ข้อมูลดาวเทียมแสดงการเคลื่อนตัวของแผ่นดินไหวในพม่า

เมื่อเวลาประมาณ 12:50 น. ตามเวลาท้องถิ่นของวันที่ 28 มีนาคม 2025 เกิดแผ่นดินไหวขนาด 7.7 บริเวณใกล้เมืองมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า (เมียนมา) และหลังจากนั้นเพียง 12 นาที พื้นที่ดังกล่าวก็สั่นสะเทือนอีกครั้งจากแผ่นดินไหวขนาด 6.7 โดยมีศูนย์กลางอยู่ห่างออกไปทางใต้ประมาณ 31 กิโลเมตร (19 ไมล์) แผ่นดินไหวทั้งสองครั้งมีจุดกำเนิดที่ความลึกประมาณ 10 กิโลเมตร (6 ไมล์) บนรอยเลื่อนสะแกง (Sagaing Fault) ซึ่งส่งผลให้เกิดแรงสั่นสะเทือนรุนแรงและการพังทลายของอาคารใกล้จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหว ความเสียหายของโครงสร้างพื้นฐานยังเกิดขึ้นไกลถึงกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 1,000 กิโลเมตร (600 ไมล์) นักวิจัยจากห้องปฏิบัติการ Jet Propulsion Laboratory (JPL) ของ NASA ในแคลิฟอร์เนียตอนใต้ ได้ใช้ข้อมูลจากดาวเทียมเรดาร์และดาวเทียมถ่ายภาพเพื่อสร้างภาพแสดงการเคลื่อนที่ของพื้นดินจากแผ่นดินไหวดังกล่าว บนแผนที่ที่แสดงในบทความ พิกเซลสีแดงหมายถึงการเคลื่อนไปทางเหนือ ขณะที่พิกเซลสีน้ำเงินแสดงการเคลื่อนไปทางใต้ ข้อมูลนี้เผยให้เห็นว่ามีการเคลื่อนที่ของพื้นดินมากกว่า 3 เมตร (10 ฟุต) […]

สิงคโปร์/มาเลเซียยามราตรี

นักบินอวกาศบนสถานีอวกาศนานาชาติได้ถ่ายภาพยามค่ำคืนของแสงไฟในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งรวมถึงบางส่วนของสิงคโปร์และมาเลเซีย ท่าเรือขนส่งสินค้าปรากฏเรียงรายตามแนวชายฝั่ง และเรือกระจัดกระจายอยู่ในช่องแคบสิงคโปร์ ช่องแคบยะโฮร์เป็นเส้นแบ่งระหว่างสิงคโปร์ (ทางใต้) กับคาบสมุทรมาเลเซีย (ทางเหนือ) พื้นที่เมืองของสิงคโปร์ครอบคลุมเกาะหลักคือเกาะสิงคโปร์ รวมถึงเกาะเล็กเกาะน้อยอีกมากมายที่กระจายอยู่ในช่องแคบยะโฮร์และช่องแคบสิงคโปร์ สะพานสองแห่งที่มีแสงไฟสว่างชัดเชื่อมต่อสองประเทศเข้าด้วยกัน ได้แก่ สะพานยาวยะโฮร์ในบริเวณตอนกลาง และสะพานแห่งที่สองทางฝั่งตะวันตก ช่องแคบมะละกา ซึ่งอยู่ด้านบนซ้ายของภาพ ปรากฏเป็นพื้นที่มืด ไม่มีแสงสว่างจากเรือหรือแผ่นดินมากนัก ในขณะที่ฝั่งขวาของภาพเรียงรายไปด้วยหมู่บ้านเล็กๆ บนแผ่นดินใหญ่ของมาเลเซีย แสงไฟในเขตเมืองที่พัฒนาแล้วปรากฏเป็นแสงสีขาวและเหลือง เมืองหลวงของสิงคโปร์สว่างที่สุดและมีความหนาแน่นของแสงมากที่สุด ข้ามช่องแคบไป เมืองยะโฮร์บาห์รูก็มีแสงสว่างหนาแน่นเช่นกัน แสงไฟในเขตเมืองจะเปลี่ยนเป็นโทนสีส้มเมื่อออกห่างจากใจกลางเมือง ซึ่งความแตกต่างของสีเหล่านี้มักเกี่ยวข้องกับชนิดของหลอดไฟ เช่น หลอด LED ซึ่งให้แสงสีขาว มักใช้ในพื้นที่อุตสาหกรรม ระบบขนส่ง และเขตเมืองหนาแน่น ขณะที่หลอดโซเดียมให้แสงสีเหลือง-ส้ม มักใช้ในพื้นที่ที่มีความหนาแน่นของประชากรต่ำกว่า ตรงกลางของเกาะสิงคโปร์มีพื้นที่มืดยาวแสดงถึงผืนป่าหนาทึบของสวนสาธารณะและเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ รวมถึงแหล่งน้ำในอ่างเก็บน้ำ พื้นที่นี้เป็นที่อยู่อาศัยของพืชและสัตว์ประจำถิ่น เป็นที่หลบพักจากความวุ่นวายของเมือง และยังทำหน้าที่เก็บกักน้ำฝนไว้ใช้บริโภค บริเวณท่าเรือขนส่งสินค้าที่สว่างจ้ามากทางฝั่งตะวันตกของเมืองหลวงดูโดดเด่นจากพื้นน้ำที่มืดสนิท ส่วนสนามบินชางงีของสิงคโปร์ปรากฏเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสว่างบนฝั่งตะวันออกของเกาะ สนามบินตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามช่องแคบกับหนึ่งในจุดใต้สุดของคาบสมุทรมาเลเซีย ซึ่งเรืองแสงด้วยแสงสีเหลืองโทนอุ่นแบบเดียวกันกับที่พบในท่าเรือขนส่งสินค้า Astronaut photograph ISS070-E-80842 was acquired on January 26, 2024, with a […]

รอยไหม้จากไฟป่าล้างผลาญในเกาหลีใต้

เกิดไฟป่ารุนแรงหลายจุดในบางพื้นที่ของเกาหลีใต้ในเดือนมีนาคม 2025 ไฟป่าขนาดใหญ่ในภูมิภาค รวมถึงไฟที่ลุกไหม้ใกล้กับเมืองอันดงทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ถูกควบคุมได้ภายในสิ้นเดือนตามรายงานข่าว แต่ก็ได้ทิ้งร่องรอยความเสียหายไว้อย่างมากบนภูมิทัศน์ ภาพถ่ายจากดาวเทียมแสดงพื้นที่ที่ถูกไฟไหม้ในจังหวัดคยองซังบุกโด (คยองซังเหนือ) ซึ่งถ่ายเมื่อวันที่ 4 เมษายน 2025 ด้วยกล้อง OLI-2 (Operational Land Imager-2) บนดาวเทียม Landsat 9 ภาพนี้เป็นภาพสีเท็จที่แสดงแสงอินฟราเรดคลื่นสั้น แสงอินฟราเรดใกล้ และแสงที่มองเห็นได้ (แถบ 6-5-3) การใช้แถบสีนี้ช่วยให้แยกแยะพื้นที่ที่มีพืชพรรณไม่ได้รับความเสียหาย (สีเขียว) จากภูมิทัศน์ที่ถูกไฟไหม้ใหม่ (สีน้ำตาล) ได้ง่ายขึ้น ภาพรายละเอียดของภาพดังกล่าวแสดงอยู่ด้านล่าง เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ไฟป่าหลายสิบจุดเริ่มลุกลามทั่วประเทศภายใต้สภาพอากาศแห้งและมีลมแรง วันถัดมา มีควันขนาดใหญ่ปรากฏให้เห็นใกล้กับเมืองอันดง ไฟนี้ยังคงลุกลามต่อไป และภายในวันที่ 25 มีนาคม ข้อมูลความร้อนจากดาวเทียมระบุว่าไฟลุกลามไปจนถึงชายฝั่ง มีฝนตกเบา ๆ ในพื้นที่ซึ่งช่วยให้เจ้าหน้าที่สามารถควบคุมไฟได้ภายในวันที่ 28 มีนาคม ควันและเมฆค่อย ๆ จางหายไป ทำให้ Landsat 9 สามารถสังเกตเห็นพื้นที่ที่ถูกไฟไหม้ยาวกว่า 80 […]

เติมช่องว่างข้อมูลมลพิษทางอากาศ

ผลกระทบร่วมกันของมลพิษทางอากาศทั้งภายนอกและภายในบ้านส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตก่อนวัยอันควร 6.7 ล้านคนต่อปี ทำให้มลพิษทางอากาศกลายเป็นหนึ่งในปัจจัยเสี่ยงอันดับต้นๆ ของโลกที่ก่อให้เกิดการเสียชีวิตและโรคเรื้อรัง ตามรายงานขององค์การอนามัยโลกและสถาบันประเมินมาตรการด้านสุขภาพโลก อย่างไรก็ตาม สำหรับคนส่วนใหญ่ โดยเฉพาะในประเทศที่มีรายได้ต่ำและปานกลาง การเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับคุณภาพอากาศในท้องถิ่นยังคงมีข้อจำกัด “ผมมักเห็นการจัดอันดับ ‘เมืองที่มีมลพิษมากที่สุดในโลก’ แต่การจัดอันดับเหล่านี้อาจทำให้เข้าใจผิด” แรนดอลล์ มาร์ติน นักวิทยาศาสตร์ด้านบรรยากาศจากมหาวิทยาลัยวอชิงตันในเซนต์หลุยส์กล่าว “ความหนาแน่นของเครื่องมือตรวจวัดคุณภาพอากาศทั่วโลกยังต่ำมาก ทำให้ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าเมืองใดมีมลพิษมากที่สุดโดยทั่วไป และยิ่งยากขึ้นไปอีกที่จะระบุในวันใดวันหนึ่ง แม้ว่าจำนวนเครื่องมือตรวจวัดภาคพื้นดินจะเพิ่มขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่ก็ยังมีประชากรอีกหลายล้านคนที่อาศัยอยู่ในประเทศที่ไม่มีการเก็บข้อมูลมลพิษทางอากาศคุณภาพสูง หรือไม่มีการเปิดเผยข้อมูลเหล่านี้ต่อสาธารณะ” ทีมนักวิจัยที่ได้รับทุนจากนาซ่ากำลังพยายามแก้ไขปัญหาการขาดแคลนข้อมูลโดยพัฒนาแนวทางใหม่ในการติดตามมลพิษทางอากาศ—เทคนิคที่ขับเคลื่อนด้วยการสังเกตจากดาวเทียม การสร้างแบบจำลอง และการใช้ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ เพื่อทำให้แนวทางนี้เป็นประโยชน์ต่อเมืองในประเทศกำลังพัฒนามากขึ้น ทีมงานของนาซ่าได้ร่วมมือกับสถาบันทรัพยากรโลก (WRI) ในโครงการนำร่องที่เรียกว่า CityAQ ประเทศส่วนใหญ่มีข้อจำกัดหรือไม่มีสถานีตรวจวัดคุณภาพอากาศแบบ “อ้างอิง” ที่มีราคาแพงแต่ให้ข้อมูลที่แม่นยำสำหรับการวัดฝุ่นละอองขนาดเล็ก (PM2.5) และมลพิษที่เป็นอันตรายอื่น ๆ เช่น ไนโตรเจนไดออกไซด์ (NO2) โอโซน (O3) และซัลเฟอร์ไดออกไซด์ (SO2) การขาดแคลนการตรวจวัดส่งผลกระทบอย่างชัดเจน รายงานการวิเคราะห์ข้อมูลมลพิษทางอากาศในปี 2022 ที่รวบรวมจากสถานทูตสหรัฐฯ ใน 40 ประเทศ พบว่า เมืองที่ได้รับการเข้าถึงข้อมูลคุณภาพอากาศแบบเรียลไทม์สามารถลดระดับมลพิษทางอากาศลงได้อย่างมีนัยสำคัญ แม้แต่ในเมืองขนาดใหญ่ เครื่องมือตรวจวัดคุณภาพอากาศที่เชื่อถือได้ก็ยังมีอยู่อย่างจำกัด จากการประมาณการ […]

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active
  Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compareสถาบันนโยบายศึกษาในสหรัฐอเมริกา จัดทำรายงานประจำปีเรื่อง Military VS Climate Security : The 2011 Budget Compare" ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ เนื้่อหาในรายงานระบุว่า ตอนนี้กลาโหมของสหรัฐฯ รู้แล้วว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(climate change) ถือเป็น "ตัวคูณของภัยคุกคามด้านความมั่นคง" หลักฐานประการหนึ่งคือ นับตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมา งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐฯ เองได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนไปใช้ในเรื่องการจัดการกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2008 และปี 2011 มีการจัดสรรงบโลกร้อนเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า (จาก 7.4 พันล้านเหรียญ เป็น 18.1 พันล้านเหรียญ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในปี 2008 สหรัฐฯ นั้นใช้งบประมาณราว 94 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และในปี 2011 ใช้งบระมาณราว 41 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุกๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ การเปลี่ยนผ่านของการใช้งบประมาณดังกล่าวนี้ มิได้ทำให้การลงทุนเพื่อทำให้เกิดความมั่นคงด้านสภาพภูมิอากาศมากนักเมื่อเทียบกับขนาดของภัยคุกคามของการเปี่ลยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นและรออยู่ข้างหน้า ยิ่งไปกว่านั้น รายงานนี้ยังได้เปรียบเทียบกรณีศึกษาประเทศจีนว่ามีความก้าวหน้ามากกว่าสหรัฐอเมริกาในเรื่องนี้มาก รายงานระบุว่า ถึงแม้การใช้จ่ายทางการทหารของจีนจะไม่โปร่งใสไปเสียทั้งหมด แต่จีนนั้นใช้งบประมาณ 2-3 เหรียญสหรัฐในด้านกลาโหม ต่อทุก ๆ 1 เหรียญสหรัฐที่ใช้ในด้านการจัดการเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รายงานนี้ ได้สรุปฟันธงว่า ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลทั้งในด้านความมั่นคง ทางสิ่งแวดล้อม และทางเศรษฐกิจ การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากรในด้านกลาโหมให้กับงบประมาณในการจัดการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลสำหรับสหรัฐอเมริกา รายละเอียดของรายงานดาวน์โหลดได้ที่  www.fpif.org/files/2521/mil%20v%20climate%202010.pdf
Save settings
Cookies settings