กรณีนายเปรมชัย กรรณสูต ประธานบริหารและกรรมการ บมจ.อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ พร้อมพวกอีก 3 คนเดินทางเข้าไปในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรฝั่งตะวันตกในช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2561 และจากการตรวจสอบของเจ้าหน้าที่เขตรักษาพันธ์ุสัตว์ป่าในเวลาต่อมาพบหลักฐานการล่าสัตว์ จึงทำการจับกุมเพื่อส่งคดี สภอ.ทองผาภูมิ นายเปรมชัย กรรณสูตและพวกปฏิเสธข้อกล่าวหาและได้รับการปล่อยตัวเป็นการชั่วคราวในระหว่างการสอบสวนโดยศาลให้ประกันตัวแล้วด้วยวงเงินคนละ 150,000 บาท กลายเป็นคำถามใหญ่ของคนในสังคมว่าอิทธิพลและสถานะทางธุรกิจอันใหญ่โตของผู้ต้องหาจะส่งผลต่อกระบวนการสืบสวนและดำเนินคดีทางกฏหมายอย่างไร จะนำไปสู่บรรทัดฐานที่โปร่งใสเท่าเทียมในกระบวนการยุติธรรมของไทยหรือไม่

การที่คนระดับซีอีโอ(CEO) ขององค์กรธุรกิจที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยอย่าง บจม.อิตาเลียนไทย ซึ่งเป็นรายใหญ่ในการก่อสร้างโครงการขนาดใหญ่รวมถึงเขื่อนผลิตไฟฟ้าและโรงไฟฟ้าถ่านหิน เข้าไปมีส่วนพัวพันกับกรณีอื้อฉาวข้างต้น แม้ยังอยู่ในระหว่างการสืบสวนสอบสวนและการดำเนินคดีในชั้นศาล เรายังอาจตั้งคำถามภายใต้กรอบการกำกับดูแลกิจการที่ดี (Good Corporate Governance)ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับบทบาทของซีอีโอได้ในขณะเดียวกัน

ในโลกปัจจุบันที่การพัฒนาที่ยั่งยืนถูกผนวกเข้าไปในวาระหลักของการดำเนินงานของบรรษัทและองค์ธุรกิจทั่วโลกรวมถึงตลาดทุน สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย(ก.ล.ต.) ระบุว่า “เป้าหมายตลาดทุนที่ต้องมีคือ หากต้องการเติบโตและอยู่ได้อย่างยั่งยืน การดำเนินงานของตลาดทุนและผู้ที่เกี่ยวข้องจะต้องไม่ละเลยประโยชน์และผลกระทบต่อสังคม สิ่งแวดล้อมและผู้มีส่วนได้เสีย ไม่ใช่เพื่อผลกำไรทางธุรกิจหรือประโยชน์เฉพาะแก่บุคคลบางกลุ่มอีกต่อไป กลยุทธ์ในการดำเนินงานจึงต้องกว้างไกลออกไปรวมถึงสังคม สิ่งแวดล้อมและโลกที่เราอยู่ด้วย”

แนวปฏิบัติที่ ก.ล.ต. นำมาใช้คือ แผนพัฒนาความยั่งยืนของบริษัทจดทะเบียน(Sustainability Development Roadmap) ในส่วนของการกำกับดูแลกิจการที่ดี ตลาดหลักทรัพย์ได้รณรงค์และส่งเสริมให้บริษัทจดทะเบียนตระหนักถึงความสำคัญและประโยชน์โดยเสนอหลักการกำกับดูแลกิจการที่ดี 15 ข้อ และมีการปรับปรุงตามหลักการกำกับดูแลกิจการของ The Organization for Economic Co-Operation and Development ในปี 2545 ข้อเสนอแนะของธนาคารโลกในปี 2549 และปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติมให้สอดคล้องกับหลักเกณฑ์ ASEAN Corporate Governance Scorecard (ASEAN CG Scorecard) ซึ่งเป็นเครื่องมือหนึ่งที่ใช้วัดระดับ “การกำกับดูแลกิจการของบริษัทจดทะเบียน” สำหรับประเทศในกลุ่ม ASEAN ในปี 2555

หนึ่งในตัวอย่างแบบประเมินการกำกับดูแลกิจการของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยคือ แบบประเมิน CEO ซึ่งถึงแม้ว่าจะเป็นการประเมินที่เน้นไปที่ความเป็นผู้นำและผลงานทางธุรกิจ แต่มีเกณฑ์ประเมินในข้อที่ 10 ว่าด้วยความสัมพันธ์กับภายนอกและคุณลักษณะส่วนตัวของ CEO ดังนี้คือ

ความสัมพันธ์กับภายนอก

  1. CEO ของบริษัทในการสื่อสารต่อผู้มีส่วนได้เสียรวมถึงองค์กรและกลุ่มชุมชนต่างๆ ได้อย่างมีประสิทธิผล
  2. CEO ได้จัดการกับประเด็นการประชาสัมพันธ์อย่างมืออาชีพ สร้างค่านิยมและภาพลักษณ์ที่ดีให้องค์กร และลดประเด็นปัญหาต่างๆ จากชุมชนและสาธารณชนทั่วไป
  3. CEO ได้ส่งเสริมการดำเนินธุรกิจด้วยความรับผิดชอบต่อสังคมและการมีส่วนร่วมของชุมชนในการส่งเสริมภาพลักษณ์ที่ดีของบริษัท รวมทั้งสร้างความตระหนักในผลิตภัณฑ์และบริการขององค์กรที่เสนอให้กับชุมชนและสาธารณชนทั่วไป

คุณลักษณะส่วนตัว

  1. CEO มีการสร้างภาพลักษณ์ที่มีผลเชิงบวกต่อบริษัทรวมถึงแสดงบุคลิกภาพ การมองการณ์ไกล และทัศนคติที่ทำให้ผู้มีส่วนได้เสียให้ความเชื่อถือและให้การสนับสนุน
  2. CEO ได้รักษาไว้ซึ่งมาตรฐานระดับสูงทางจริยธรรมและความซื่อสัตย์สุจริต รวมถึงความสมดุลในการบริหารเวลาและการลำดับความสำคัญทั้งในเรื่องงานและเรื่องส่วนตัวได้เป็นอย่างดี

แม้ว่าตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยได้ออกแบบประเมิน CEO บางส่วนข้างต้น ให้ CEO ประเมินตนเองหรือให้กรรมการพิจารณาค่าตอบแทนหรือกรรมการบริษัทประเมินเป็นรายบุคคลหรือประเมินรวมทั้งคณะก็ตาม แต่ประชาชนทั่วไปรวมถึงผู้ถือหุ้น ขณะเดียวกัน กลุ่มประชาสังคมและสื่อมวลชนที่ถือว่าเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียก็สามารถใช้เกณฑ์เหล่านี้มาหยิบยกเพื่อตั้งคำถามวงกว้างเรื่องจริยธรรมของ CEO กรณีการล่าสัตว์ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรฝั่งตะวันตกหรือเรื่องอื่นๆ รวมถึงการนำเสนอเกณฑ์อื่นๆ ต่อคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์เพื่อความโปร่งใสตรวจสอบและภาระรับผิดของผู้นำองค์กรธุรกิจได้

การตรวจสอบจับตาพฤติกรรมของบรรษัทและผู้นำองค์กรธุรกิจเป็นแนวปฏิบัติที่เกิดขึ้นทั่วโลก ในปี 2560 ที่ผ่านมา นิตยสารฟอร์จูนได้รายงานและจัดลำดับประจำปีว่าด้วย “10 เรื่องอื้อฉาวใหญ่ของธุรกิจโลก” ซึ่งประกอบด้วยกรณีการคอรัปชั่น การตัดสินบนและการคุกคามทางเพศไปจนถึงการกำกับดูแลกิจการที่ผิดพลาดของผู้นำของบรรษัทชั้นนำหลายแห่งทั่วโลก

การทำงานร่วมกันของกลุ่มต่างๆ ที่ต้องการสร้างความเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นในสังคมไทยเป็นเรื่องจำเป็นเพื่อจับตาและตรวจสอบการดำเนินงานของบริษัท ตลาดทุนและผู้ที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะพฤติกรรมของผู้นำที่มุ่งผลกำไรทางธุรกิจหรือประโยชน์เฉพาะแก่บุคคลบางกลุ่มและละเลยผลกระทบต่อสังคม สิ่งแวดล้อมและผู้มีส่วนได้เสีย

ในขณะที่ สังคมไทยกำลังจับตาดูผลของการสืบสวนและการดำเนินคดีอย่างโปร่งใสและถึงที่สุดกรณีการล่าสัตว์ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรฝั่งตะวันตก เรื่องราวของพฤติกรรมของผู้นำบริษัทเอกชนรับเหมาก่อสร้างรายใหญ่ได้ถูกบันทึกไว้ในฐานะหนึ่งใน “เรื่องอื้อฉาว” แห่งปีไปแล้ว

Leave a Reply

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active
  Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compareสถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่  www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf
Save settings
Cookies settings