มหาพายุไต้ฝุ่น “ยางิ”

หลังจากเริ่มต้นค่อนข้างเงียบ ฤดูไต้ฝุ่นปี 2567 ในแอ่งแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือก็เริ่มแผลงฤทธิ์ ประมาณหนึ่งสัปดาห์หลังจากพายุไต้ฝุ่นชานชานพัดถล่มทางตอนใต้ของญี่ปุ่น พายุลูกใหญ่ก็พัดถล่มทางตอนใต้ของจีน มหาพายุไต้ฝุ่นยางิก่อตัวทางตะวันตกเฉียงเหนือของปาเลาเมื่อปลายเดือนสิงหาคม และพัดถล่มเกาะลูซอนในฟิลิปปินส์ในฐานะพายุโซนร้อนเมื่อวันที่ 2 กันยายน ทําให้เกิดน้ําท่วมฉับพลันและแผ่นดินถล่ม ภูมิประเทศของเกาะลูซอนทําให้ยางิอ่อนกำลังลงชั่วคราว แต่พายุก็ทวีกําลังขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อเคลื่อนตัวข้ามทะเลจีนใต้และพบกับน้ําอุ่นผิดปกติและสภาพบรรยากาศที่เอื้ออํานวย เครื่องมือ MODIS (Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer) บนดาวเทียม Terrasatellite ของ NASA จับภาพยางิเมื่อเวลา 10:12 น. ตามเวลาท้องถิ่น (02:12 น. ตามเวลาสากล) ในวันที่ 5 กันยายน พายุเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกด้วยลมสูงสุด 225 กิโลเมตร (145 ไมล์) ต่อชั่วโมง ทําให้เทียบเท่ากับพายุเฮอริเคนระดับ 4 และเป็นหนึ่งในพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงที่สุดในปี 2567 นักพยากรณ์อากาศคาดว่ายางิจะเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกต่อไป โดยขึ้นฝั่งเกาะไหหลําหรือมณฑลกวางตุ้งที่อยู่ใกล้เคียงในเช้าวันที่ 6 กันยายน ตามรายงานข่าว เจ้าหน้าที่จีนที่เตรียมพร้อมสําหรับพายุได้ปิดโรงเรียน เลื่อนเที่ยวบิน และปิดสำนักงาน NASA Earth Observatory image […]

เอลนีโญจากไป

หลังจากทําให้มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกร้อนขึ้นประมาณหนึ่งปี ในที่สุดเอลนีโญก็จากไปในเดือนพฤษภาคม 2567 ปรากฏการณ์สภาพอากาศตามธรรมชาตินี้มีส่วนทําให้อุณหภูมิมหาสมุทรสูงเป็นประวัติการณ์หลายเดือน ปริมาณน้ําฝนระดับรุนแรงในแอฟริกา พื้นที่น้ําแข็งปกคลุมน้อยลงในทะเลสาบใหญ่ทั้ง 5 ของอเมริกาเหนือ และภัยแล้งที่รุนแรงในแอมาซอนและอเมริกากลาง ณ เดือนกรกฎาคม 2567 El Niño Southern Oscillation หรือ ENSO ในแปซิฟิกตะวันออกอยู่ในสภาพที่เป็นกลาง แต่อาจจะอยู่ได้ไม่นาน ในละติจูดเขตร้อนของแปซิฟิกตะวันออก พื้นผิวมหาสมุทรจะเย็นลงและอุ่นขึ้นเป็นวัฏจักรเพื่อตอบสนองต่อความแรงของกระแสลมค้าซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่เรียกว่า the El Niño Southern Oscillation (ENSO) ในทางกลับกัน มหาสมุทรที่เปลี่ยนแปลงจะขัดขวางการไหลเวียนของบรรยากาศในลักษณะที่ทําให้ปริมาณน้ําฝนทวีความรุนแรงขึ้นในบางภูมิภาคและนําความแห้งแล้งมาสู่ภูมิภาคอื่นๆ ในเดือนพฤษภาคม 2566 กระแสลมค้าที่พัดไปทางตะวันออกอ่อนแรงและกระแสน้ําอุ่นจากแปซิฟิกตะวันตกเคลื่อนไปยังชายฝั่งตะวันตกของทวีปอเมริกา ซึ่งเป็นสัญญาณว่าเอลนีโญได้เริ่มขึ้นแล้วหลังจากสภาพลานีญาสามปีติดต่อกัน เอลนีโญยังเข้มข้นขึ้นในเดือนธันวาคม 2566 และจางหายไปในช่วงกลางเดือนพฤษภาคม 2567 “นี่เป็นเอลนีโญขนาดใหญ่ แต่ไม่ใช่ใหญ่ที่สุดที่เราเคยเห็นในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา” จอช วิลลิส นักสมุทรศาสตร์ที่ห้องปฏิบัติการแรงขับเคลื่อนไอพ่นของนาซ่า (JPL) กล่าว วิลลิสติดตามลายเซ็นของการเปลี่ยนแปลงระดับน้ําทะเลทั่วโลกโดยใช้การวัดความสูงผิวน้ําทะเลด้วยดาวเทียม น้ําอุ่นจะขยายตัว ทําให้ระดับน้ําทะเลสูงขึ้น ในขณะที่น้ําที่เย็นกว่าจะหดตัว ทําให้ระดับน้ําทะเลลดลง แผนที่ด้านบนแสดงความผิดปกติของระดับความสูงของผิวทะเลทั่วมหาสมุทรแปซิฟิกตอนกลางและตะวันออกตามที่สังเกตเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม […]

ในอุ้งมือของโลกเดือด

ฤดูร้อนในซีกโลกเหนือมาถึง แต่โลกยังคงเดือดต่อไป นักวิทยาศาสตร์จากสถาบันก็อดดาร์ดเพื่อการศึกษาอวกาศของนาซ่ารายงานเมื่อเร็วๆ นี้ว่าเดือนพฤษภาคม 2567 ซึ่งเป็นเดือนพฤษภาคมที่ร้อนที่สุดในการวิเคราะห์อุณหภูมิพื้นผิวโลกของนาซ่า นับเป็นสถิติอุณหภูมิรายเดือนที่สูงที่สุดเป็นประวัติการณ์ตลอด 1 ปีเต็ม ในทํานองเดียวกัน NOAA เพิ่งรายงานว่าเดือนมกราคมถึงพฤษภาคม 2567 อยู่ในอันดับที่ร้อนที่สุดในสถิติอุณหภูมิเฉลี่ยผิวโลก 175 ปี เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2567 ซีกโลกเหนือมีอุณหภูมิพื้นผิวเฉลี่ยสูงกว่าปกติ 1.1 องศาเซลเซียส (1.9 องศาฟาเรนไฮต์) ตามการวิเคราะห์ข้อมูลทางอุตุนิยมวิทยาจาก Climate Reanalyzer ในบริบทนี้ คลื่นความร้อนในช่วงต้นฤดูร้อนในซีกโลกเหนือนั้นหนักมาก เช่นเดียวกับอเมริกากลางและทางตะวันตกเฉียงใต้และตะวันออกของสหรัฐอเมริกาที่เผชิญคลื่นความร้อนแทบจะระเบิดในเดือนพฤษภาคมและมิถุนายน อุณหภูมิพื้นผิวยังทะยานขึ้นในตะวันออกกลาง เอเชียใต้ และแอฟริกา ระลอกของคลื่นความร้อนทําให้มีผู้เสียชีวิตจํานวนมาก โครงข่ายไฟฟ้าทำงานหนัก และทุบสถิติอุตุนิยมวิทยาที่มีการบันทึกไว้ แอนิเมชั่นด้านบนแสดงอุณหภูมิอากาศพื้นผิวสูงสุดรายวันทั่วแอฟริกาเหนือ ตะวันออกกลางและเอเชียใต้ตั้งแต่วันที่ 15 ถึง 25 มิถุนายน 2567 จัดทำขึ้นโดยการผนวกการสังเกตด้วยดาวเทียมกับอุณหภูมิที่คาดการณ์โดยแบบจําลองระดับโลกของ Goddard Earth Observing System (GEOS) ซึ่งใช้สมการทางคณิตศาสตร์เพื่อแสดงกระบวนการทางกายภาพในชั้นบรรยากาศ พื้นที่สีแดงเข้มสุดบ่งบอกถึงอุณหภูมิมากกว่า 40°C (104°F) ตามรายงานข่าว […]

เมื่อฝุ่นและเมฆหมอกปะทะกับเทือกเขาสุไลมาน

เรียบเรียงจาก https://earthobservatory.nasa.gov/images/152736/haze-meets-the-sulaiman-mountains นักบินอวกาศบนสถานีอวกาศนานาชาติถ่ายภาพเฉียงของเทือกเขาสุไลมานในเขตภาคกลางของปากีสถาน แนวเทือกเขานี้เป็นผลมาจากการปะทะกันแบบสโลว์โมชั่นของแผ่นเปลือกโลกอินเดียและยูเรเซียที่เริ่มขึ้นเมื่อประมาณ 60 ล้านปีก่อน ยอดเขาสูงจากระดับน้ําทะเลมากกว่า 3,000 เมตร (10,000 ฟุต) ทางตอนเหนือของเทือกเขา ดังแสดงในภาพถ่ายนี้ เทือกเขาสุไลมานเป็นแนวปราการธรรมชาติระหว่างที่ราบสูงทางทิศตะวันตกและหุบเขาแม่น้ําสินธุทางทิศตะวันออก ลมที่พัดมาจากมหาสมุทรอินเดียและที่ราบน้ําท่วมถึงของลุ่มแม่น้ำสินธุนําความชื้นและละอองลอยเข้าไปในแผ่นดิน ทําให้เกิดฝุ่น หมอก และเมฆรวมกันในส่วนที่เป็นกระแสลมของเทือกเขา เมฆและฝุ่นไม่อาจเคลื่อนตัวผ่านผ่านภูมิประเทศที่มีความสูงในเขตเทือกเขา ดังนั้นจึงเคลื่อนตัวไปตามลักษณะภูมิประเทศ(Terrain-forced flow) ตามช่องว่างของเทือกเขา อย่างไรก็ตาม มีการเคลฃื่อนตัวของกระแสไอน้ําขนาดเล็กผ่านช่องเขาใกล้เมือง Dhana Sar คุณลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ของการถ่ายภาพนักบินอวกาศของโลกคือความสามารถของลูกเรือบนสถานีอวกาศในการเน้นถึงภูมิทัศน์โดยการถ่ายภาพจากมุมมองอื่นที่ไม่ใช่แบบตรงลงมา (nadir) ภาพนี้ใช้ประโยชน์จากมุมมองเฉียงเพื่อเน้นถึงความสลับซับซ้อนของแนวเทือกเขาสุไลมาน Astronaut photograph ISS070-E-42565 was acquired on December 17, 2023, with a Nikon D5 digital camera using a focal length of 460 millimeters. It is provided by […]

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active
  Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compareสถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่  www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf
Save settings
Cookies settings