เนปาลฟื้นฟูป่าโดยชุมชนท้องถิ่น
ในคริสตทศวรรษ 1970 เนปาลเผชิญกับวิกฤตสิ่งแวดล้อม ป่าบนไหล่เขาของเนปาลเสื่อมโทรมลงเนื่องจากการขยายพื้นที่ปศุสัตว์และการเก็บเกี่ยวไม้ฟืน ซึ่งนำไปสู่น้ำท่วมและดินถล่มที่เพิ่มขึ้น รายงานของธนาคารโลกในปี 2522 เตือนว่าหากไม่มีโครงการปลูกป่าขนาดใหญ่ ป่าบนเนินเขาของประเทศจะหายไปอย่างมากภายในปี 2533 ในคริสตทศวรรษที่ 1980 และ 1990 รัฐบาลเนปาลเริ่มประเมินแนวปฏิบัติในการจัดการป่าไม้ระดับชาติอีกครั้ง ซึ่งนำไปสู่พระราชบัญญัติป่าไม้ที่สำคัญในปี 2536 กฎหมายนี้อนุญาตให้เจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าของเนปาลส่งมอบป่าสงวนแห่งชาติให้กับกลุ่มป่าชุมชน ผลจากการจัดการที่นำโดยชุมชนนี้ ซึ่งเป็นผลการวิจัยล่าสุดที่ได้รับทุนสนับสนุนจาก NASA พบว่า พื้นที่ป่าปกคลุมเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่าในประเทศเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยภูเขาแห่งนี้ แผนที่ด้านบนแสดงพื้นที่ป่าในประเทศเนปาลในปี 2535 (บน) และ 2559 (ล่าง) ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา พื้นที่ป่าในประเทศเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่า จากร้อยละ 26 เป็นร้อยละ 45 จากการใช้บันทึกข้อมูลระยะยาวจากดาวเทียม Landsat ร่วมกับการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้คนในหมู่บ้านเนปาล กลุ่มวิจัยพบว่าการจัดการป่าชุมชนมีความสัมพันธ์กับการเจริญเติบโตของป่า การเจริญเติบโตของต้นไม้ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในระดับความสูงระดับกลาง บนเนินเขาระหว่างเทือกเขาหิมาลัยและที่ราบของแม่น้ำคงคา เจฟเฟอร์สัน ฟ็อกซ์ หัวหน้านักวิจัยของโครงการ NASA Land Cover Land Use Change และรองผู้อำนวยการฝ่ายวิจัยของ East-West Center ในฮาวายกล่าวว่า […]
วัฐจักรไฟ
บนโลกมีบางสิ่งที่ลุกไหม้อยู่เสมอ ไฟป่าเกิดขึ้นโดยธรรมชาติหรือจากฝีมือมนุษย์ และผู้คนใช้ไฟที่สามารถควบคุมได้เพื่อจัดการพื้นที่เพาะปลูกและทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ และแผ้วถางพืชพรรณธรรมชาติเพื่อการเพาะปลูก ไฟก่อให้เกิดมลพิษทางอากาศจำนวนมาก ปล่อยก๊าซเรือนกระจก และทำให้ระบบนิเวศเสื่อมโทรมโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่ไฟยังสามารถกำจัดพุ่มไม้ที่ตายแล้วและกำลังจะตาย ซึ่งช่วยฟื้นฟูระบบนิเวศให้กลับมามีสุขภาพที่ดีได้ ในระบบนิเวศหลายแห่ง รวมถึงผืนป่าโบเรียลและทุ่งหญ้า พืชมีวิวัฒนาการร่วมกับไฟและต้องการการเผาไหม้เป็นระยะๆ เพื่อขยายพันธุ์ แผนที่ไฟแสดงตำแหน่งของไฟที่กำลังลุกไหม้ทั่วโลกรายเดือน โดยอ้างอิงจากการสังเกตจาก Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer (MODIS) บนดาวเทียม Terra ของ NASA สีของพิกเซลขึ้นอยู่กับการนับจำนวน (ไม่ใช่ขนาด) ของไฟที่สังเกตได้ในพื้นที่ 1,000 ตารางกิโลเมตร พิกเซลสีขาวแสดงค่าสูงสุดของการนับ — มากถึง 30 จุดในพื้นที่ 1,000 ตารางกิโลเมตรต่อวัน พิกเซลสีส้มแสดงไฟได้มากถึง 10 จุด ในขณะที่พื้นที่สีแดงแสดงไฟเพียง 1 จุดต่อวัน รูปแบบทั่วโลกบางส่วนที่ปรากฏในแผนที่ไฟเมื่อเวลาผ่านไปเป็นผลมาจากวัฏจักรตามธรรมชาติของปริมาณน้ำฝน ความแห้งแล้ง และฟ้าผ่า ตัวอย่างเช่น ไฟที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติเป็นเรื่องปกติในป่าทางเหนือของแคนาดาในฤดูร้อน ในส่วนอื่นๆ ของโลก รูปแบบต่างๆ เป็นผลมาจากกิจกรรมของมนุษย์ ตัวอย่างเช่น การเผาไหม้ที่รุนแรงในใจกลางของอเมริกาใต้ตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงตุลาคมเป็นผลมาจากการจุดไฟโดยมนุษย์ ทั้งโดยเจตนาและโดยบังเอิญ ในป่าฝนแอมะซอนและ […]
2565 เป็นปีที่อุณหภูมิเฉลี่ยผิวโลกร้อนที่สุดเป็นอันดับ 5
อุณหภูมิเฉลี่ยผิวโลกในปี 2565 เท่ากับปี 2558 โดยอยู่อันดับ 5 จากการวิเคราะห์ของ NASA นักวิทยาศาสตร์จากสถาบันก็อดดาร์ดเพื่อการศึกษาอวกาศ (GISS) ของ NASA กล่าวว่า จากแนวโน้มโลกร้อนในระยะยาวอย่างต่อเนื่อง อุณหภูมิเฉลี่ยผิวโลกในปี 2565 อยู่ที่ 0.89 องศาเซลเซียส (1.6 องศาฟาเรนไฮต์) สูงกว่าค่าเฉลี่ยช่วงปีฐาน (พ.ศ. 2494-2523) 9 ปีที่ผ่านมาเป็นช่วงเวลาที่อุณหภูมิเฉลี่ยผิวโลกร้อนที่สุดนับตั้งแต่มีการบันทึกอุณหภูมิในปี 2423 ซึ่งหมายความว่าโลกในปี 2565 อุ่นขึ้นประมาณ 1.11°C (2°F) โดยเฉลี่ยเมื่อเทียบกับช่วงปลายศตวรรษที่ 19 แผนที่ด้านบนแสดงการเปลี่ยนแปลงจากค่าปกติของอุณหภูมิเฉลี่ยผิวโลกในปี 2565 โดยไม่ได้แสดงถึงอุณหภูมิสัมบูรณ์ แต่จะแสดงให้เห็นว่าแต่ละภูมิภาคของโลกอุ่นขึ้นหรือเย็นลงมากน้อยเพียงใดเมื่อเปรียบเทียบกับค่าเฉลี่ยระหว่างปี 2494 ถึง 2523 แผนภูมิแท่งด้านล่างแสดงปี 2565 ในบริบทที่มีความผิดปกติของอุณหภูมิตั้งแต่ปี 2423 ค่าดังกล่าวแสดงถึงอุณหภูมิพื้นผิวโดยเฉลี่ยทั่วทั้งโลก Gavin Schmidt ผู้อำนวยการ GISS ซึ่งเป็นศูนย์วิจัยชั้นนำด้านการสร้างแบบจำลองสภาพภูมิอากาศของ NASA กล่าวว่า “สาเหตุของแนวโน้มภาวะโลกร้อนคือ กิจกรรมของมนุษย์ยังคงปล่อยก๊าซเรือนกระจกจำนวนมหาศาลสู่ชั้นบรรยากาศ […]
แม่น้ำบนฟ้าไหลถล่มแคลิฟอร์เนีย
เพียงสี่วันหลังจากฝนตกหนักในแคลิฟอร์เนีย พื้นที่ก็เปียกชุ่มไปด้วยแม่น้ำบนฟ้า(atmospheric river) อีกสายหนึ่งในวันที่ 4 และ 5 มกราคม 2023 ความชื้นจำนวนมากจากมหาสมุทรแปซิฟิกเขตร้อนทำปฏิกิริยากับระบบความกดอากาศต่ำที่ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วเหนือมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือ ทำให้เกิดพายุที่ก่อให้เกิดน้ำท่วม ต้นไม้หักโค่น และสายไฟฟ้าหักโค่น จากข้อมูลของ National Weather Service พื้นที่ชายฝั่งของรัฐแคลิฟอร์เนียมีความเร็วลม 40 ถึง 80 ไมล์ต่อชั่วโมง ในตอนเย็นของวันที่ 4 มกราคม ความเร็วลมเกิน 100 ไมล์ต่อชั่วโมงใกล้ทะเลสาบทาโฮ ฝนตกประมาณ 1 ถึง 3 นิ้วในชุมชนใกล้กับซานตาครูซและซานฟรานซิสโกในตอนเย็นของวันที่ 4 มกราคม แต่พายุยังคงโปรยปรายลงมาในบริเวณอ่าวขณะที่เคลื่อนตัวไปทางตะวันออกในวันที่ 5 มกราคม บางพื้นที่ทางใต้ของบิกซูร์เห็นปริมาณน้ำฝนสูงถึง 6-8 นิ้วใน 24 ชั่วโมง แผนที่นี้แสดงไอน้ำที่กลั่นตัวเป็นฝนในบรรยากาศ ณ เวลา 05.30 น. ตามเวลามาตรฐานแปซิฟิกของวันที่ 4 มกราคม 2566 ไอน้ำที่กลั่นตัวเป็นสายฝนคือปริมาณน้ำในแนวบรรยากาศ หากไอน้ำทั้งหมดควบแน่นเป็นของเหลว พื้นที่สีเขียวเข้มบนแผนที่บ่งบอกถึงแนวความชื้นที่ไหลเวียนจากมหาสมุทรแปซิฟิกเขตร้อนไปยังชายฝั่งตะวันตก […]
