เรียบเรียงจาก Drawdown: The Most Comprehensive Plan Ever Proposed to Reverse Global Warming by  Paul Hawken  (Editor)

การเรียกกัญชาอุตสาหกรรมว่าเป็น “เทรนด์ที่กำลังมา” อาจฟังดูแปลก เนื่องจากพืชชนิดนี้ถูกนำมาใช้ปั่นเส้นใยสำหรับทำเสื้อผ้ามนุษย์มาตั้งแต่หมื่นปีก่อน อย่างไรก็ตาม การกล่าวถึงมันในที่นี้ไม่ใช่เพราะสิ่งที่มันสามารถทำได้ แต่เพราะสิ่งที่มันสามารถทดแทนได้

สหรัฐอเมริกาสั่งห้ามการปลูกกัญชาทุกประเภทในปี 1938 หลังจากมีการรณรงค์ผ่านข่าวและสารคดีที่ให้คำบรรยายอันน่าตื่นตระหนกเกี่ยวกับกัญชาในฐานะสารเสพติด ที่ถูกกล่าวหาว่าจะนำไปสู่ความรุนแรงและความบ้าคลั่ง เนื่องจากประชาชนคุ้นเคยกับเชือกป่านและผลิตภัณฑ์ที่ทำจากกัญชาอุตสาหกรรมอยู่แล้ว พันธุ์ที่มีฤทธิ์ต่อจิตประสาท (Cannabis sativa) จึงถูกเรียกว่า “มาริฮวานา” ซึ่งเป็นภาษาสแลงของเม็กซิโกที่มีนัยแฝงทางเชื้อชาติที่บ่งชี้ถึงผลกระทบที่เป็นอันตรายของมัน

ในปัจจุบัน แม้ว่าการใช้กัญชาเพื่อสันทนาการและทางการแพทย์จะได้รับการอนุมัติจากรัฐต่างๆ ในสหรัฐอเมริกามากขึ้นเรื่อยๆ แต่การเพาะปลูกกัญชาอุตสาหกรรมยังคงถูกขัดขวางเนื่องจากไม่ได้รับอนุญาตจากสำนักงานควบคุมสารเสพติดกลางของรัฐบาลกลาง (DEA) ขณะที่ในส่วนอื่นของโลก กัญชาอุตสาหกรรมถือเป็นพืชเศรษฐกิจที่มีประโยชน์หลากหลาย ทั้งนี้ กัญชาอุตสาหกรรมมีปริมาณสารแคนนาบินอยด์ที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทในระดับที่น้อยมาก เมื่อเทียบกับกัญชาที่ใช้เพื่อสันทนาการหรือทางการแพทย์

กัญชาได้รับความสนใจมานานนับพันปีเนื่องจากลำต้นที่มีเส้นใยมาก เปลือกด้านในของลำต้น หรือที่เรียกว่า บาสต์ ประกอบไปด้วยเส้นใยที่ยาวและแข็งแรง ซึ่งสามารถปั่นและทอเป็นผ้าได้เอง หรือผสมกับเส้นใยจากแฟลกซ์และฝ้ายเพื่อผลิตเสื้อผ้า ในช่วงทศวรรษ 1840 เยื่อไม้เริ่มถูกนำมาใช้ทำกระดาษ แต่ก่อนหน้านั้น กระดาษแทบทั้งหมดผลิตจากเสื้อผ้ากัญชาที่ถูกทิ้งแล้ว คนเก็บเศษผ้าเร่ร่อนตามเมืองต่างๆ ในยุโรป ค้นหาผ้าที่ถูกทิ้งท่ามกลางขยะข้างถนนเพื่อหาเลี้ยงชีพ เศษผ้าเหล่านี้ถูกขายให้กับสถานที่ที่ในปัจจุบันเรียกว่าศูนย์รีไซเคิล ซึ่งเป็นที่ที่กัญชาจะถูกคัดแยก ทำความสะอาด และมัดรวมกันเพื่อส่งต่อให้กับโรงงานผลิตกระดาษ

กัญชาผลิตเส้นใยที่แข็งแรงและยั่งยืน โดยสามารถนำไปใช้ในผลิตภัณฑ์ต่างๆ เช่น กระดาษ สิ่งทอ เชือก การยาแนว พรม และผ้าใบ คำว่า canvas มีรากศัพท์มาจาก cannabis (ภาษาฝรั่งเศส canevas) ผลผลิตของ บาสต์ ซึ่งเป็นส่วนที่มีเส้นใยคุณค่าสูงของพืชที่ใช้ในสิ่งทอและเชือก อยู่ระหว่าง 800 ถึง 2,400 ปอนด์ต่อเอเคอร์ ซึ่งมากกว่าฝ้ายอย่างมีนัยสำคัญ

ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมระหว่างกัญชาและฝ้ายมีความแตกต่างกันอย่างชัดเจน ฝ้ายถือเป็นพืชที่ “สกปรก” ที่สุดในโลกเมื่อพิจารณาจากการใช้สารเคมีและต้องพึ่งพาพลังงานฟอสซิลเป็นหลัก แม้ว่าจะถูกปลูกในพื้นที่เพียง 2.5% ของพื้นที่เกษตรกรรมทั้งหมด แต่ฝ้ายกลับคิดเป็น 16% ของการใช้ยาฆ่าแมลงทั่วโลกในแต่ละปี

เมื่อรวมถึงผลกระทบอื่นๆ เช่น การเสียชีวิตของประชากรราว 20,000 คนต่อปีจากพิษของสารกำจัดศัตรูพืช, การปนเปื้อนของแหล่งน้ำ, โรคที่เกิดจากสารเคมี, การใช้ปุ๋ยสังเคราะห์และสารกำจัดวัชพืชอย่างเข้มข้น, รวมถึงการทำให้ดินเค็มจากระบบชลประทานในพื้นที่แห้งแล้ง ก็จะเห็นได้ว่าฝ้ายส่งผลกระทบต่อสังคม สิ่งแวดล้อม และสภาพอากาศอย่างมหาศาล

นอกจากนี้ เกือบ 1% ของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั่วโลกมาจากการผลิตฝ้าย โดยรวมแล้ว เสื้อเชิ้ตฝ้ายสีขาวหนึ่งตัว ตั้งแต่ขั้นตอนการปลูกไปจนถึงมือผู้บริโภค ก่อให้เกิดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ 80 ปอนด์

เมื่อ บาสต์ ถูกแยกออกจากกัญชา ส่วนที่เหลืออยู่คือเมล็ดและสิ่งที่เรียกว่า เฮิร์ด (hurd) ซึ่งสามารถนำไปใช้ผลิตผลิตภัณฑ์ได้หลากหลาย เช่น แผ่นใยไม้อัด บล็อกก่อสร้าง ฉนวนกันความร้อน ปูนฉาบ และปูนปั้น (stucco)

ความอเนกประสงค์ของพืชชนิดนี้ทำให้บางคนเชื่อว่ามันเป็นทางออกของภาคเกษตรกรรม อย่างไรก็ตาม กัญชาไม่ใช่พืชวิเศษที่แก้ปัญหาทุกอย่างได้ มันเป็นพืชล้มลุกที่ต้องหมุนเวียนการปลูกเพื่อรักษาความอุดมสมบูรณ์ของดิน แต่แตกต่างจากพืชล้มลุกทั่วไปตรงที่ ไม่จำเป็นต้องไถพรวนดินมากนัก

กัญชาถูกปลูกแบบชิดกันและเติบโตอย่างรวดเร็วจนสามารถทำหน้าที่เหมือนสารกำจัดวัชพืชตามธรรมชาติ โดยการบดบังแสงและแย่งพื้นที่ของวัชพืช เช่น ต้นธิสเซิล (thistle) และที่สำคัญคือ ไม่จำเป็นต้องใช้ยาฆ่าแมลงเลย

เมื่อเปรียบเทียบกับข้าวสาลี กัญชาให้รายได้ต่อเอเคอร์สูงกว่าถึงสองถึงสามเท่า อย่างไรก็ตาม กัญชาต้องการน้ำปริมาณมาก และต้องปลูกในดินลึกที่มีสารอาหารสูง จึงไม่เหมาะสำหรับการฟื้นฟูพื้นที่เสื่อมโทรม

แม้ว่ากัญชาจะมีประโยชน์ต่อสิ่งแวดล้อมสูง แต่ ต้นทุนของมันยังคงสูงมาก โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา ตัวอย่างเช่น หากใช้เครื่องเก็บเกี่ยวแบบคอมไบน์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ เส้นใยบาสต์จะเสียหาย แม้ว่าเส้นใยบาสต์จะมีคุณค่ามาก แต่ต้นทุนของเส้นใยกัญชากลับสูงกว่าต้นทุนของเยื่อไม้ถึง หกเท่า

พื้นที่ที่กัญชาสามารถสร้างความแตกต่างได้มากที่สุดคือการใช้เป็นทางเลือกแทนฝ้าย โดยที่ส่วนอื่นๆ ของพืชสามารถนำมาใช้ประโยชน์เพื่อสนับสนุนด้านเศรษฐกิจในปี 2009 หู จิ่นเทา ประธานาธิบดีของจีนในขณะนั้น ได้ไปเยี่ยมชมโรงงานแปรรูปกัญชาในประเทศและกระตุ้นให้มีการขยายพื้นที่เพาะปลูกกัญชาให้ถึง 2 ล้านเอเคอร์ เพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบด้านลบจากอุตสาหกรรมฝ้าย

อย่างไรก็ตาม การเติบโตของอุตสาหกรรมกัญชาในภาคสิ่งทอจะขึ้นอยู่กับความสามารถในการผลิตผ้ากัญชาให้มีราคาที่เข้าถึงได้ ทันสมัยและสวมใส่สบาย แม้ว่ากัญชาจะไม่สามารถแข่งขันกับฝ้ายในเรื่องความนุ่มของเส้นใยได้ แต่หากมีต้นทุนที่สามารถแข่งขันได้ ก็มีศักยภาพที่จะแทนที่ฝ้ายครึ่งหนึ่งของโลกในการผลิตเสื้อผ้าในชีวิตประจำวัน เช่น กางเกงยีนส์ แจ็กเก็ต รองเท้าผ้าใบ หมวก และอื่นๆ ซึ่งจะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อ การลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ทั่วโลก

Leave a Reply

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active
  Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compareสถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่  www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf
Save settings
Cookies settings