ค่าโสหุ้ย(Overhead Cost) ก็เหมือนคอเลสเตอรอล — มีทั้งแบบดีและไม่ดี แต่ด้วยเหตุผลหลายประการ ค่าใช้จ่ายประเภทนี้กลับกลายมาเป็นตัวชี้วัดประสิทธิภาพขององค์กรไม่แสวงหากำไรอย่างกว้างขวางซึ่งเหตุผลเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่ดีและผลกระทบก็เป็นโทษมากกว่าคุณ เหตุผลหนึ่งคือค่าใช้จ่ายทางอ้อมดูเหมือนจะวัดง่ายและเปรียบเทียบข้ามองค์กรได้สะดวก แต่ปัญหาก็คือ สิ่งที่เรามักเรียกว่า “ค่าโสหุ้ย(Overhead Cost)” แท้จริงแล้วมีความสำคัญต่อความสามารถและสุขภาพระยะยาวขององค์กรเป็นอย่างมาก

ลองพิจารณาตัวอย่างของ “ค่าโสหุ้ย(Overhead Cost)ที่ดี” และเหตุผลว่าทำไมค่าใช้จ่ายเหล่านี้จึงถือว่าใช้เงินได้คุ้มค่า การเช่าสำนักงานที่ดี มีพื้นที่เพียงพอและแสงธรรมชาติ ก็ถือเป็นการลงทุนในความพึงพอใจของพนักงาน การซื้อคอมพิวเตอร์ใหม่ที่ทำงานได้รวดเร็วและไม่ค้าง ก็เป็นการลงทุนในประสิทธิภาพของทีมงาน การลงทุนในการพัฒนาศักยภาพของพนักงาน ก็ถือเป็นการลงทุนระยะยาวขององค์กร ประเด็นจึงไม่ใช่การลดค่าใช้จ่ายทางอ้อมให้เหลือน้อยที่สุด แต่คือการยกระดับคุณภาพของการลงทุนในค่าใช้จ่ายทางอ้อมเหล่านั้นต่างหาก

ความหมกมุ่นกับการลดค่าใช้จ่ายทางอ้อมอย่างผิดทิศผิดทาง ไม่เพียงแค่ทำให้องค์กรลงทุนกับโครงสร้างพื้นฐานและศักยภาพต่ำเกินไป แต่ยังทำให้การประเมินเน้นผิดจุด คุณจะจบลงด้วยการมองที่ “สิ่งที่ใส่เข้าไป” (เช่น เงินที่ใช้ในแต่ละบรรทัดของงบประมาณ) แทนที่จะมองที่ “ผลลัพธ์” (สิ่งที่คุณทำได้จากเงินที่ใช้ไป)

ในโลกของธุรกิจ start-up ภาคเอกชน องค์กรที่ของบประมาณสำหรับค่าโสหุ้ย(Overhead Cost)น้อยเกินไป ก็มักจะถูกตั้งคำถามไม่ต่างจากองค์กรที่ขอมากเกินไป — ทำให้สงสัยว่าองค์กรนี้จะทำภารกิจที่ตั้งไว้ให้สำเร็จได้อย่างไรในเมื่อแทบไม่มีศักยภาพรองรับเลย ผลที่ตามมาคือ ผู้อำนวยการองค์กรไม่แสวงหากำไรต้องตกอยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ผู้ให้ทุนไม่ยอมให้เขาลงทุนในสิ่งที่รู้ว่าจำเป็นต่อการสร้างองค์กรที่ยั่งยืน

คำแนะนำของเราคือจงอธิบายและให้เหตุผลกับผู้ให้ทุนอย่างชัดเจนว่าเหตุใดค่าโสหุ้ย(Overhead Cost)ของคุณจึงสมเหตุสมผลและถ้าผู้ให้ทุนยังคงยึดติดกับการลดค่าโสหุ้ย(Overhead Cost)เกินควร วิธีเดียวคือต้องหลีกเลี่ยงผู้ให้ทุนประเภทนี้หรือหาวิธีแฝงค่าโสหุ้ย(Overhead Cost)ไว้ในงานภาคสนามให้ได้ แล้วรีบกลับมาลงทุนระยะยาวในทีมและองค์กรของคุณต่อ หากคุณมีผู้ให้ทุนที่เข้าใจและให้ความสำคัญกับการลงทุนในความสามารถขององค์กร ไม่ว่าจะเป็นเพราะเขาตั้งกรอบเป้าหมายค่าโสหุ้ย(Overhead Cost)ที่สมเหตุสมผลหรือไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้เลย ให้รักษาผู้ให้ทุนเหล่านั้นไว้ให้ดี

แน่นอนว่าการลงทุนในศักยภาพขององค์กรไม่ได้แปลว่าทุกการลงทุนจะคุ้มค่าเสมอไป องค์กรอาจใช้จ่ายมากเกินความจำเป็นได้เช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นค่าออฟฟิศ คอมพิวเตอร์ หรืออบรมพนักงาน แต่ไม่มีสูตรสำเร็จที่บอกได้ว่าองค์กรควรลงทุนกับค่าโสหุ้ย(Overhead Cost)เท่าใด ตัวเลขที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับงาน กลยุทธ์ พื้นที่ และปัจจัยอื่นๆ อีกมากมาย ประเด็นคือคุณไม่สามารถวัดประสิทธิภาพขององค์กรได้จากอัตราส่วนค่าโสหุ้ย(Overhead Cost)เพียงอย่างเดียว คุณต้องคิดให้รอบคอบว่าทีมของคุณต้องการอะไรเพื่อทำงานให้ดี และประเมินว่าการลงทุนประเภทใดจะช่วยยกระดับผลงานของพวกเขา

หน้าที่นี้อยู่ที่ตัวคุณในฐานะผู้นำองค์กรที่จะสร้างองค์กรที่มีศักยภาพอย่างต่อเนื่องในการจัดการกับปัญหาสำคัญของชุมชน และคุณจะไม่มีวันสร้างองค์กรที่แข็งแรงและยั่งยืนได้ หากไม่ยอมลงทุนในความสามารถขององค์กรที่จะทำงานนั้นให้สำเร็จ

Leave a Reply

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active
  Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compareสถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่  www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf
Save settings
Cookies settings