เซลล์สุริยะ
เทคโนโลยีเซลล์สุริยะ(โฟโตโวลทาอิก) มีรังสีความร้อนจากดวงอาทิตย์เพียงพอที่จะใช้ประโยชน์ได้ทั่วทั้งโลกเพื่อตอบสนองความต้องการที่เพิ่มขึ้นอย่างมากของการใช้ระบบพลังงานแสงอาทิตย์ แสงอาทิตย์ที่มาถึงพื้นผิวโลกนั้นเพียงพอที่จะให้พลังงานมากได้เป็น 2,850 เท่า ของพลังงานที่เราใช้ในปัจจุบัน โดยเฉลี่ยในระดับโลก พื้นดินทุก ๆ 1 ตารางเมตร รับแสงอาทิตย์พอที่จะผลิตไฟฟ้าได้ 1,700 กิโลวัตต์ชั่วโมงในทุก ๆ ปี รังสีแสงอาทิตย์ในยุโรปโดยเฉลี่ยมีค่าประมาณ 1,000 กิโลวัตต์ชั่วโมงต่อ 1 ตารางเมตร ส่วนในภูมิภาคตะวันออกกลางซึ่งมีค่า 1,800 กิโลวัตต์ชั่วโมงต่อ 1 ตารางเมตร และในประเทศไทย จากการคำนวณรังสีรวมของดวงอาทิตย์รายวันเฉลี่ยต่อปีของพื้นที่ทั่วประเทศพบว่ามีค่าเท่ากับ 18.2MJ/m2-day เซลล์สุริยะ (Photovoltaic – PV) เป็นการผลิตไฟฟ้าจากแสง ความลับของกระบวนการนี้คือการใช้วัสดุกึ่งตัวนำ (semiconductor) ซึ่งมีการปรับเปลี่ยนให้ปล่อยอิเล็กตรอน ซึ่งเป็นอนุภาคที่มีประจุลบและทำให้เกิดกระแสไฟฟ้า วัสดุกึ่งตัวนำที่ใช้กันทั่วไปในแผงเซลล์สุริยะคือซิลิกอน ซึ่งเป็นธาตุที่เป็นส่วนประกอบทั่วไปของทราย แผงเซลล์สุริยะจะประกอบด้วยชั้นวัสดุกึ่งตัวนำสองชั้น ชั้นหนึ่งเป็นประจุบวก ส่วนอีกชั้นหนึ่งเป็นประจุลบ เมื่อมีแสงตกกระทบลงบนวัสดุกึ่งตัวนำ สนามไฟฟ้าจะเกิดขึ้นข้ามรอยต่อระหว่างชั้นซึ่งทำให้เกิดการไหลเวียนของกระแสไฟฟ้า ยิ่งความเข้มของแสงมาก การไหลเวียนของไฟฟ้าที่จะเพิ่มมากขึ้น ดังนั้น ระบบแผงเซลล์สุริยะไม่ต้องการแสงอาทิตย์อันเจิดจ้าเพื่อให้มันทำงาน มันสามารถผลิตไฟฟ้าได้แม้ในวันที่มีเมฆมาก แผงเซลล์สุริยะต่างจากระบบรวบรวมความร้อนจากแสงอาทิตย์ซึ่งจะใช้ลำแสงอาทิตย์ไปทำให้เกิดความร้อนเพื่อใช้เป็นน้ำร้อนในบ้านเรือนหรือสระว่ายน้ำ ส่วนประกอบสำคัญที่สุดของแผงเซลล์สุริยะคือเซลล์แต่ละชิ้นรวมกันเป็นแผงเซลล์แต่ละแผง การนำแผงเซลล์มาต่อรวมกันเป็นหน่วยที่มีขนาดใหญ่ขึ้น เรียกว่าโมดูลตัวแปลงไฟฟ้า (Inverter) จะเปลี่ยนไฟฟ้าที่ได้ให้อยู่ในรูปของไฟฟ้าที่เหมาะสมกับการใช้ในชีวิตประจำวัน […]
