เขตสังเวยสารพิษ

เรื่อง : ธารา บัวคำศรี(ปี 2543) ระหว่างบรรทัดของการคิดค้นและปฎิบัติการทางสังคมและสิ่งแวดล้อมในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ผมมักนึกถึงคำพูดของนักมานุษยวิทยาท่านหนึ่งที่เคยกล่าวไว้ว่า “เราไม่ควรมองข้ามพลังของกลุ่มคนเล็ก ๆ เพราะว่านอกจากนี้แล้ว ไม่มีสิ่งใดเลยที่เปลี่ยนแปลงโลก” อยู่เสมอ เราอาจใช้เวลามากเกินไปเพื่อถกเถียงถึงแนวทางการฟื้นฟูและปกป้องดูแลรักษาโลกที่เราอาศัยอยู่ และอาจใช้เวลาที่เหลือไม่มากนักในการลงมือทำ ปี พ.ศ. 2543 ผมและเพื่อนพ้องชาวกรีนพีซมีโอกาสไปเยือนถิ่นที่ถูกขนานนามว่า “เส้นทางแห่งมะเร็ง” ในหลุยเซียน่า ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีปัญหามลพิษรุนแรงอันดับต้น ๆ แห่งหนึ่งของสหรัฐอเมริกา โรงงานอุตสาหกรรมเคมีและปิโตรเคมีตามทุ่งราบริมฝั่งแม่น้ำมิสซีสซิป เราไปเยี่ยมชุมชนผิวสีหลายแห่งที่เจ้าหน้าที่ของกรีนพีซลงไปทำงานด้วย เด็ก สตรีและคนชราหลายคนเจ็บป่วยและเสียชีวิตและเป็นเหยื่อของมลพิษ พื้นที่ทางธรรมชาติเช่น ทะเลสาบ ที่ลุ่มน้ำขัง ชะวากทะเล และสรรพชีวิตในห่วงโซ่อาหารในระบบนิเวศแถบนั้นปนเปื้อนไปสารมลพิษที่ตกค้าง มีการเพิ่มขึ้นของโรคมะเร็งจากการศึกษาวิจัยด้านสุขภาพของสถาบันวิชาการในพื้นที่ คนผิวสีที่นั่นรวมตัวกันอย่างเข้มแข็งเพื่อปกป้องสิทธิชุมชน สุขภาพและสิ่งแวดล้อมจากภัยคุกคามทางอุตสาหกรรม และมีบทบาทสำคัญในการเป็นประจักษ์พยานเพื่อยุติการขยายตัวของอุตสาหกรรมในพื้นที่ แสงเทียนที่พวกเขาจุดขึ้นในค่ำคืนอันเย็นเยือกวันหนึ่งท่ามกลางไฟเพลิงของปิโตรเคมีและม่านหมอกแห่งมลพิษเป็นแรงบันดาลใจกับแขกที่มาเยือนให้ตระหนักถึงพลังของปัจเจกชนที่จะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น ผมได้แต่หวังว่า พวกเขาจะได้รับชัยชนะจากการต่อสู้เพื่อความยุติธรรมทางสิ่งแวดล้อมสักวันหนึ่ง บนเส้นทางกลับบ้าน ผมอ่านบทความของศาสตราจารย์ด้านเคมีผู้ซึ่งในที่สุดผันตัวเองมาเป็นนักกิจกรรมรณรงค์สิ่งแวดล้อมที่น่าจับมองผู้หนึ่ง เขาเป็นผู้มีส่วนสำคัญต่อขบวนการเคลื่อนไหวสิ่งแวดล้อมด้านอากาศสะอาดในฟิลิปปินส์จนในที่สุดนำไปสู่การออกกฎหมายอากาศสะอาดซึ่งห้ามมิให้ก่อสร้างโรงงานเผาขยะและค้นหาทางเลือกที่ยั่งยืนและเป็นธรรม เขาเป็นผู้มีส่วนสำคัญไม่มากก็น้อยที่ทำให้ผู้นำกลุ่มอนุรักษ์กาญจนบุรีปฏิเสธไม่รับโครงการจัดการขยะระดับภูมิภาคเนื่องจากมีประเด็นแฝงเร้นเกี่ยวกับเทคโนโลยีสกปรกที่ไม่ใช้แล้วจากประเทศอุตสาหกรรม ศาสตราจารย์ผู้นี้เขียนบทความไว้อย่างจับใจผมว่า “เราอาจต้องการเครื่องจักร หากสิ่งที่สำคัญจำเป็นยิ่งกว่าคือ เราต้องรู้ว่าเมื่อไรเราจึงจะปิดมัน เราต้องสร้างความสัมพันธ์กับผู้คนอื่นๆ ที่อยู่รายรอบตัวเรา มิใช่กับของสะสม เราจำเป็นต้องพัฒนาชุมชนอย่างจริงใจ เราจำเป็นต้องรื้อฟื้นความสัมพันธ์กับผู้คนที่อยู่รอบตัวเรา ความเอาใจใส่ควรเคลื่อนจากเมืองไปสู่ชนบท จากเด็กอัจฉริยะไปสู่คนเฒ่าชรา จากเจ้าขุนมูลนายและข้าราชการไปสู่สามัญชน จากผู้เชี่ยวชาญไปสู่คนเดินดิน […]

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active
  Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compareสถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่  www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf
Save settings
Cookies settings