วิฑูรย์ เลื่ยนจำรูญ vs กลยุทธ์ปิดปากประชาชน

การฟ้องปิดปาก(SLAPP)คุณวิฑูรย์ เลี่ยนจำรูญ โดยบริษัทอุตสาหกรรมเกษตรและอาหารยักษ์ใหญ่กรณีการระบาดของปลาหมอคางดำ สะท้อนให้เห็นถึง การพูดความจริงต่ออำนาจ (speak truth to power) ได้เขย่า “สถานะที่เป็นอยู่” ขององค์กรธุรกิจที่มีลักษณะไม่เพียงแต่ยึดกุมระบบอาหาร หากยังครอบงำการเล่าเรื่องระบบอาหารด้วย ครั้งหนึ่ง วันทนา ศิวะ นักฟิสิกส์ชาวอินเดียผู้กลายมาเป็นนักเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อมและอาหาร กล่าวว่า “เมื่อการทำงานของเรามีประสิทธิภาพ การโต้กลับก็จะเกิดขึ้น การโต้กลับเป็นส่วนหนึ่งของขบวนการเคลื่อนไหวสิ่งแวดล้อมและการเปลี่ยนแปลงทางสังคม เพราะมันแสดงให้เห็นว่ามีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น” นั่นหมายถึง SLAPP กรณีนี้คือ Green Backlash ในความหมายที่กว้างขึ้น บริษัทที่ฟ้องปิดปากคุณวิฑูรย์นั้นไม่ธรรมดา ในทางสากล ถือว่าเป็นหนึ่งใน keystone actors แห่งยุคแอนโทรโปซีน (Anthropocene) https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0127533 หากจะขยายความก็คือ เป็นหนึ่งในบริษัทเพียง 13 แห่งในโลกที่ควบคุมการประมงทะเลทั่วโลกถึง 11–16% (9–13 ล้านตัน) และควบคุมสต็อกปลาที่ใหญ่และมีค่าทางเศรษฐกิจมากที่สุดถึง 19–40% รวมถึงชนิดพันธุ์ที่มีบทบาทสำคัญในระบบนิเวศ บริษัทเหล่านี้ครอบงำทุกส่วนของห่วงโซ่การผลิตอาหารทะเล ดำเนินการผ่านเครือข่ายบริษัทย่อยทั่วโลกและมีส่วนร่วมอย่างลึกซึ้งในกระบวนการตัดสินใจด้านการประมงและการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ และหาก keystone actors เหล่านี้มีภาวะผู้นำด้านความยั่งยืนก็อาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อเนื่องในอุตสาหกรรมอาหารทะเลทั้งหมด และช่วยให้เกิดการเปลี่ยนผ่านที่สำคัญไปสู่การจัดการทรัพยากรชีวภาพทางทะเลและระบบนิเวศที่ดีขึ้นได้ แต่คนที่บริษัทฟ้องปิดปากอย่างคุณวิฑูรย์ เลี่ยนจำรูญนั้นก็ไม่ธรรมดา […]

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active
  Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compareสถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่  www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf
Save settings
Cookies settings