กัญชาอุตสาหกรรม (Industrial Hemp)

เรียบเรียงจาก Drawdown: The Most Comprehensive Plan Ever Proposed to Reverse Global Warming by  Paul Hawken  (Editor) การเรียกกัญชาอุตสาหกรรมว่าเป็น “เทรนด์ที่กำลังมา” อาจฟังดูแปลก เนื่องจากพืชชนิดนี้ถูกนำมาใช้ปั่นเส้นใยสำหรับทำเสื้อผ้ามนุษย์มาตั้งแต่หมื่นปีก่อน อย่างไรก็ตาม การกล่าวถึงมันในที่นี้ไม่ใช่เพราะสิ่งที่มันสามารถทำได้ แต่เพราะสิ่งที่มันสามารถทดแทนได้ สหรัฐอเมริกาสั่งห้ามการปลูกกัญชาทุกประเภทในปี 1938 หลังจากมีการรณรงค์ผ่านข่าวและสารคดีที่ให้คำบรรยายอันน่าตื่นตระหนกเกี่ยวกับกัญชาในฐานะสารเสพติด ที่ถูกกล่าวหาว่าจะนำไปสู่ความรุนแรงและความบ้าคลั่ง เนื่องจากประชาชนคุ้นเคยกับเชือกป่านและผลิตภัณฑ์ที่ทำจากกัญชาอุตสาหกรรมอยู่แล้ว พันธุ์ที่มีฤทธิ์ต่อจิตประสาท (Cannabis sativa) จึงถูกเรียกว่า “มาริฮวานา” ซึ่งเป็นภาษาสแลงของเม็กซิโกที่มีนัยแฝงทางเชื้อชาติที่บ่งชี้ถึงผลกระทบที่เป็นอันตรายของมัน ในปัจจุบัน แม้ว่าการใช้กัญชาเพื่อสันทนาการและทางการแพทย์จะได้รับการอนุมัติจากรัฐต่างๆ ในสหรัฐอเมริกามากขึ้นเรื่อยๆ แต่การเพาะปลูกกัญชาอุตสาหกรรมยังคงถูกขัดขวางเนื่องจากไม่ได้รับอนุญาตจากสำนักงานควบคุมสารเสพติดกลางของรัฐบาลกลาง (DEA) ขณะที่ในส่วนอื่นของโลก กัญชาอุตสาหกรรมถือเป็นพืชเศรษฐกิจที่มีประโยชน์หลากหลาย ทั้งนี้ กัญชาอุตสาหกรรมมีปริมาณสารแคนนาบินอยด์ที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทในระดับที่น้อยมาก เมื่อเทียบกับกัญชาที่ใช้เพื่อสันทนาการหรือทางการแพทย์ กัญชาได้รับความสนใจมานานนับพันปีเนื่องจากลำต้นที่มีเส้นใยมาก เปลือกด้านในของลำต้น หรือที่เรียกว่า บาสต์ ประกอบไปด้วยเส้นใยที่ยาวและแข็งแรง ซึ่งสามารถปั่นและทอเป็นผ้าได้เอง หรือผสมกับเส้นใยจากแฟลกซ์และฝ้ายเพื่อผลิตเสื้อผ้า ในช่วงทศวรรษ 1840 เยื่อไม้เริ่มถูกนำมาใช้ทำกระดาษ แต่ก่อนหน้านั้น กระดาษแทบทั้งหมดผลิตจากเสื้อผ้ากัญชาที่ถูกทิ้งแล้ว […]

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active
  Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compareสถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่  www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf
Save settings
Cookies settings