“โซลาร์ รูฟท็อป”ป่วนหนัก ร้องขอความชัดเจน กกพ.กรณีขยายเวลาโครงการ-ใบ รง.4 สุดอืด ชี้ถ้าโครงการนี้ไปไม่รอดเกิดความเสียหายเกือบหมื่นล้าน

แหล่งข่าวจากผู้ประกอบการที่ผ่านการคัดเลือกให้ผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ที่ติดตั้งบนหลังคา (โซลาร์ รูฟท็อป) เปิดเผยว่า มีปัญหาเกิดขึ้นและทำให้ผู้ประกอบการวิตกกังวลอย่างยิ่ง เนื่องจากขณะนี้ยังไม่มีความชัดเจนเรื่องการขยายกำหนดการจ่ายไฟฟ้าเข้าระบบเชิงพาณิชย์ (SCOD) ของโครงการโรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ที่ติดตั้งบนหลังคา (โซลาร์ รูฟท็อป) จากสำนักงานคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน (กกพ.) ซึ่งกำหนดไว้เป็นภายใน 31 ธันวาคม 2556

ขณะเดียวกันโครงการนี้ มีความจำเป็นต้องขอใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงาน (รง.4) เนื่องจากการพิจารณาตามมาตรา 31 ของพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2535 กำหนดให้การประกอบกิจการโรงงานใด มีความเกี่ยวข้องกับประชาชน ผู้ประกอบการต้องได้รับอนุญาตก่อนเริ่มดำเนินการ เพื่อประสิทธิภาพและอำนวยความสะดวก และเพื่อไม่ให้เกิดปัญหาช่องว่าง หน่วยงานใดที่จะมาดูแล

หากโครงการโซลาร์รูฟยังมีปัญหาความล่าช้านี้ ต่อสองประเด็นดังกล่าวทำให้ผู้ประกอบการที่ผ่านการคัดเลือกในโครงการโซลาร์ รูฟท็อป ของการไฟฟ้านครหลวง (กฟน.) และการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค (กฟภ.) เดือดร้อน ซึ่งส่อเค้าว่าจะเกิดความวุ่นวายและมีปัญหาตามมาในอนาคต โดยเฉพาะผู้ประกอบการรายย่อยจะมีปัญหาค่อนข้างสูง เนื่องจากมีประเด็นเรื่องกระแสเงินสดหมุนเวียนไม่เพียงพอ เพราะได้จ่ายเงินให้กับผู้รับเหมาไปแล้ว แต่ยังไม่สามารถก่อสร้างและติดตั้งได้เนื่องจากรอใบอนุญาต รง.4 จึงอยากให้ทางการออกมาตรการที่ชัดเจน อนุญาต รง.4

” โครงการโซลาร์ รูฟท็อป ที่ผ่านมาได้อนุมัติไปแล้ว 200 เมกะวัตต์ แบ่งเป็น 100 เมกะวัตต์สำหรับบ้านพักอาศัยและอีก 100 เมกะวัตต์สำหรับโครงการขนาดใหญ่ตอนนี้กำลังเดือดร้อนอย่างหนัก เพราะ กกพ.ซึ่งเป็นศูนย์กลางในการดำเนินเรื่องใบอนุญาตทุกชนิดยังไม่มีความชัดเจนใดๆ ออกมา โดยเฉพาะเรื่องขยายระยะเวลาและก็ไม่สามารถยกเว้นใบ รง.4 ได้อย่างที่ กกพ.เคยแจ้งไว้ และที่ผ่านมา กลุ่มผู้ประกอบการหลายรายได้สั่งซื้อสินค้าและอุปกรณ์เข้ามาบางส่วน โดยอยู่ระหว่างเตรียมการเริ่มก่อสร้าง แต่เมื่อไม่มีความชัดเจนว่าจะได้รับใบอนุญาต รง.4 เมื่อไหร่ และจะเลื่อนกำหนดการจ่ายไฟฟ้าได้ไปถึงเมื่อใด รวมถึงระยะเวลาก่อสร้างหลังจากได้รับใบอนุญาต รง. 4 จะเพียงพอที่จะก่อสร้างได้หรือไม่ จึงทำให้เป็นภาระที่ผู้ประกอบการต้องแบกรับเอาไว้ อาทิ บางรายสั่งของมาแล้วแต่ไม่สามารถดำเนินการก่อสร้างได้ หรือมีบางรายได้ว่าจ้างผู้รับเหมาไปแล้ว ปัจจุบันเริ่มจะไม่มีเงินไปจ่ายให้กับผู้รับเหมาแล้ว ทำให้งานค้าง ดังนั้นอาจะเป็นประเด็นที่ส่อเค้าว่าจะเกิดความวุ่นวายในอนาคต จึงอยากให้ กกพ.และกระทรวงพลังงาน แสดงจุดยืนว่าจะดำเนินการอย่างไร”

กลุ่มผู้ประกอบการ กล่าวต่อว่าหากโครงการดังกล่าวต้องสะดุด หรือระงับไป คาดว่าจะก่อให้เกิดความเสียหายจำนวนมหาศาล คิดเป็นมูลค่ามากกว่า 7,000-8,000 ล้านบาท และกลุ่มผู้ประกอบการได้รวมตัวกันและส่งเรื่องถึงสภาอุตสาหกรรมเซลล์แสงอาทิตย์ไทย (TPVA) เพื่อให้เป็นตัวแทนในการประสานงานต่อไป และทราบว่าภายในสัปดาห์นี้จะยื่นเรื่องเสนอเข้าไปยัง กกพ. อีกครั้ง หลังจากที่ได้ยื่นเรื่องดังกล่าวไปแล้วเมื่อ 2 สัปดาห์ที่ผ่านมา เพื่อแจ้งให้ทราบว่าผู้ประกอบการทั้งหมดเดือดร้อนแล้วและ ต้องการให้มีความชัดเจน ไม่ต้องการให้ปัญหาคาราคาชัง

“เกี่ยวกับเรื่องใบ รง.4 ที่ล่าช้า ก็ไม่รู้ว่าสาเหตุเกิดจากอะไรและติดขัดตรงไหน เพราะที่ผ่านมาผู้ประกอบการดำเนินงานตามขั้นตอนทุกอย่าง ตั้งแต่การเข้าไปคุยกับ อบต. ให้มาดูโรงงานและคำนวณว่ามันมีความพร้อมในทุกๆ ด้าน สามารถก่อสร้างและติดตั้งอุปกรณ์ได้ ซึ่งที่ผ่านมาได้ออกใบ อ.1 (ใบอนุญาตก่อสร้างอาคาร ดัดแปลงอาคาร หรือรื้อถอนอาคาร) เรียบร้อย จากนั้นก็รวบรวมเอกสารแล้วไปติดประกาศที่จังหวัดอีก 15 วัน และส่งเรื่องมาที่ส่วนกลาง ซึ่งได้ดำเนินการมาแล้วตั้งแต่เดือนตุลาคมที่ผ่านมา ขั้นตอนต่อจากนี้คือผู้ใหญ่ในกระทรวงอุตสาหกรรมอนุมัติ แต่ขณะนี้ยังไม่ผ่านขั้นตอนดังกล่าว และสาเหตุที่ 2 เรื่องการขยายเวลา ซึ่ง กกพ. มีอำนาจคนเดียวที่จะอนุมัติ แต่ กกพ.ก็ไม่ประกาศว่าจะขยายหรือไม่ขยาย ยังคงเงียบอยู่และหน่วยงานที่มีอำนาจตัดสินเรื่องดังกล่าวมีเพียง กกพ. เท่านั้น คือถ้าไม่ได้ใบอนุญาต รง.4 ก็ควรจะเลื่อนระยะเวลาออกไปอีกประมาณ 6 เดือน ถึง 1 ปี แต่เรื่องก็เงียบไป ปล่อยให้เป็นสุญญากาศแบบนี้ผู้ประกอบการก็ตาย ” แหล่งข่าวกล่าวในที่สุด

กลุ่มธุรกิจหลัก ๆ ที่ได้รับการคัดเลือกในรอบนี้ ได้แก่ กลุ่มบริษัท ไทยโซล่าร์ เอ็นเนอร์ยี่ จำกัด (TSE) ของนางสาวแคทลีน มาลีนนท์ ได้รับสิทธิ์ทั้งสิ้น 11 โครงการ กำลังการผลิต 11,000 กิโลวัตต์, กลุ่มบริษัทสกายโซล่าร์ พาวเวอร์ ของนางสาวปาลีรัฐ ปานบุญห้อม จำนวน 5 โครงการ กำลังผลิต 4,800 กิโลวัตต์, บมจ.ดับบลิวเอชเอ คอร์ปอเรชั่น ร่วมกับ บมจ. เอสพีซีจีจำนวน 9 โครงการ กำลังการผลิต 4,234 กิโลวัตต์, บมจ.กันกุลเอ็นจิเนียริ่ง จำนวน 3 โครงการ กำลังผลิต 2,673.96 กิโลวัตต์, กลุ่มไทยซัมมิท จำนวน 3 โครงการ กำลังผลิต 2,411.28 กิโลวัตต์, บมจ.ดับบลิวเอชเอ คอร์ปอเรชั่น ร่วมกับ บมจ.กันกุลเอ็นจิเนียริ่ง จำนวน 4 โครงการ กำลังผลิต 3,297.84 กิโลวัตต์, กลุ่ม บมจ.เด็มโก้ จำนวน 7 โครงการ กำลังผลิต 3,193.86 กิโลวัตต์

นอกจากนี้ยังมี บริษัท เอสเอฟ ดีเวลล็อปเมนท์ ซึ่งดำเนินธุรกิจศูนย์การค้าได้รับเลือกจำนวน 1 โครงการ กำลังผลิต 1,000 กิโลวัตต์, กลุ่มน้ำตาลมิตรผล ได้จัดตั้งบริษัทมิตรผล ไบโอ เพาเวอร์ จำนวน 1 โครงการ 989 กิโลวัตต์, กลุ่ม บมจ. ยูนิเวอร์แซล แอดซอร์บเบ้นท์ แอนด์ เคมิคัลส์ จำนวน 3 โครงการ 1,290.92 กิโลวัตต์ และกลุ่มอพอลโล่ โซล่าร์ ซึ่งมีนายวีระเดช เตชะไพบูลย์ กับนายตามใจ ขำภโต เป็นกรรมการได้รับสิทธิ์ 3 โครงการ กำลังผลิต 2,221.56 กิโลวัตต์ เป็นต้น

Leave a Reply

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active
  Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compareสถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่  www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf
Save settings
Cookies settings