงินทุนสำหรับเครื่องจักรสงครามของปูตินโดยตรง ไม่มีใครในอุตสาหกรรมน้ำมันและก๊าซโต้แย้งเรื่องนี้ สิ่งที่พวกเขาต้องการคือ ให้เราลืมเรื่องนี้ไปเสีย ให้ลืมไปว่าพวกเขาช่วยให้ปูตินมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร รัสเซียจะไม่เป็นมหาอำนาจน้ำมันและก๊าซได้ขนาดนี้หากไร้การสนับสนุนจากอุตสาหกรรมน้ำมันอย่าง ExxonMobil และ BP ซึ่งถือหุ้น 20% ของ Rosneft บริษัทอุตสาหกรรมน้ำมันของรัฐบาลรัสเซีย ย้อนกลับไปในปี 2557 […]

Oil Pollution at Thai Sea: Chevron’s Liability

Cover-ups, lies and negligence— these were what we discovered in the aftermath of the recent oil spill and marine pollution in Thailand’s Rayong province where the fossil fuel industry managed to seize both economic and political power in recent years.  On the night of January 25, 2022, an underwater crude oil pipeline was reported to […]

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active
  Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compareสถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่  www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf
Save settings
Cookies settings