การไหลเวียนกระแสน้ำของมหาสมุทรแอตแลนติก

ผู้ที่ครุ่นคิดเรื่องความมั่นคงแห่งชาติมักชอบใช้คำย่อ เช่น ATACMS (Army Tactical Missile System – ระบบขีปนาวุธยุทธวิธีของกองทัพบก) และ WOMBAT (Weapon of Magnesium, Battalion, Anti-Tank – อาวุธแมกนีเซียมกองพันต่อต้านรถถัง) พวกเขาควรจะเพิ่ม AMOC เข้าไปในลิสต์ด้วย แม้ว่า Atlantic Meridional Overturning Circulation (การไหลเวียนตามยาวของมหาสมุทรแอตแลนติก) จะไม่ใช่ระบบอาวุธ แต่มันสามารถทำลายทวีปหนึ่งได้—โดยเฉพาะยุโรป—ในระดับที่มีเพียงสงครามนิวเคลียร์เท่านั้นที่เหนือกว่า AMOC เป็นส่วนหนึ่งของระบบกระแสน้ำที่เคลื่อนย้ายความร้อนไปรอบ ๆ มหาสมุทรทั่วโลก มันลำเลียงพลังงานความร้อนมหาศาล—มากกว่า 1,000 เทราวัตต์—ไปยังมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ตัวเลขนี้ฟังดูเหมือนพลังขับเคลื่อนของโลกที่มนุษย์ (ซึ่งอารยธรรมทั้งหมดของเรามีการใช้พลังงานรวมเพียงประมาณ 20 เทราวัตต์) คงไม่มีทางไปทำอะไรกับมันได้ แต่ความจริงกลับตรงข้าม AMOC เป็นระบบที่เปราะบางอย่างประหลาด การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิและความเค็มที่ผิวทะเลอันเนื่องมาจากภาวะโลกร้อนอาจทำให้มันหยุดชะงักได้ ซึ่งการหยุดกะทันหันเช่นนี้เห็นได้ชัดเจนในบันทึกทางธรณีวิทยา สำหรับยุโรป นั่นอาจหมายถึงการเย็นตัวลงอย่างรุนแรงและฉับพลัน—แม้ว่าโลกส่วนอื่นจะยังคงร้อนขึ้นต่อไป ชาวยุโรปที่ต้องทนเผชิญกับคลื่นความร้อนในฤดูร้อนซ้ำแล้วซ้ำเล่าอาจคิดว่าการเย็นลงเช่นนั้นคงจะเป็นเรื่องที่ดี แต่เปล่าเลย การหยุดทำงานของ AMOC อย่างสิ้นเชิงอาจทำให้บรัสเซลส์ต้องเจอกับอุณหภูมิ -20°C (-4°F) […]

คืนร้อนเขตร้อน (tropical night)

คุณอาจเคยได้ยินคำนี้ในรายงานอากาศช่วงฤดูร้อน “คืนร้อนเขตร้อน” (tropical night) แม้ชื่อจะฟังดูเหมือนบรรยากาศวันพักร้อน แต่ความจริงแล้วคืนที่อบอุ่นเช่นนี้กลับกลายเป็นปัญหามากขึ้นเรื่อย ๆ — โดยเฉพาะเมื่อความถี่เพิ่มสูงขึ้นทั้งในยุโรปและหลายพื้นที่ทั่วโลก แล้ว “คืนร้อนเขตร้อน” หมายถึงอะไรแน่? คืนร้อนเขตร้อนถูกนิยามว่าเป็นคืนที่อุณหภูมิไม่ลดต่ำกว่า 20°C ตลอดทั้งคืน ตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมา จำนวนคืนร้อนเขตร้อนได้เพิ่มขึ้นในยุโรป ซึ่งมีอัตราการร้อนขึ้นมากกว่าค่าเฉลี่ยโลกถึงสองเท่าในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา ในปี 2024 จำนวนคืนร้อนเขตร้อนอยู่ในระดับสูงสุดเป็นอันดับสองในประวัติการณ์ของยุโรป รองจากปี 2010 การเปลี่ยนแปลงนี้ส่งผลร้ายแรง — ไม่เพียงแค่ทำให้การนอนหลับไม่สบาย แต่ยังกระทบต่อสุขภาพมนุษย์ โดยเฉพาะกลุ่มเปราะบางและผู้ที่อาศัยอยู่ในเขตเมือง เนื่องจากอุณหภูมิกลางคืนที่สูง ทำให้ร่างกายไม่สามารถฟื้นตัวจากความร้อนสะสมในตอนกลางวันได้ตามปกติ ปีที่แล้ว 37% ของยุโรป เผชิญกับจำนวนคืนร้อนเขตร้อนมากกว่าค่าเฉลี่ย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ เช่น กรีซตอนใต้ ที่บางพื้นที่มีคืนร้อนเขตร้อนมากกว่าค่าเฉลี่ยถึง 55 คืน ส่วนใหญ่ของอิตาลีมีมากกว่าค่าเฉลี่ยถึง 50 คืน ขณะที่ตุรกีตะวันตกมีมากกว่าถึง 40 คืน และบางพื้นที่ในโครเอเชีย เซอร์เบีย ฮังการี โรมาเนีย และบัลแกเรียมีมากกว่าค่าเฉลี่ยสูงสุด 35 คืน ในเดือนมิถุนายนและต้นเดือนกรกฎาคม 2025 หลายภูมิภาคของทวีปยุโรปเผชิญกับคลื่นความร้อนรุนแรงสองระลอก ทำให้จำนวนคืนร้อนเขตร้อนสูงกว่าค่าเฉลี่ยในช่วงเวลาดังกล่าว โดยบางพื้นที่ของสเปนมีคืนร้อนเขตร้อนในเดือนมิถุนายนมากถึง 24 คืน ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยเดือนมิถุนายนถึง 18 คืน ขณะที่บริเวณชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนได้รับผลกระทบจากคลื่นความร้อนในทะเล (marine heatwave) ทำให้พื้นที่ชายฝั่งหลายแห่งมีคืนร้อนเขตร้อน 10–15 คืน แม้ปกติแล้วในเดือนมิถุนายนแทบจะไม่เคยเกิดขึ้นเลย เรียบเรียงจาก https://climate.copernicus.eu/what-tropical-night

นักวิจัยระบุกลุ่มล็อบบี้จากอุตสาหกรรมฟอสซิลของญี่ปุ่นและเกาหลีผลักดันการขยายก๊าซฟอสซิลในออสเตรเลียและสร้างความต้องการก๊าซฟอสซิลเหลวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

รายงานฉบับใหม่โดยศูนย์วิจัย Jubilee Australia ซึ่งจัดทำร่วมกับมูลนิธิ Australian Conservation Foundation และกลุ่มพันธมิตร Fossil Free Japan พบว่า กำไรของบริษัทในญี่ปุ่นและเกาหลีถูกนำไปใช้สนับสนุนการขยายตัวของก๊าซในออสเตรเลีย นอกจากจะทำให้การปล่อยก๊าซเรือนกระจกเพิ่มขึ้นและถ่วงเป้าหมายการลดการปล่อยคาร์บอนของประเทศแล้ว นักวิจัยยังชี้ว่าการจัดหาเงินทุนสำหรับโครงการก๊าซฟอสซิลเหลวในต่างประเทศจะทำให้ผู้เสียภาษีชาวญี่ปุ่นและเกาหลีต้องสูญเสียเงินหลายพันล้านดอลลาร์ และยังสร้างความเสี่ยงทางการเงินอย่างมากต่อผู้ลงทุน นอกจากนี้ แผนดังกล่าวยังเป็นอุปสรรคต่อการดำเนินการด้านสภาพภูมิอากาศ ทำลายธรรมชาติ และส่งผลกระทบต่อความเป็นอยู่ของชุมชนในพื้นที่พัฒนาโครงการ รายงาน “How to Build a Gas Empire” เปิดเผยถึงผลประโยชน์ทางการเมืองและภาคธุรกิจในญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ รวมถึงวิธีที่พวกเขาทำกำไรจากการขยายตัวของก๊าซฟอสซิลในออสเตรเลีย ผู้เขียนรายงานพบว่า ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ ซึ่งถูกเรียกรวมกันว่า “จักรวรรดิก๊าซฟอสซิล” ในรายงานได้สนับสนุนเงินทุนจำนวน 2.5 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐให้กับโครงการก๊าซในออสเตรเลียระหว่างปี 2008 ถึง 2024 โดยกว่า 64% ของเงินทุนดังกล่าวมาจาก JBIC ซึ่งเป็นหน่วยงานสินเชื่อเพื่อการส่งออกแห่งชาติของญี่ปุ่น ขณะที่ KEXIM และ K-Sure ของเกาหลีใต้ก็เป็นผู้สนับสนุนหลักอีกด้วย รายงานระบุว่า ระหว่างปี 2023 ถึง 2024 ญี่ปุ่นได้ลงทุนรวมทั้งสิ้น […]

รู้เท่าทันกลไกชดเชยคาร์บอน

คู่มือเบื้องต้นนี้ที่เรียบเรียงจาก https://zerocarbon-analytics.org/archives/netzero/carbon-offsets-primer ชี้ให้เห็นว่าการชดเชยคาร์บอนโดยหลักการแล้วไม่ได้ช่วยลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก และในทางปฏิบัติก็ไม่ได้ก่อให้เกิดประโยชน์ต่อสภาพภูมิอากาศ นอกจากนี้ยังมีแนวทางอื่นๆ ในการจัดสรรเงินทุนเพื่อแก้ไขปัญหาสภาพภูมิอากาศที่สามารถนำมาใช้แทนได้ ประเด็นสำคัญ: การชดเชยคาร์บอนคืออะไร? การชดเชย (offsetting) หมายถึง การใช้ เครดิต ซึ่งเทียบเท่ากับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ หรือก๊าซเรือนกระจกชนิดอื่น ๆ หนึ่งตันที่ถูกหลีกเลี่ยง ลด หรือกำจัด โดยประเทศ บริษัท หรือบุคคล เพื่อนำไป “ลบล้าง” การปล่อยก๊าซของตนที่เกิดขึ้นที่อื่น เมื่อเครดิตถูกนำมาใช้เพื่อลดการปล่อยแล้ว เครดิตนั้นจะถูกยกเลิก (retired) และไม่สามารถนำกลับมาใช้อีกได้ เครดิตคาร์บอนสามารถซื้อขายได้ในตลาดคาร์บอนสองประเภท คือ ตลาดบังคับ (compliance) และ ตลาดสมัครใจ (voluntary) ตลาดบังคับ (compliance markets) อยู่ภายใต้การกำกับดูแลโดยรัฐบาล และเกี่ยวข้องกับการลดการปล่อยก๊าซที่ถูกกำหนดโดยกฎหมาย ตัวอย่างเช่น ระบบเพดานและการซื้อขาย (cap-and-trade) หรือระบบซื้อขายสิทธิการปล่อยก๊าซ (ETS) เช่น ระบบ ETS ของสหภาพยุโรป (EU ETS) โดยบางระบบบังคับเหล่านี้อนุญาตให้ใช้การชดเชยคาร์บอนในสัดส่วนที่จำกัดเพื่อปฏิบัติตามข้อกำหนดการลดการปล่อย ตลาดสมัครใจ (voluntary carbon market – VCM) ส่วนใหญ่ไม่มีการกำกับดูแลอย่างเข้มงวด เปิดโอกาสให้บริษัทหรือบุคคลใช้การชดเชยคาร์บอนเพื่อลดการปล่อย โดยไม่ได้มีข้อผูกพันทางกฎหมาย […]

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active
  Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compareสถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่  www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf
Save settings
Cookies settings