การยึดกุมโดยบรรษัท—เราจะหาทางออกได้หรือไม่?

เรียบเรียงจาก https://nonprofitquarterly.org/corporate-capture-can-we-find-a-way-out/ ผู้ผลิตเครื่องบินอย่างโบอิ้ง ซึ่งได้รับอำนาจจากสำนักงานบริหารการบินแห่งชาติสหรัฐฯ (FAA) ในปี 2009 ให้รับรองความปลอดภัยของตนเอง กลับใช้ช่องทางนี้ในการเลี่ยงมาตรการกำกับดูแล—และนำไปสู่โศกนาฏกรรมในเวลาต่อมา¹ คณะกรรมการที่ปรึกษา 10 คน ซึ่งองค์การอาหารและยา (FDA) สหรัฐฯ แต่งตั้งในปี 2002 เพื่อตรวจสอบการเพิ่มขึ้นอย่างน่าวิตกของการสั่งจ่ายยา OxyContin ของ Purdue Pharma พบว่า ครึ่งหนึ่งของสมาชิกมีความเชื่อมโยงกับบริษัทดังกล่าว และไม่มีการดำเนินการใด ๆ ทำให้ยอดผู้เสียชีวิตจากการใช้โอปิออยด์เกินขนาดยังคงพุ่งสูงขึ้น² การประชุมว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศภายใต้การสนับสนุนของสหประชาชาติ หรือ COP ซึ่งถือเป็นเวทีการประชุมสำคัญที่สุดของโลกด้านสภาพภูมิอากาศ กลับถูกนำโดย ดร.สุลต่าน อัล-จาเบอร์ ในปี 2023 ซึ่งเป็น “ซีอีโอของบริษัทรัฐวิสาหกิจด้านน้ำมัน” โดยที่สำนักข่าว AP ระบุว่า เขาทำให้โลกตกลงกันว่าจะ “เปลี่ยนผ่านออกจากเชื้อเพลิงฟอสซิล” ทั้งที่ยังสามารถผลิตน้ำมันเพิ่มขึ้นได้อย่างต่อเนื่อง—และผลกระทบที่น่าสะพรึงกลัวของเรื่องนี้ก็ปรากฏให้เห็นในรูปของภัยพิบัติจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ³ นี่คือสิ่งที่เรียกว่า “การยึดกุมโดยบรรษัท” (corporate capture) ซึ่งหมายถึงปรากฏการณ์ที่หน่วยงานของรัฐซึ่งมีหน้าที่ควบคุมพฤติกรรมของบรรษัท ถูกบรรษัทหรือผู้นำทางธุรกิจเข้าควบคุมเสียเองเพื่อผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ⁴ และหากมองในวงกว้างกว่านั้น การกลืนโดยบรรษัทไม่ได้จำกัดอยู่แค่กับหน่วยงานกำกับดูแลไม่กี่แห่ง หากแต่ได้ฝังรากลึกและกุมอำนาจในระบบเศรษฐกิจและวิถีชีวิตของเราทั้งหมด การกลืนโดยบรรษัทเห็นได้ชัดไม่เพียงในหน่วยงานกำกับดูแล […]

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active
  Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compareสถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่  www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf
Save settings
Cookies settings