การผลักดันพลังงานนิวเคลียร์ครั้งใหม่ กำลังนำความเสี่ยงเดิมกลับมา — และมากกว่าที่เคย
เมื่อประธานาธิบดีทรัมป์และคีร์ สตาร์เมอร์ นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร ลงนามในข้อตกลงเพื่อเร่งขยายพลังงานนิวเคลียร์ในสหราชอาณาจักร ราคาหุ้นพลังงานนิวเคลียร์ก็พุ่งขึ้นแตะระดับสูงสุดเป็นประวัติการณ์ แต่กระแสคึกคะนองนี้กลับเพิกเฉยต่อหลักฐานมากมายที่ชี้ชัดว่าพลังงานนิวเคลียร์เป็นการลงทุนที่มีความเสี่ยงสูง เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ในสหรัฐฯ เพียงสองหน่วยที่สร้างขึ้นในรอบ 30 ปีที่ผ่านมา คือ Vogtle หน่วยที่ 3 และ 4 มีต้นทุนรวมกว่า 35,000 ล้านดอลลาร์ ทำให้กลายเป็นไฟฟ้าที่แพงที่สุดในโลก ค่าใช้จ่ายบานปลายมหาศาลยังทำให้โครงการ NuScale ซึ่งเป็นความพยายามเดียวของสหรัฐฯ ในการพัฒนาเครื่องปฏิกรณ์ขนาดเล็กเชิงพาณิชย์ ต้องล้มเหลวเช่นกัน แม้เช่นนั้น ความคลั่งไคล้พลังงานนิวเคลียร์ก็ยังทวีความรุนแรงขึ้น ความต้องการใช้ไฟฟ้าที่พุ่งสูง การกำกับดูแลนิวเคลียร์ที่อ่อนแอลง การส่งเสริมพลังงานนิวเคลียร์อย่างไม่รอบคอบ และการโจมตีพลังงานหมุนเวียนโดยรัฐบาลกลาง ได้ก่อให้เกิด “พายุสมบูรณ์แบบ” ที่ผลักดันกระแสขยายโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ อดีตผู้กำกับดูแลเตือนว่าขณะนี้คณะกรรมาธิการกำกับพลังงานนิวเคลียร์ของสหรัฐฯ (NRC) ถูกบ่อนทำลาย และพายุดังกล่าวอาจพาเราไปสู่หายนะ ความหลงตัวเองของวงการนิวเคลียร์ถึงขั้นที่ NASA ประกาศว่าจะติดตั้งเครื่องปฏิกรณ์บนดวงจันทร์ภายในปี 2030 แต่ในเมื่อกลไกกำกับดูแลถูกยกเลิกไปแล้ว เราควรเป็นห่วงมากกว่ากับการป้องกันไม่ให้โลกกลายเป็น “ดวงจันทร์นิวเคลียร์” เสียเอง สัญญาณอันตรายประการหนึ่งคือการฟื้น “โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ซอมบี้” — การนำเครื่องปฏิกรณ์เก่าที่เลิกใช้แล้วกลับมาเดินเครื่องใหม่ แม้บางแห่งเคยถูกปิดเพราะเหตุผลด้านความปลอดภัย เช่น โรงไฟฟ้า Palisades ในรัฐมิชิแกน […]
พลังงานนิวเคลียร์กำลังล้มเหลว และ AI ก็ไม่อาจช่วยกู้ได้
การผลิตไฟฟ้าจากนิวเคลียร์มีต้นทุนสูงและใช้เวลานาน การอ้างว่าความล้มเหลวในอดีตจะไม่เกิดขึ้นอีกทำให้นักการเมืองเชื่อและผลักภาระการลงทุนที่ตลาดทุนเอกชนไม่ยอมรับให้กลายเป็นการลงทุนสาธารณะ มีการรณรงค์สร้างอิทธิพลอย่างเข้มข้นเพื่อฟื้น “ยุคฟื้นฟูพลังงานนิวเคลียร์” จากการล่มสลายอย่างเชื่องช้าของอุตสาหกรรม ซึ่งถูกบันทึกไว้ใน World Nuclear Industry Status Report ฉบับอิสระที่จัดทำเป็นรายปี การอ้างว่าความล้มเหลวในอดีตจะไม่เกิดขึ้นอีกได้โน้มน้าวให้นักการเมืองจำนวนมากเชื่อว่า การผลักภาระการลงทุนด้านนิวเคลียร์ที่ตลาดทุนเอกชนปฏิเสธให้กลายเป็นภาระสาธารณะ การลดทอนหรือเลี่ยงข้อกำหนดความปลอดภัยที่เข้มงวด การกดการแข่งขันในตลาด และการสั่งเดินหน้าโครงการเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ทางทหารและศูนย์ข้อมูลภายใต้ข้ออ้างด้านความมั่นคงแห่งชาติ จะสามารถฟื้นการขยายตัวของนิวเคลียร์และพลิกโฉมเศรษฐกิจได้ ภาพลวงตานี้สอดรับอย่างพอดีกับการเปลี่ยนแปลงโมเดลธุรกิจของอุตสาหกรรม จากการขายสินค้าไปสู่การเก็บเกี่ยวเงินอุดหนุนแทน มีข้อเท็จจริงที่ชวนอึดอัดอยู่หลายประการ แม้แต่บริษัทและประเทศที่มีความเชี่ยวชาญที่สุดก็ยังส่งมอบเครื่องปฏิกรณ์ขนาดใหญ่ด้วยต้นทุนและเวลาการก่อสร้างที่สูงกว่าที่สัญญาไว้หลายเท่า ขณะเดียวกัน ฝูงบริษัทสตาร์ตอัพที่ไม่เคยสร้างเครื่องปฏิกรณ์มาก่อนกลับพยายามรีแบรนด์ความไร้ประสบการณ์ของตนว่าเป็นข้อได้เปรียบในการแข่งขัน แบบออกแบบใหม่ ๆ ถูกกล่าวอ้างว่ามีความปลอดภัยสูงจนแทบไม่ต้องมีมาตรการป้องกันตามปกติ (แม้จะยังไม่ปลอดภัยพอที่จะยกเลิกข้อยกเว้นพิเศษด้านความรับผิดจากอุบัติเหตุของพลังงานนิวเคลียร์ก็ตาม) การแทรกแซงทางการเมืองในกระบวนการออกใบอนุญาตนิวเคลียร์ก็กำลังกัดกร่อนความเชื่อมั่นของสาธารณชน ส่วนเครื่องปฏิกรณ์ขนาดเล็กที่ถูกเสนอ มีต้นทุนต่อหน่วยไฟฟ้าสูงกว่า สร้างกากนิวเคลียร์มากกว่าต่อหน่วยไฟฟ้า และมักต้องใช้เชื้อเพลิงเข้มข้นขึ้นซึ่งสามารถนำไปใช้สร้างอาวุธนิวเคลียร์ได้โดยตรง ยิ่งไปกว่านั้น พลังงานนิวเคลียร์ยังเผชิญความท้าทายพื้นฐานเดียวกับเชื้อเพลิงฟอสซิล ได้แก่ ต้นทุนที่ไม่สามารถแข่งขันได้ คู่แข่งที่ก้าวนำไปไกล กำไรที่หดหาย และอุปสงค์ที่ไม่แน่นอน แทบไม่มีผู้ขายรายใดทำกำไรจากการขายเครื่องปฏิกรณ์ — มีเพียงการขายเชื้อเพลิงและการซ่อมบำรุงเท่านั้นที่ทำเงินได้ ไฟฟ้านิวเคลียร์แพ้ในตลาดประมูลเสรี จนต้องพึ่งการอุ้มชูจากสภาคองเกรส — มูลค่า 27 พันล้านดอลลาร์ (จ่ายออกจริง 15 พันล้าน) ในปี 2005, มูลค่า 133 พันล้านในปี […]
ภาพลวงตานิวเคลียร์ : ทำไมเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ขนาดเล็ก (SMR) จะไม่สามารถกอบกู้พลังงานนิวเคลียร์ได้
เรียบเรียงจาก https://www.theenergymix.com/the-nuclear-mirage-why-small-modular-reactors-wont-save-nuclear-power/ เขียนโดย Arnie Gundersen อดีตผู้บริหารอุตสาหกรรมนิวเคลียร์และหัวหน้าวิศวกรที่ Fairewinds Energy Education ไม่ว่าคุณจะหันไปทางไหน เครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อของอุตสาหกรรมนิวเคลียร์ก็กำลังทำงานอย่างหนัก ศูนย์นโยบายพลังงานโลกของมหาวิทยาลัยโคลัมเบียเรียกร้องให้มีการฟื้นฟูพลังงานนิวเคลียร์ด้วย “ความเร็วสูง” ขณะที่ Goldman Sachs, Microsoft และรัฐบาลสหราชอาณาจักรต่างก็ยกย่องเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ขนาดเล็กแบบแยกส่วน (SMR) ว่าเป็นยาวิเศษสำหรับรับมือกับวิกฤตสภาพภูมิอากาศและความมั่นคงด้านพลังงาน มหาเศรษฐีด้านเทคโนโลยีต่างพากันจ้างผู้เชี่ยวชาญด้านนิวเคลียร์ และวอลล์สตรีทก็กำลังพูดถึง “พลังงานตลอด 24 ชั่วโมง” สำหรับศูนย์ข้อมูลปัญญาประดิษฐ์ (AI) รัฐบาลสหราชอาณาจักรทุ่มเงินหลายพันล้านเพื่อ “มินินิวเคลียร์” เพื่อเติมเต็มช่องว่างด้านพลังงานที่กำลังจะเกิดขึ้น สำหรับคนที่มีอายุมากพอที่จะจำได้ เรื่องนี้คงฟังดูคุ้นหู ส่วนคนที่ไม่คุ้นหู ขอให้ตั้งใจฟัง ผมใช้เวลามากกว่า 50 ปีในอุตสาหกรรมนิวเคลียร์ ได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งรองประธานอาวุโสและบริหารโครงการที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ 70 แห่ง ผมมีสิทธิบัตรด้านความปลอดภัยนิวเคลียร์และเป็นผู้ร่วมเขียนบทความที่ผ่านการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ 3 ฉบับเกี่ยวกับการแพร่กระจายของรังสีหลังจากการหลอมละลายของแกนปฏิกรณ์ ผมเคยเชื่อในความฝันนี้ ผมเคยช่วยสร้างความฝันนี้ และเมื่อได้เห็นการแสดงฉากที่สามนี้ ผมก็ได้แต่ส่ายหน้ากับความรู้สึกที่เหมือนเคยเกิดขึ้นมาก่อน เพราะสิ่งที่อุตสาหกรรมนิวเคลียร์กำลังนำเสนอไม่ใช่การปฏิวัติ แต่เป็นการฉายซ้ำ—เป็นสิ่งที่ทำให้ไขว้เขวที่มีราคาแพงและเบี่ยงเบนไปจากทางแก้ปัญหาด้านสภาพภูมิอากาศที่แท้จริง SMR คืออะไรกันแน่? เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ขนาดเล็กแบบแยกส่วน (SMR) คือความฝันใหม่ที่ดูดีของอุตสาหกรรมนิวเคลียร์ ซึ่งเป็นความหวังมากกว่ากลยุทธ์ […]
แรร์เอิร์ธ : หลายเฉดสีเทา (6)
จำเป็นต้องมีการดำเนินการในระดับโลกเพื่อลบ “ความคลุมเครือ” ออกจากอนาคตที่สะอาดและชาญฉลาดของเรา อุตสาหกรรมแรร์เอิร์ธของจีนสนับสนุนพลังงานสะอาดและเทคโนโลยีอัจฉริยะทั่วโลก แต่คำถามคือ เทคโนโลยีเหล่านี้จะสะอาดและชาญฉลาดได้อย่างไรหากพวกมันสร้างความเสียหายต่อสุขภาพของผู้คนและสิ่งแวดล้อม? หากไม่มีการดำเนินการอย่างจริงจังเพื่อลดความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมจากการทำเหมืองแรร์เอิร์ธ และหากไม่มีความพยายามร่วมมือระดับนานาชาติเพื่อปราบปรามตลาดมืด มลพิษก็จะยังคงเป็นความลับสกปรกที่ทำให้อนาคตสะอาดและชาญฉลาดของเรามัวหมอง อุตสาหกรรมแรร์เอิร์ธของจีนเผชิญกับความท้าทายภายในประเทศที่เพิ่มขึ้น ตั้งแต่ปี 2559 รัฐบาลจีนได้พยายามควบคุมอุตสาหกรรมแรร์เอิร์ธผ่านระบบและนโยบายต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงมาตรฐานการปล่อยมลพิษของอุตสาหกรรมและพลังงาน ระบบใบอนุญาต การทำ EIA (การประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม) กลไกรับผิดชอบด้านการฟื้นฟูและบูรณะสิ่งแวดล้อม และอื่น ๆ อีกมากมาย หลายระบบและนโยบายเหล่านี้ยังคงถูกนำมาใช้และจะดำเนินต่อไป ขณะที่ความต้องการแรร์เอิร์ธเพิ่มสูงขึ้นควบคู่ไปกับ “สงครามต่อต้านมลพิษ” ของจีน ซึ่งอาจทำให้กฎระเบียบที่เข้มงวดมากขึ้นถูกบังคับใช้ รัฐบาลจีนยังทดสอบกลไกทางการตลาดที่ส่งเสริมวิธีการทำเหมืองแรร์เอิร์ธที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและปล่อยคาร์บอนต่ำมากขึ้น ในเดือนธันวาคม 2558 กระทรวงคุ้มครองสิ่งแวดล้อม (MEP) ได้เผยแพร่ “สารบบการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมฉบับสมบูรณ์ (2015)” ซึ่งจัดให้แรร์เอิร์ธชนิดดูดซับไอออนและ REOs เป็นผลิตภัณฑ์ที่มี “มลพิษสูงและความเสี่ยงสิ่งแวดล้อมสูง” (“double high”) โดยมีเพียงสี่กระบวนการใหม่สำหรับการสกัดและการแยกแรร์เอิร์ธที่ได้รับการยกเว้นจากการจัดประเภท “double high” เนื่องจากให้ผลการปล่อยไนโตรเจนแอมโมเนียต่ำหรือเป็นศูนย์ รัฐบาลจีนกำลังใช้นโยบายแบบ “ไม้แข็งและไม้อ่อน” ตามที่ เปี๋ย เทา รองผู้อำนวยการกรมนโยบายและระเบียบสิ่งแวดล้อมของ MEP อธิบายว่า ผลิตภัณฑ์ที่ถูกจัดว่าเป็น […]
