สำหรับองค์กรไม่แสวงหากำไรส่วนใหญ่ “ทีมงาน” คือทรัพยากรหลัก และการสร้างทีมที่แข็งแกร่งคืองานสำคัญที่สุดที่คุณสามารถทำได้ องค์กรที่ประสบความสำเร็จมักจะระมัดระวังในการขยายทีม โดยจะจ้างคนใหม่ก็ต่อเมื่อมั่นใจอย่างแท้จริงว่าจะสร้างคุณค่าได้มากพอที่จะคุ้มกับค่าใช้จ่ายในระยะยาว และแม้จะเป็นเรื่องยาก พวกเขาก็กล้าตัดสินใจแยกทางกับคนที่ไม่สามารถทำงานได้ตามมาตรฐาน

ความสำเร็จในระยะยาวขึ้นอยู่กับการสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่ทำให้พนักงานรู้สึกมีคุณค่าและได้รับการพัฒนา การสร้างทีมที่แข็งแรง ผลักดันให้พวกเขาพัฒนาตัวเอง และสนับสนุนพวกเขาในกระบวนการนั้น จะช่วยให้องค์กรของคุณมีผลกระทบที่ยั่งยืนและทรงพลังในระยะยาว

กลยุทธ์ที่ดีในการพัฒนาและส่งเสริมทีมงานจะช่วยอย่างมากในการสร้างทีมที่แข็งแกร่ง แต่คุณก็จำเป็นต้องเริ่มต้นจากการจ้างคนที่เหมาะสมกับทีม และกล้าที่จะปลดคนที่ไม่เหมาะสมกับองค์กรหรือบทบาทงานนั้นออกด้วย

แล้วเคล็ดลับของการจ้างงานที่ประสบความสำเร็จคืออะไร? นอกเหนือจาก “สูตรวิเศษ” ที่รวมความอดทน กลยุทธ์ที่ดีและโชคเข้าด้วยกัน ก็อาจไม่มีเคล็ดลับตายตัว แต่ก็มีแนวทางปฏิบัติและทัศนคติที่ดีหลายอย่างที่สามารถช่วยเพิ่มโอกาสความสำเร็จให้คุณได้

คุณอาจทำผิดพลาดหลายครั้งในกระบวนการจ้างงาน และยังได้คนที่เหมาะกับงานก็ได้ แต่ถ้าคุณทำให้ถูกตั้งแต่แรก จะช่วยประหยัดทั้งเวลาและความเครียดในระยะยาว

สิ่งหนึ่งที่ไม่แนะนำคือการคัดกรองผู้สมัครโดยดูแค่ว่าจบด้านการบริหารองค์กรไม่แสวงหากำไรหรือไม่ แน่นอนว่ามีวุฒิเหล่านี้ไม่ได้ถือว่าเสียเปรียบ แต่คุณควรตระหนักถึงบางประเด็น เช่น ต้องระวัง “กับดักความพิเศษเฉพาะของงานไม่แสวงหากำไร” เพราะบางตำแหน่งในองค์กรแบบนี้ต้องการทักษะเฉพาะทางจริงๆ ซึ่งคุณอาจมองข้ามได้ถ้าเน้นดูแค่ใบปริญญา

สิ่งที่คุณอาจได้เรียนรู้จากหลักสูตรหรือปริญญาทางด้านการจัดการองค์กรไม่แสวงหากำไรนั้นมีประโยชน์ แต่แนวคิดพื้นฐานของการมี “สาขาเฉพาะสำหรับองค์กรไม่แสวงหากำไร” มักแฝงด้วยความคิดที่ว่าองค์กรไม่แสวงหากำไรแตกต่างจากองค์กรอื่นอย่างสิ้นเชิง ซึ่งในความเป็นจริง ความต่างนี้อาจถูกขยายเกินจริงจนบดบังข้อเท็จจริงว่า หลายๆ อย่างในองค์กรไม่แสวงหากำไรก็เหมือนกับธุรกิจทั่วไป ทั้งโครงสร้าง กระบวนการ และทักษะที่ใช้

คุณยังต้องเข้าใจด้วยว่าปริญญาด้านนี้บอกอะไรได้บ้างและบอกไม่ได้อะไรบ้าง คนที่เรียนจบอาจได้ทักษะและมุมมองบางอย่างที่มีประโยชน์แน่นอน แต่หากขาดประสบการณ์ตรงจากการทำงานหรือการอาสาในองค์กรไม่แสวงหากำไร ก็ยังไม่ถือว่าแสดงให้เห็นถึงความทุ่มเทต่อภารกิจของภาคส่วนนี้จริงๆ โปรแกรมเหล่านี้มักเน้นการจัดการมากกว่าค่านิยมภารกิจ

เราจะไม่จ้างใครเพียงเพราะเขามีปริญญาด้านนี้ และเราก็จะไม่จ้างใครที่ไม่มีความมุ่งมั่นหรือแพสชันอย่างแท้จริง มีหลายวิธีในการสร้างทีมที่แข็งแกร่ง ผู้บริหารเฉพาะกิจคนหนึ่งที่เราร่วมงานด้วยเคยได้รับมอบหมายให้ฟื้นฟูองค์กรขนาดใหญ่ระดับภูมิภาค เธอใช้วิธี “จ้างก่อน แล้วค่อยคิดว่าจะให้อยู่ตรงไหน” ซึ่งแม้จะฟังดูสวนทางกับแนวคิดทั่วไป แต่สุดท้ายเธอก็ได้ทีมที่ยอดเยี่ยม และองค์กรนั้นก็เติบโตกลายเป็นองค์กรชั้นนำระดับภูมิภาค

ในทางปฏิบัติ วิธีที่ใช้กันบ่อยคือ ผู้บริหารหรือคณะกรรมการสรรหา คัดเลือกผู้สมัคร 5–10 คนเข้ารอบแรก สัมภาษณ์เบื้องต้นเพื่อคัดให้เหลือ 2–3 คน แล้วค่อยให้ทีมงานหรือคณะกรรมการกลุ่มใหญ่ร่วมสัมภาษณ์อีกครั้งโดยพิจารณาจากประวัติและการอ้างอิง

มีเทคนิคสัมภาษณ์ที่ให้ผู้สมัคร “ลองทำสิ่งที่ใกล้เคียงกับงานจริง” เช่น ถ้างานเกี่ยวกับการเขียนข่าวหรือจดหมายระดมทุน ให้เขียนจดหมายตัวอย่าง ถ้างานเกี่ยวกับการสอน ให้ลองสอนสั้นๆ ต่อหน้าทีม ถ้าเกี่ยวกับพรีเซนต์หรือการตลาด ให้พรีเซนต์แผนแคมเปญหรือเสนอไอเดีย

บางกรณีอาจทำในช่วงสัมภาษณ์จริง หรือให้ทำงานบ้านล่วงหน้า จุดสำคัญคือให้ผู้สมัครได้ “ทดลองทำสิ่งที่คล้ายกับงานจริง” มากที่สุด

เรายังชอบใช้คำถาม “แปลกๆ” อย่างน้อยหนึ่งหรือสองข้อเพื่อดูว่าผู้สมัครรับมือกับสิ่งที่ไม่คาดคิดได้อย่างไร ตัวอย่างที่เราชอบคือคำถามแบบ “ประเมินเร็วๆ” เช่น “ในหนังเกี่ยวกับชีวิตคุณ ใครจะเล่นเป็นคุณ?” หรือ “มีช่างจูนเปียโนกี่คนในกรุงเทพฯ?” คำถามแบบนี้ไม่คาดหวังคำตอบที่ถูกต้อง แต่คุณจะได้เห็นกระบวนการคิดและวิธีรับมือกับสิ่งที่ไม่มีคำตอบตายตัว

สุดท้าย อย่าลืมประเด็นเรื่องเพศ เชื้อชาติ และชนชั้น แม้ว่าในวงการไม่แสวงหากำไรจะพูดเรื่องนี้บ่อย แต่ก็ยังมีคนจำนวนมากที่เพิกเฉยหรือละเลยประเด็นเหล่านี้

Linda Kaboolian แห่ง Harvard พูดไว้ว่า “อภิสิทธิ์คือการไม่รู้ตัวว่าคุณมีอภิสิทธิ์” แม้จะเป็นเรื่องยากที่จะพูดถึง แต่ก็เป็นเรื่องสำคัญ คุณไม่จำเป็นต้องมีคำตอบทั้งหมด — แต่การยอมรับว่ามันมีอยู่จริง ก็คือจุดเริ่มต้นที่ดี

จงเรียนรู้จากประสบการณ์ของตัวเอง จากผู้อื่น และจากคำแนะนำของที่ปรึกษาหรือเพื่อนร่วมงาน ให้เวลากับการคิดให้รอบคอบ และพัฒนาทักษะการจ้างงานให้ดีขึ้นเสมอ เพราะการตัดสินใจที่ดีเริ่มต้นจากการเปิดใจเรียนรู้จากทุกประสบการณ์ที่คุณมี

Leave a Reply

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active
  Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compareสถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่  www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf
Save settings
Cookies settings