คำแนะนำนอกคอกสำหรับ Nonprofit (4) : ค่าโสหุ้ย(Overhead Cost) ก็เหมือนคอเลสเตอรอล

ค่าโสหุ้ย(Overhead Cost) ก็เหมือนคอเลสเตอรอล — มีทั้งแบบดีและไม่ดี แต่ด้วยเหตุผลหลายประการ ค่าใช้จ่ายประเภทนี้กลับกลายมาเป็นตัวชี้วัดประสิทธิภาพขององค์กรไม่แสวงหากำไรอย่างกว้างขวางซึ่งเหตุผลเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่ดีและผลกระทบก็เป็นโทษมากกว่าคุณ เหตุผลหนึ่งคือค่าใช้จ่ายทางอ้อมดูเหมือนจะวัดง่ายและเปรียบเทียบข้ามองค์กรได้สะดวก แต่ปัญหาก็คือ สิ่งที่เรามักเรียกว่า “ค่าโสหุ้ย(Overhead Cost)” แท้จริงแล้วมีความสำคัญต่อความสามารถและสุขภาพระยะยาวขององค์กรเป็นอย่างมาก ลองพิจารณาตัวอย่างของ “ค่าโสหุ้ย(Overhead Cost)ที่ดี” และเหตุผลว่าทำไมค่าใช้จ่ายเหล่านี้จึงถือว่าใช้เงินได้คุ้มค่า การเช่าสำนักงานที่ดี มีพื้นที่เพียงพอและแสงธรรมชาติ ก็ถือเป็นการลงทุนในความพึงพอใจของพนักงาน การซื้อคอมพิวเตอร์ใหม่ที่ทำงานได้รวดเร็วและไม่ค้าง ก็เป็นการลงทุนในประสิทธิภาพของทีมงาน การลงทุนในการพัฒนาศักยภาพของพนักงาน ก็ถือเป็นการลงทุนระยะยาวขององค์กร ประเด็นจึงไม่ใช่การลดค่าใช้จ่ายทางอ้อมให้เหลือน้อยที่สุด แต่คือการยกระดับคุณภาพของการลงทุนในค่าใช้จ่ายทางอ้อมเหล่านั้นต่างหาก ความหมกมุ่นกับการลดค่าใช้จ่ายทางอ้อมอย่างผิดทิศผิดทาง ไม่เพียงแค่ทำให้องค์กรลงทุนกับโครงสร้างพื้นฐานและศักยภาพต่ำเกินไป แต่ยังทำให้การประเมินเน้นผิดจุด คุณจะจบลงด้วยการมองที่ “สิ่งที่ใส่เข้าไป” (เช่น เงินที่ใช้ในแต่ละบรรทัดของงบประมาณ) แทนที่จะมองที่ “ผลลัพธ์” (สิ่งที่คุณทำได้จากเงินที่ใช้ไป) ในโลกของธุรกิจ start-up ภาคเอกชน องค์กรที่ของบประมาณสำหรับค่าโสหุ้ย(Overhead Cost)น้อยเกินไป ก็มักจะถูกตั้งคำถามไม่ต่างจากองค์กรที่ขอมากเกินไป — ทำให้สงสัยว่าองค์กรนี้จะทำภารกิจที่ตั้งไว้ให้สำเร็จได้อย่างไรในเมื่อแทบไม่มีศักยภาพรองรับเลย ผลที่ตามมาคือ ผู้อำนวยการองค์กรไม่แสวงหากำไรต้องตกอยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ผู้ให้ทุนไม่ยอมให้เขาลงทุนในสิ่งที่รู้ว่าจำเป็นต่อการสร้างองค์กรที่ยั่งยืน คำแนะนำของเราคือจงอธิบายและให้เหตุผลกับผู้ให้ทุนอย่างชัดเจนว่าเหตุใดค่าโสหุ้ย(Overhead Cost)ของคุณจึงสมเหตุสมผลและถ้าผู้ให้ทุนยังคงยึดติดกับการลดค่าโสหุ้ย(Overhead Cost)เกินควร วิธีเดียวคือต้องหลีกเลี่ยงผู้ให้ทุนประเภทนี้หรือหาวิธีแฝงค่าโสหุ้ย(Overhead Cost)ไว้ในงานภาคสนามให้ได้ แล้วรีบกลับมาลงทุนระยะยาวในทีมและองค์กรของคุณต่อ หากคุณมีผู้ให้ทุนที่เข้าใจและให้ความสำคัญกับการลงทุนในความสามารถขององค์กร ไม่ว่าจะเป็นเพราะเขาตั้งกรอบเป้าหมายค่าโสหุ้ย(Overhead […]

คำแนะนำนอกคอกสำหรับ Nonprofit (3) : เขียนแผนกลยุทธ์ของคุณด้วยดินสอ

ทุกองค์กรไม่แสวงหากำไรล้วนต้องการแนวทางเชิงกลยุทธ์ เพราะหากไม่มีความชัดเจนในจุดมุ่งหมาย ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างโปรแกรมหรือจัดสรรทรัพยากรอย่างมีเหตุผลและนำพาองค์กรไปสู่เป้าหมาย แผนกลยุทธ์ที่ดีจะช่วยเพิ่มโอกาสแห่งความสำเร็จของคุณ แต่ในการร่างแผนดังกล่าว หากคุณจริงจังเกินไปก็อาจก่อให้เกิดผลเสียไม่ต่างจากการไม่จริงจังเลย องค์กรไม่แสวงหากำไรมักมีสองท่าทีต่อการวางแผนกลยุทธ์ บ้างก็หลงใหล บ้างก็หลีกเลี่ยง ซึ่งทั้งสองแบบต่างก่อให้เกิดปัญหา บางองค์กรชื่นชอบกระบวนการวางแผนกลยุทธ์ พวกเขาหยุดกิจกรรมทุกอย่างชั่วคราวเพื่อทุ่มเทให้กับการวางแผนอย่างเข้มข้น รวบรวมทีมงาน คณะกรรมการ และที่ปรึกษาภายนอกมาช่วยทบทวนวิสัยทัศน์ กำหนดเป้าหมายใหม่ พัฒนากลยุทธ์ วางแผนเชิงปฏิบัติการ และมอบหมายงาน มีการใช้กระดานฟลิปชาร์ตมากมาย ดื่มกาแฟและน้ำอัดลมไม่หยุดหย่อน และสุดท้ายได้เอกสารฉบับหนึ่งออกมา แม้เอกสารนั้นอาจมีประโยชน์บ้าง แต่ก็มักต้องแลกมาด้วยทรัพยากรและความพยายามอย่างมาก ในอีกด้านหนึ่ง บางองค์กรกลับเลี่ยงการวางแผนกลยุทธ์ พวกเขาเกลียดกระบวนการที่ซับซ้อนนี้และเลือกที่จะประหยัดพลังงานและทรัพยากรแทนที่จะลงทุนเพื่อวางแผนอนาคต แต่นี่อาจเป็นการ “ประหยัดไม่ถูกที่” หลายองค์กรรู้ดีว่าควรมีแผนกลยุทธ์ แต่ก็ปฏิบัติต่อมันเหมือน “ปณิธานวันปีใหม่” — ตั้งใจว่าจะทำ แต่ก็ถูกกลบด้วยภาระงานและสิ่งรบกวนประจำวันจนสุดท้ายก็ไม่เคยทำให้เกิดขึ้นจริง องค์กรด้านการศึกษาขนาดกลาง(ในเขตมิดเวสต์ของสหรัฐฯ) เป็นตัวอย่างหนึ่ง ทุกปีพวกเขาจัดประชุมประจำปี ออกจดหมายรายเดือน และมอบทุนย่อย แต่ไม่เคยหยุดเพื่อกำหนดวิสัยทัศน์ที่ชัดเจนหรือวางแผนกลยุทธ์เลย ผลลัพธ์คือ ความพยายามต่างๆ ไม่ได้ส่งเสริมกันและกัน และแทบไม่มีผลงานที่เป็นรูปธรรมให้ชี้ชัดได้ แน่นอนว่าการออกกำลังกายโดยไม่มีแผนย่อมดีกว่าไม่ออกเลย แต่คุณจะมีโอกาสประสบความสำเร็จมากขึ้นหากมีแผนที่ชัดเจน มีเป้าหมาย มีการคาดการณ์อุปสรรค และมีชุดกิจกรรมเฉพาะเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ ทุกองค์กรไม่แสวงหากำไรต้องการแนวทางเชิงกลยุทธ์ หากปราศจากความชัดเจนในเป้าหมายก็เป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างโปรแกรมหรือจัดสรรทรัพยากรอย่างฉลาดเพื่อนำพาองค์กรไปข้างหน้า หากองค์กรไม่มีทิศทางที่ชัดเจน ก็ง่ายเหลือเกินที่ผู้อำนวยการและทีมงานจะถูกดึงความสนใจไปกับโอกาสต่างๆ ที่ผ่านเข้ามา […]

คำแนะนำนอกคอกสำหรับ Nonprofit (2) : ตั้งคำถามกับธรรมเนียมปฏิบัติ

องค์กรไม่แสวงหากำไรดำรงอยู่มานานพอสมควร และมีความเป็นมืออาชีพมากพอ จนในวงการนี้ได้ก่อรูปเป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่ฝังรากลึก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการกำกับดูแล โครงสร้างองค์กร การระดมทุน หรือด้านอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการองค์กร แต่ภูมิปัญญาแบบดั้งเดิมเหล่านี้มักเปลี่ยนแปลงอย่างช้าๆ และถึงแม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่ดีที่สุด—ซึ่งแทบไม่เกิดขึ้นเลย—ก็ยังล้าสมัยได้อย่างรวดเร็ว หลายสิ่งที่เคยเชื่อว่าเป็น “ความรู้ทั่วไป” กลับกลายเป็นสิ่งที่ทำให้เข้าใจผิด หรือแม้แต่ผิดพลาดโดยสิ้นเชิง องค์กรที่ประสบความสำเร็จ ไม่ว่าจะอยู่ในภาคส่วนใด มักจะมีการตั้งคำถามอยู่เสมอ และไม่กลัวที่จะพลิกธรรมเนียมปฏิบัติแบบเดิมๆ การตั้งคำถามกับรูปแบบและวิธีการทำงานขององค์กรของคุณจึงเป็นเรื่องสำคัญ และคุณไม่ควรบอกว่า “เพราะเราเคยทำแบบนี้มาก่อน” หรือ “คนอื่นก็ทำแบบนี้” แล้วทึกทักเอาว่ามันเหมาะสมกับองค์กรของคุณ องค์กรไม่แสวงหากำไรของคุณก็คือธุรกิจ องค์กรไม่แสวงหากำไรของคุณมีรูปลักษณ์และการดำเนินงานเหมือนกับธุรกิจทั่วไป คุณจดทะเบียนมูลนิธิหรือสมาคมกับรัฐ รัฐจึงถือว่าคุณเป็นธุรกิจ คุณยื่นภาษีต่อกรมสรรพากร กรมสรรพากรก็มองว่าคุณเป็นธุรกิจ หากองค์กรของคุณใช้จ่ายเกินรายได้ ก็จะล้มละลายได้เช่นเดียวกับธุรกิจทั่วไป นั่นหมายความว่าองค์กรของคุณอยู่รอดหรือล้มเหลวขึ้นอยู่กับกระแสเงินสด เหมือนธุรกิจทั่วไปเช่นกัน เช่นเดียวกับกิจการเอกชนส่วนใหญ่ ความสำเร็จของคุณขึ้นอยู่กับผู้สนับสนุนที่มุ่งมั่น และ “ข้อเสนอคุณค่า” ที่น่าสนใจ ในหลายด้านที่สำคัญ องค์กรไม่แสวงหากำไรของคุณก็คือแบบจำลองธุรกิจแบบหนึ่ง ทำไมเราต้องชี้ให้เห็นเรื่องนี้? เพราะองค์กรไม่แสวงหากำไรจำนวนมากยังติดกับดักความคิดว่า “เราไม่ใช่ธุรกิจจริงๆ” ที่แย่กว่านั้นคือ บางองค์กรใช้ข้ออ้างนี้ในการบริหารแบบไร้ระเบียบ ขาดความรอบคอบ และไม่มีประสิทธิภาพ มีองค์กรบริการสังคมแห่งหนึ่ง(ในสหรัฐอเมริกา)ในทศวรรษ 1990 ใช้แนวคิด “ใช้จนพัง” กับคอมพิวเตอร์ — ใช้เครื่องที่เก่า […]

คำแนะนำนอกคอกสำหรับ Nonprofit (1)

หากคุณที่มีบทบาทเป็นผู้นำในองค์กรไม่แสวงหากำไร(Nonprofit) หน้าที่ของคุณเรียบง่าย นั่นคือ มอบพลังและสนับสนุนให้คนที่ทำงานกับคุณหรือลูกทีมของคุณสามารถสร้างผลงานให้ยอดเยี่ยม ในการทำเช่นนั้น คุณต้องสวมหมวกหลายใบและใช้ทักษะที่หลากหลาย คุณต้องเป็นทั้งโค้ช กองเชียร์ จอมทัพ และผู้ประกาศพากย์เกมไปพร้อมกัน วิสัยทัศน์ของคุณต้องกว้างไกลราวกับภาพพาโนรามา แต่ก็ต้องมองลึกในรายละเอียดระดับจุลภาค คุณต้องมีความสามารถในการปรับตัวต่อภูมิทัศน์ที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา และคุณต้องเป็นทั้งผู้บริหารที่มีประสิทธิภาพและผู้นำที่สร้างแรงบันดาลใจ มีหนังสือหลายเล่มที่เขียนถึงบทบาทและความรับผิดชอบของผู้นำองค์กรไม่แสวงหากำไร มีหลักสูตรอบรมที่จัดขึ้นอย่างต่อเนื่อง และแม้แต่มหาวิทยาลัยหลายแห่งมุ่งสอนและมอบปริญญาให้เป็นการเฉพาะ แต่มีสิ่งหนึ่งที่มักขาดหายไปคือเครื่องมือที่ชี้ให้เห็นสิ่งสำคัญจริงๆ ที่ผู้นำองค์กร Nonrpofit ต้องรู้ บางครั้ง “ภูมิปัญญากระแสหลัก” และหนังสือการจัดการองค์กรไม่แสวงหากำไรก็มีแนวคิดที่ถูกต้อง แต่ข้อมูลสำคัญกลับหายไปท่ามกลางความซับซ้อนและเสียงรบกวน บางครั้ง ภูมิปัญญาเหล่านี้กลับพาผู้นำไปติดหล่ม ผลที่ตามมาคือ องค์กรไม่แสวงหากำไรมักถูกขับเคลื่อนด้วยความเคยชินและแรงเฉื่อย ไม่อาจเรียนรู้จากประสบการณ์ของตนเอง จากกันและกัน หรือจากแหล่งความรู้ที่อยู่นอกกรอบเดิมๆ นี่คือความพยายามอธิบายทักษะและกลยุทธ์ที่ผู้นำองค์กรไม่แสวงหากำไรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดใช้กัน เรียบเรียงมาจาก “The Nimble Nonprofit : An Unconventional Guide to Sustaining and Growing Your Nonprofit” ผู้เขียนซึ่งคือ Jacob Smith และ Trey Beck รวมบทสรุปที่กลั่นมาจากประสบการณ์หลายสิบปีในการทำงานกับทั้งองค์กรที่ยอดเยี่ยมที่สุดและองค์กรที่ล้มเหลวที่สุด โดยเขียนให้ไม่เคร่งขรึมจนเกินไป […]

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active
  Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compareสถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่  www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf
Save settings
Cookies settings