เรียบเรียงจาก https://theconversation.com/moo-deng-the-celebrated-hippos-real-home-has-disappeared-will-the-world-restore-it-241815fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR3BCSj8zjk1MLXHkTkgUwlWCiuKNPmVurUJvEe5i7il0WqagEEYzt4MS1w_aem_pjYoPqWnorw8qaosT4yf1g

เขียน : Huanyuan Zhang-Zheng, College Lecturer at Worcester College, and Postdoctoral Researcher at School of Geography and the Environment, University of Oxford และ Sulemana Bawa, PhD Candidate in Conservation Biology, University of Oxford
ภาพ AI

ลูกฮิปโปอ้วนท้วนและขี้เล่นที่กลายเป็นไวรัลในสวนสัตว์ของไทย สะท้อนเรื่องราวน่าเศร้าเกี่ยวกับฮิปโปป่า

“หมูเด้ง” เป็นลูกฮิปโปแคระวัย 2 เดือนที่ชอบกระดิกหูอย่างสนุกสนานและเล่นน้ำอย่างมีความสุข เธอมีชีวิตดุจซูเปอร์สตาร์ที่สวนสัตว์เปิดเขาเขียว ซึ่งมีผู้คนมาชมอย่างล้นหลาม – แต่โอกาสที่จะได้พบญาติของเธอในป่ามีน้อยมาก

ฮิปโปแคระ (Choeropsis liberiensis) เป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ โดยมีจำนวนเหลืออยู่ไม่ถึง 2,500 ตัว จำนวนของพวกมันลดลงอย่างน่าตกใจ การสำรวจระยะยาวในอุทยานแห่งชาติแห่งหนึ่งในประเทศไอวอรีโคสต์พบฮิปโปแคระ 12,000 ตัวในปี 1982; 5,000 ตัวในปี 1997 และ 2,000 ตัวในปี 2011 ปัจจุบัน ฮิปโปเหล่านี้หาได้ยากในพื้นที่ถิ่นกำเนิดของพวกมันทางตะวันตกของแอฟริกา

บางทีอาจไม่น่าแปลกใจที่ฮิปโปแคระจะรู้สึกสบายใจที่สุดเมื่ออยู่ลึกในป่า นักสำรวจชาวยุโรปยุคแรกที่เดินทางมาถึงไลบีเรียได้เขียนบันทึกว่า ฮิปโปชนิดนี้ชอบออกหากินในเวลากลางคืนและซ่อนตัวในน้ำหรือพุ่มไม้หนาในช่วงกลางวัน

ฮิปโปแคระเป็นสัตว์ที่มีนิสัยลึกลับมาก จนกระทั่งนักสำรวจในศตวรรษที่ 19 ได้บันทึกไว้ว่า: หากมีใครเดินข้ามเส้นทางหรือลอดอุโมงค์ที่พวกมันใช้เดินทางผ่านพืชพรรณหนาแน่น ฮิปโปเหล่านี้จะละทิ้งเส้นทางนั้นไปชั่วขณะหนึ่ง

จิตวิญญานที่บอบบาง

การทำลายป่าอย่างแพร่หลายและการถูกรบกวนอย่างต่อเนื่องทำให้ฮิปโปแคระอยู่รอดได้ยาก เนื่องจากพวกมันต้องการป่าทึบและพื้นที่ชุ่มน้ำ ซึ่งเดิมทีพวกมันอาศัยอยู่ในพื้นที่เล็กอยู่แล้ว ป่าทางตะวันตกของแอฟริกาได้สูญเสียพื้นที่ดั้งเดิมไปมากกว่า 80% ซึ่งทำให้ฮิปโปแคระป่าเหล่านี้ต้องอยู่อย่างจำกัดในบริเวณป่าชาติ Gola (เซียร์ราลีโอน) และอุทยานแห่งชาติ Sapo (ไลบีเรีย)


The world once had several pygmy hippo species. Only one remains, in West Africa. IUCN, CC BY-S

ด้วยป่าของพวกมันที่กำลังหายไปอย่างรวดเร็ว ฮิปโปแคระจึงแทบไม่มีพื้นที่เพียงพอที่จะหากิน เจริญเติบโต และสืบพันธุ์ได้ การสำรวจในป่าฝนโกลาและบริเวณโดยรอบพบว่าฮิปโปแคระจำนวนมากต้องซ่อนตัวในพื้นที่ทำเกษตรเก่าที่อยู่นอกเขตคุ้มครอง

การผลิตโกโก้อาจเป็นสาเหตุหลักของการสูญเสียป่า ตามมาด้วยการทำเหมืองทองคำและการตัดไม้ที่ไม่ยั่งยืน กิจกรรมเหล่านี้ลุกล้ำเข้าไปในเขตอนุรักษ์ป่าและพื้นที่คุ้มครองอื่นๆ ที่ควรจะได้รับการปกป้อง

ความพยายามในการอนุรักษ์ป่าครั้งก่อนๆ ล้มเหลว นักอนุรักษ์เสนอให้มีระบบที่ให้ผลตอบแทนทางการเงินแก่เกษตรกร และอนุญาตให้ชุมชนป่าไม้ในท้องถิ่นมีสิทธิ์ปกป้องป่าและจัดการป่าอย่างยั่งยืน แทนการจัดการและบังคับใช้จากภาครัฐเพียงฝ่ายเดียว

สมบัติล้ำค่าของโลก

การสูญเสียป่าทางตะวันตกของแอฟริกาน่าเศร้าเป็นพิเศษ เนื่องจากการวิจัยแสดงให้เห็นว่าผืนป่าที่เหลืออยู่อาจมีความอุดมสมบูรณ์มากที่สุดในโลก มากกว่าป่าฝนอเมซอนเสียอีก

ป่าที่อุดมสมบูรณ์เป็นพิเศษสามารถใช้พลังงานจากแสงอาทิตย์และแปลงเป็นพืชที่กินได้และผลไม้ฉ่ำจำนวนมาก ซึ่งเป็นอาหารที่มากพอสำหรับสัตว์อย่างฮิปโปแคระและส่งเสริมความหลากหลายทางชีวภาพ

ก่อนการสำรวจภาคสนามที่เริ่มขึ้นในปี 2016 นักวิจัยเคยมองข้ามคุณค่าของป่าทางตะวันตกของแอฟริกา โดยเฉพาะความสามารถในการกักเก็บคาร์บอนและช่วยลดภาวะโลกร้อน สาเหตุหนึ่งที่ทำให้เกิดการมองข้ามนี้มาจากป่าที่มักถูกเมฆบัง ทำให้การสังเกตด้วยดาวเทียมทำได้ยาก และยังถูกละเลยจากนักวิจัยตะวันตกเมื่อเทียบกับระบบนิเวศอื่นๆ

ไม่ใช่แค่ครอบครัวใหญ่ของหมูเด้งที่ตกอยู่ในความเสี่ยง ป่าทางตะวันตกของแอฟริกาเป็นบ้านของนกกว่า 900 ชนิด และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเกือบ 400 ชนิด ซึ่งคิดเป็นกว่าหนึ่งในสี่ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั้งหมดในแอฟริกา อนาคตของพวกมันตกอยู่ในความเสี่ยงจากการตัดไม้ทำลายป่าอย่างกว้างขวาง

การประเมินค่าต่ำกว่าความเป็นจริงของป่าทางตะวันตกของแอฟริกาทำให้ป่าเหล่านี้ไม่ได้รับความสำคัญในแผนฟื้นฟูป่าระดับโลก น่าเศร้าที่การตัดไม้ทำลายป่ายังคงดำเนินต่อไป ในปี 2022 เพียงปีเดียว กานาสูญเสียพื้นที่ป่าไปถึง 44,500 เอเคอร์ (ใหญ่เป็นสองเท่าของแมนเชสเตอร์) ซึ่งเพิ่มขึ้นเกือบ 70% จากปี 2021

ป่าฝนเขตร้อนแต่ละแห่งมีความหลากหลายทางชีวภาพที่ไม่สามารถทดแทนได้ ตั้งแต่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ลึกลับของแอฟริกาตะวันตกไปจนถึงนกสีสันสดใสของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ระบบนิเวศเหล่านี้ล้วนมีความสำคัญเท่าเทียมกัน แผนงานที่ครอบคลุมจำเป็นต้องมีเพื่อฟื้นฟูป่าเหล่านี้ ซึ่งรวมถึงการส่งเสริมชุมชนท้องถิ่นให้สามารถจัดการสุขภาพระยะยาวของป่าได้

โครงการริเริ่มระดับโลกที่ตั้งเป้าหมายให้พื้นที่บนบกและในมหาสมุทร 30% ของโลกได้รับการคุ้มครองภายในปี 2030 (หรือที่เรียกว่า 30×30) ไม่ควรมุ่งอนุรักษ์พื้นที่กว้างใหญ่ในเพียงหนึ่งหรือสองแห่ง โดยละเลยพื้นที่สำคัญด้านความหลากหลายทางชีวภาพอื่นๆ ของโลก บทเรียนจากบ้านที่หายไปของหมูเด้งควรทำให้เรามองคุณค่าของระบบนิเวศอย่างเท่าเทียม – และวางแผนการอนุรักษ์ด้วยความระมัดระวังเท่ากัน

Leave a Reply

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active
  Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compareสถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่  www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf
Save settings
Cookies settings